§9.1.1ex iis litteris, quas Atticus a te missas mihi legit, quid ageres et ubi esses cognovi;
Atticus가 나에게 읽어 준, 그대가 보낸 그 편지로부터 그대가 무엇을 하고 있으며 어디에 있는지 알았습니다.
quando autem te visuri essemus, nihil sane ex isdem litteris potui suspicari;
하지만 우리가 언제 그대를 보게 될지에 대해서는, 같은 편지로부터 도무지 짐작할 수 없었습니다.
in spem tamen venio appropinquare tuum adventum;
그럼에도 나는 그대의 도착이 가까워지고 있다는 희망을 품게 됩니다.
qui mihi utinam solacio sit! etsi tot tantisque rebus urgemur, ut nullam adlevationem quisquam non stultissimus sperare debeat;
그것이 나에게 위안이 되기를 바랍니다! 비록 우리가 너무나 많고 큰 일들에 억눌려 있어서, 가장 어리석은 자가 아닌 한 누구도 아무런 고통의 경감을 기대해서는 안 되겠지만 말입니다.
sed tamen aut tu potes me aut ego te fortasse aliqua re iuvare.
그러나 그럼에도 아마도 그대가 나를, 혹은 내가 그대를 어떤 일로 도울 수 있을 것입니다.
§9.1.2scito enim me, postea quam in urbem venerim, redisse cum veteribus amicis, id est cum libris nostris, in gratiam;
내가 도성에 돌아온 뒤로, 나의 옛 친구들, 즉 우리의 책들과 다시 화해했다는 것을 알아 두십시오.
etsi non idcirco eorum usum dimiseram, quod iis suscenserem, sed quod eorum me subpudebat;
비록 내가 그 책들을 사용하는 것을 그만두었던 것이 그것들에 화가 나서가 아니라, 그것들에 대해 다소 부끄러웠기 때문이지만 말입니다.
videbar enim mihi, cum me in res turbulentissimas infidelissimis sociis demisissem, praeceptis illorum non satis paruisse.
극히 신의 없는 동맹자들과 함께 가장 혼란스러운 사태 속으로 나 자신을 던졌을 때, 나는 그것들의 가르침에 충분히 따르지 않았던 것처럼 내 자신에게 생각되었기 때문입니다.
ignoscunt mihi, revocant in consuetudinem pristinam teque, quod in eo permanseris, sapientiorem quam me dicunt fuisse.
그것들은 나를 용서하고 옛 친교로 다시 부르며, 그대는 그 안에 머물러 있었기에 나보다 더 현명했다고 말합니다.
quam ob rem, quoniam placatis iis utor, videor sperare debere, si te viderim, et ea, quae premant, et ea, quae impendeant, me facile laturum.
그러므로 화해한 그것들과 친하게 지내고 있으니, 만일 내가 그대를 보게 된다면, 나를 압박하고 있는 일들과 앞으로 닥쳐올 일들 모두를 쉽게 견뎌낼 수 있으리라 기대해도 좋을 것처럼 보입니다.
quam ob rem sive in Tusculano sive in Cumano ad te placebit sive, quod minime velim, Romae dum modo simul simus, perficiam profecto ut id utrique nostrum commodissimum esse diiudicetur.
그러므로 Tusculum의 별장에서든, Cumae의 별장에서든 그대 마음에 드는 곳에서, 혹은 내가 가장 바라지 않는 바이지만 로마에서든, 우리가 함께 있기만 하다면, 그것이 우리 둘 모두에게 가장 편리한 일로 판단되도록 내가 반드시 주선하겠습니다.