§1.5.1quantum dolorem acceperim et quanto fructu sim privatus et forensi et domestico Luci fratris nostri morte in primis pro nostra consuetudine tu existimare potes.
우리 사촌 형제 루키우스의 죽음으로 내가 얼마나 큰 슬픔을 겪었으며 공적으로나 사적으로나 얼마나 큰 결실을 빼앗겼는지, 자네는 우리의 친밀한 사귐에 비추어 무엇보다 잘 헤아릴 수 있을 것이네.
nam mihi omnia quae iucunda ex humanitate alterius et moribus homini accidere possunt ex illo accidebant.
다른 사람의 인간미와 품성으로부터 사람에게 생길 수 있는 모든 즐거운 일들이 그를 통해 나에게 생기곤 했기 때문이네.
qua re non dubito quin tibi quoque id molestum sit, cum et meo dolore moveare et ipse omni virtute officioque ornatissimum tuique et sua sponte et meo sermone amantem adfinem amicumque amiseris.
그러므로 자네에게도 이 일이 고통스러운 것임을 나는 의심치 않네. 자네가 나의 슬픔에 마음 아파할 뿐만 아니라, 자네 스스로도 온갖 덕성과 의무로 가득 차 있으며 스스로도 나의 이야기를 통해서도 자네를 사랑했던 인척이자 친구를 잃었기 때문이네.
§1.5.2quod ad me scribis de sorore tua, testis erit tibi ipsa quantae mihi curae fuerit ut Quinti fratris animus in eam esset is qui esse deberet.
자네가 자네 누이에 대해 나에게 쓴 것에 관해서는, 내 동생 퀸투스의 그녀에 대한 마음이 당연히 그러해야 할 마음이 되도록 하는 것이 나에게 얼마나 큰 관심사였는지 그녀 자신이 자네에게 증인이 되어 줄 것이네.
quem cum esse offensiorem arbitrarer, eas litteras ad eum misi quibus et placarem ut fratrem et monerem ut minorem et obiurgarem ut errantem.
그의 마음이 다소 상해 있다고 생각했기에, 나는 그에게 형제로서 달래고, 손아랫사람으로서 타이르며, 잘못을 저지르는 사람으로서 꾸짖는 편지를 보내었네.
itaque ex iis quae postea saepe ab eo ad me scripta sunt confido ita esse omnia ut et oporteat et velimus.
그리하여 그 후에 그가 나에게 자주 써 보낸 편지들로 미루어 보아, 나는 모든 일이 마땅히 그러해야 하고 우리가 바라는 대로 되어 있다고 확신하네.
§1.5.3de litterarum missione sine causa abs te accusor.
편지를 보내는 일에 대해 나는 자네로부터 아무런 이유 없이 비난을 받고 있네.
numquam enim a Pomponia nostra certior sum factus esse cui dare litteras possem, porro autem neque mihi accidit ut haberem qui in Epirum proficisceretur nequedum te Athenis esse audiebamus.
우리 쪽의 폼포니아로부터 내가 편지를 전해줄 수 있는 사람이 있다는 소식을 들은 적이 한 번도 없었을 뿐만 아니라, 에페이루스로 출발하는 사람이 내게 생기지도 않았고, 또한 자네가 아테네에 있다는 소식도 아직 듣지 못했기 때문이네.
§1.5.4de Acutiliano autem negotio quod mihi mandaras, ut primum a tuo digressu Romam veni, confeceram;
한편 자네가 나에게 부탁했던 아쿠틸리우스의 일에 관해서는, 자네와 헤어진 후 내가 로마에 오자마자 이미 다 끝내 놓았었네.
sed accidit ut et contentione nihil opus esset et ut ego, qui in te satis consili statuerim esse, mallem Peducaeum tibi consilium per litteras quam me dare.
하지만 다툴 필요가 전혀 없었던 데다가, 자네에게 충분한 분별이 있다고 생각한 내가 나보다는 페두카이우스가 편지로 자네에게 조언을 해 주기를 더 바랐던 일이 겹쳤네.
etenim cum multos dies auris meas Acutilio dedissem, cuius sermonis genus tibi notum esse arbitror, non mihi grave duxi scribere ad te de illius querimoniis, cum eas audire, quod erat subodiosum, leve putassem.
