§8.3.1estne? vici et tibi saepe, quod negaras discedens curaturum tibi, litteras mitto? est, si quidem perferuntur, quas do.
그렇지 않소? 내가 이긴 것이며, 그대가 떠나면서 나를 위해 (편지를) 챙겨 보내지 않을 것이라고 부정했던 그 편지를 내가 그대에게 빈번히 보내고 있는 것이 아니오? 실로 그렇소, 만일 내가 보내는 편지들이 제대로 전달되기만 한다면 말이오.
atque hoc eo diligentius facio quod, cum otiosus sum, plane ubi delectem otiolum meum non habeo.
그리고 내가 이 일을 한층 더 정성스럽게 하는 것은, 내가 한가할 때 나의 이 소소한 여가를 어디서 즐겁게 보내야 할지 전혀 알지 못하기 때문이오.
tu cum Romae eras, hoc mihi certum ac iucundissimum vacanti negotium erat, tecum id oti tempus consumere idque non mediocriter desidero, ut mihi non modo solus esse sed Romae te profecto solitudo videatur facta, et, qui, quae mea neglegentia est, multos saepe dies ad te, cum hic eras, non accedebam, nunc cotidie non esse te ad quem cursitem discrucior.
그대가 로마에 있었을 때, 한가한 나에게는 그대와 함께 그 여가의 시간을 보내는 것이야말로 확실하고 가장 유쾌한 일이었소. 그리고 나는 그것을 범상치 않게 그리워하고 있소. 그리하여 나에게는 나 혼자 쓸쓸할 뿐만 아니라, 그대가 떠남으로써 로마 자체가 참으로 적막한 곳이 되어버린 것처럼 보일 정도요. 그리고 나로 말하자면, 나의 나태함 탓에 그대가 여기 있을 때에는 종종 며칠 동안이나 그대에게 가지 않았으면서도, 이제는 매일 같이 내가 달려갈 그대가 여기에 없다는 사실에 몹시 괴로워하고 있소.
maxime vero ut te dies noctesque quaeram competitor Hirrus curat.
하지만 무엇보다도 경쟁자 히루스가 내가 밤낮으로 그대를 찾게끔 만들고 있소.
quo modo illum putas auguratus tuum competitorem dolere et dissimulare me certiorem quam se candidatum? de quo ut quem optas quam primum nuntium accipias, tua medius fidius magis quam mea causa cupio;
한때 그대의 조복관직 경쟁자였던 그가, 입후보자로서 자신보다 내가 더 확실하다는 사실에 얼마나 괴로워하며 또 이를 숨기려 하는지 그대는 어떻게 생각하오? 그에 관하여 그대가 바라는 소식을 하루빨리 듣게 되기를, 신에 맹세코 나 자신을 위해서보다 그대의 이유 때문에 더 갈망하고 있소.
nam mea, si fio, forsitan cum locupletiore referam;
나로서는 내가 당선된다면 어쩌면 더 부유한 자를 상대로 보복을 하게 될지 모르기 때문이오.
sed hoc usque eo suave est ut, si acciderit, tota vita risus nobis desse non possit.
하지만 이 일은 아주 통쾌한 일이어서, 만일 실현된다면 우리 평생 동안 웃음이 끊이지 않을 것이오.
†sed tanti sed me hercules non multum M. Octavius eorum odia quae Hirrum premunt, quae permulta sunt, sublevat.
하지만 그럴 만한 가치가 있소. 그러나 헤라클레스에 맹세코, 마르쿠스 옥타비우스는 히루스를 억누르고 있는 수많은 그들의 증오를 그리 덜어주지 못하고 있소.
§8.3.2quod ad Philotimi liberti officium et bona Milonis attinet, dedimus operam ut et Philotimus quam honestissime Miloni absenti eiusque necessariis satis faceret et secundum eius fidem et sedulitatem existimatio tua conservaretur.
해방노예 필로티무스의 의무와 밀로의 재산에 관해서는, 필로티무스가 부재중인 밀로와 그의 친지들에게 최대한 명예롭게 보답하도록 하고, 그의 신의와 성실함에 따라 그대의 명성이 보존되도록 우리가 온 힘을 기울였소.
§8.3.3illud nunc a te peto, si eris, ut spero, otiosus, aliquod ad nos, ut intellegamus nos tibi curae esse, su/ntagma conscribas.
이제 내가 그대에게 청하는 바는, 내 바람대로 그대가 한가하다면, 우리가 그대에게 관심의 대상임을 우리가 이해할 수 있도록 우리를 위해 어떤 저작(스인타그마)을 집필해 달라는 것이오.
'qui tibi istuc,' inquis, 'in mentem venit, homini non inepto?' opto aliquod ex tam multis tuis monumentis exstare quod nostrae amicitiae memoriam posteris quoque prodat.
“어리석지 않은 사람이여, 어찌 그런 생각이 그대 마음에 떠올랐소?” 하고 그대는 말할 것이오. 나는 그대의 그 수많은 불후의 업적들 중에서 우리 우정의 기억을 후손들에게도 전해줄 수 있는 무언가가 존재하기를 바라고 있소.
cuius modi velim, puto, quaeris.
내가 어떤 종류를 원하는지 그대는 물으리라 생각하오.
tu citius, qui omnem nosti disciplinam, quod maxime convenit excogitabis, genere tamen quod et ad nos pertineat et didaskali/an quandam, ut versetur inter manus, habeat.
모든 학문을 다 알고 있는 그대가 무엇이 가장 적절한지 더 빨리 구상해 내겠지만, 그럼에도 장르로서는 우리에게도 관련이 있으면서 손때가 묻을 정도로 읽힐 만한 일종의 교훈(디다스칼리아)을 담고 있는 것이면 좋겠소.