§9.11.1vel meo ipsius interitu mallem litteras meas desiderares quam eo casu, quo sum gravissime adflictus;
내가 극도로 무겁게 짓눌린 저 불행한 일에 의해서보다, 차라리 내 자신의 죽음으로 인해 그대가 내 편지를 그리워하기를 나는 바랐을 것입니다.
quem ferrem certe moderatius, si te haberem;
만일 내가 그대를 곁에 두었더라면, 나는 이 불행을 틀림없이 더 온건하게 견뎌냈을 것입니다.
nam et oratio tua prudens et amor erga me singularis multum levaret.
그대의 현명한 말과 나에 대한 각별한 사랑이 나를 크게 위로해 주었을 것이기 때문입니다.
sed quoniam brevi tempore, ut opinio nostra est, te sum visurus, ita me adfectum offendes, ut multum a te possim iuvari;
하지만 나의 생각으로는 머지않아 그대를 만나게 될 터이니, 그대는 내가 그대에게서 큰 도움을 받을 수 있을 정도로 가라앉아 있는 모습을 보게 될 것입니다.
non quo ita sim fractus, ut aut hominem me esse oblitus sim aut fortunae succumbendum putem, sed tamen hilaritas illa nostra et suavitas, quae te praeter ceteros delectabat, erepta mihi omnis est;
그렇다고 내가 인간임을 잊어버렸거나 운명에 굴복해야 한다고 생각할 정도로 꺾여 있다는 뜻은 아니며, 다만 다른 누구보다도 그대를 기쁘게 했던 우리의 저 명랑함과 다정함이 내게서 온통 빼앗겨 버렸기 때문입니다.
firmitatem tamen et constantiam, si modo fuit aliquando in nobis, eandem cognosces quam reliquisti.
그렇지만 꿋꿋함과 굳건함은, 만일 그것이 한때 내 안에 조금이라도 있었다면, 그대가 남겨두고 떠났던 것과 똑같은 모습으로 발견하게 될 것입니다.
§9.11.2quod scribis proelia te mea causa sustinere, non tam id laboro ut, si qui mihi obtrectent, a te refutentur, quam intellegi cupio, quod certe intellegitur, me a te amari.
그대가 나를 위해 싸움을 감당하고 있다고 쓰신 것에 대해서는, 혹시 나를 헐뜯는 자들이 있다면 그들이 그대에 의해 반박되기를 내가 그리 온 힘을 쏟아 바라는 것이 아니라, 오히려 내가 그대에게 사랑받고 있다는 사실이 이해되기를 바랄 뿐입니다(그 점은 틀림없이 이해되고 있습니다만).
quod ut facias, te etiam atque etiam rogo, ignoscasque brevitati litterarum mearum;
그대가 계속 그렇게 해 주시기를 거듭 간청하며, 내 편지가 짧은 것을 용서해 주십시오.
nam et celeriter una futuros nos arbitror et nondum satis sum confirmatus ad scribendum.
왜냐하면 우리는 곧 함께 있게 될 것이라 생각하고, 나는 아직 글을 쓸 만큼 충분히 회복되지 않았기 때문입니다.