사실 여러 날 동안 아쿠틸리우스에게 내 귀를 빌려주었을 때—그의 말투가 어떤지는 자네도 잘 알고 있으리라 생각하네만—그의 불평을 듣는 것이 다소 짜증스러운 일이기는 해도 대수롭지 않게 여겼기에, 그의 불평들에 대해 자네에게 편지 쓰는 것을 무겁게 생각하지 않았네.
sed abs te ipso qui me accusas unas mihi scito litteras redditas esse, cum et oti ad scribendum plus et facultatem dandi maiorem habueris.
하지만 나를 비난하는 자네 자신으로부터는 단 한 통의 편지만 내게 도달했을 뿐이라는 점을 알아두게나. 자네 쪽이 글을 쓸 여유도 더 많았고 편지를 전할 기회도 더 컸는데 말이네.
§1.5.5quod scribis, etiam si cuius animus in te esset offensior, a me recolligi oportere, teneo quid dicas neque id neglexi, sed est miro quodam modo adfectus.
비록 누군가의 마음이 자네에게 다소 상해 있더라도 내가 그것을 되돌려 놓아야 마땅하다고 자네가 쓴 글에 관해서는, 자네가 무슨 말을 하는지 잘 알고 있고 그 일을 소홀히 하지도 않았네. 하지만 그는 다소 이상한 상태에 빠져 있네.
ego autem quae dicenda fuerunt de te non praeterii;
하지만 나는 자네에 대해 마땅히 해야 할 말들을 빠뜨리지 않았네.
quid autem contendendum esset ex tua putabam voluntate me statuere oportere.
다만 어디까지 강력하게 주장해야 할지는 자네의 뜻에 따라 내가 결정해야 한다고 생각했네.
quam si ad me perscripseris, intelleges me neque diligentiorem esse voluisse quam tu esses neque neglegentiorem fore quam tu velis.
만약 자네가 그것을 나에게 상세히 써 보낸다면, 내가 자네 자신보다 더 열성적이고자 했던 것도 아니며, 자네가 바라는 것보다 더 소홀해지지도 않을 것임을 알게 될 것이네.
§1.5.6de Tadiana re mecum Tadius locutus est te ita scripsisse, nihil esse iam quod laboraretur, quoniam hereditas usu capta esset.
타디우스의 일에 관해서는, 타디우스가 나와 이야기하기를 자네가 편지에 쓰기를 유산이 시효취득되었으니 이제 더 이상 애쓸 필요가 전혀 없다고 했다더군.
id mirabamur te ignorare, de tutela legitima, in qua dicitur esse puella, nihil usu capi posse.
우리는 자네가 다음 사실을 모르고 있다는 것에 놀랐네. 즉, 그 소녀가 속해 있다고 일컬어지는 법정 후견의 경우에는 시효취득으로 얻을 수 있는 것이 아무것도 없다는 점 말이네.
§1.5.7Epiroticam emptionem gaudeo tibi placere.
에페이루스의 구매 건이 자네 마음에 든다니 기쁘네.
quae tibi mandavi et quae tu intelleges convenire nostro Tusculano velim, ut scribis, cures, quod sine molestia tua facere poteris.
내가 자네에게 위임했던 일들과 자네가 보기에 우리 투스쿨룸 별장에 어울린다고 생각할 만한 것들을, 자네가 쓴 대로, 자네에게 번거롭지 않은 범위 내에서 돌보아 주기 바라네.
nam nos ex omnibus molestiis et laboribus uno illo in loco conquiescemus.
우리는 온갖 번거로움과 노고로부터 오직 그곳 한 군데에서만 안식을 얻을 것이기 때문이네.
§1.5.8Quintum fratrem cotidie exspectamus.
동생 퀸투스를 우리는 매일 기다리고 있네.
Terentia magnos articulorum dolores habet.
테렌티아는 관절의 심한 통증을 앓고 있네.
et te et sororem tuam et matrem maxime diligit salutemque tibi plurimam ascribit et Tulliola deliciae nostrae.
그녀는 자네와 자네 누이, 그리고 어머님을 무척 아끼며, 우리의 사랑스러운 툴리올라와 함께 자네에게 많은 안부를 전하네.
cura ut valeas et nos ames et tibi persuadeas te a me fraterne amari.
몸 건강히 지내고 우리를 아껴 주며, 자네가 나에게 형제처럼 사랑받고 있음을 확신하게나.