§7.5.1vide quam mihi persuaserim te me esse alterum non modo in iis rebus, quae ad me ipsum, sed etiam in iis, quae ad meos pertinent.
내가 그대에게 나 자신과 관련된 일들에서뿐만 아니라 나의 소중한 사람들과 관련된 일들에서도 그대가 나의 또 다른 자아라고 얼마나 굳게 확신하고 있는지 보아 주시오.
C. Trebatium cogitaram, quocumque exirem, mecum ducere, ut eum meis omnibus studiis, beneficus quam ornatissimum domum reducerem;
나는 어디로 떠나든 가이우스 트레바티우스를 동행시키려 생각했었소, 나의 모든 열의와 호의로써 그를 최대한 영예로운 모습으로 고향에 돌려보내기 위해서 말이오.
sed, postea quam et Pompei commoratio diuturnior erat quam putaram, et mea quaedam tibi non ignota dubitatio aut impedire profectionem meam videbatur aut certe tardare (vide quid mihi sumpserim), coepi velle ea Trebatium exspectare a te, quae sperasset a me, neque me hercule minus ei prolixe de tua voluntate promisi quam eram solitus de mea polliceri.
그러나 그 후 폼페이에서의 체류가 내가 생각했던 것보다 길어졌고, 그대도 잘 알고 있는 나의 어떤 주저함이 내 출발을 가로막거나 적어도 지체시키는 것처럼 보였을 때(내가 얼마나 대담한 생각을 품었는지 보시오), 나는 트레바티우스가 나에게서 바라던 것들을 그대에게서 기대하기를 바라기 시작했소. 그리고 맹세코, 나는 그대의 호의에 대해 내가 내 자신의 호의에 대해 약속하곤 했던 것보다 결코 덜 아낌없이 그에게 약속하지 않았소.
§7.5.2Casus vero mirificus quidam intervenit quasi vel testis opinionis meae vel sponsor humanitatis tuae.
그런데 참으로 놀라운 어떤 우연이 개입하여, 마치 내 생각의 증인이자 그대의 온정의 보증인처럼 작용했소.
nam cum de hoc ipso Trebatio cum Balbo nostro loquerer accuratius domi meae, litterae mihi dantur a te, quibus in extremis scriptum erat: M. †itfiuium, quem mihi commendas, vel regem Galliae faciam, vel hunc† Leptae delega, si vis.
왜냐하면 내가 우리 집에서 우리의 발부스와 이 트레바티우스 자신에 대해 더 자세히 이야기하고 있을 때 그대의 편지가 나에게 전달되었는데, 그 끝부분에 이렇게 적혀 있었기 때문이오. "그대가 나에게 추천하는 M. †itfiuium을 나는 갈리아의 왕으로 만들거나, 혹은 그를† 자네가 원한다면 렙타에게 위임하겠네.
tu ad me alium mitte quem ornem. sustulimus manus et ego et Balbus.
자네는 나에게 내가 영예롭게 해줄 다른 사람을 보내 주게." 나와 발부스는 둘 다 손을 치켜들었소.
tanta fuit opportunitas, ut illud nescio quid non fortuitum, sed divinum videretur.
그 기회가 너무나 절묘하여 그 어찌할 수 없는 일이 우연이 아니라 신적인 것처럼 보였소.
Mitto igitur ad te Trebatium atque ita mitto ut initio mea sponte, post autem invitatu tuo mittendum duxerim.
그리하여 나는 그대에게 트레바티우스를 보내며, 처음에는 내 자발적인 뜻이었으나 이후에는 그대의 초대에 의해 보내야 마땅하다고 판단한 방식으로 그를 보내오.
§7.5.3hunc, mi Caesar, sic velim omni tua comitate complectare, ut omnia, quae per me possis adduci ut in meos conferre velis, in unum hunc conferas.
나의 카이사르여, 이 사람을 그대의 모든 정성으로 감싸 안아 주기를 바라오. 그리하여 나를 통해서 그대가 내 친우들에게 베풀고자 마음먹게 될 수도 있는 모든 것들을 이 한 사람에게 쏟아부어 주기를 바라오.
de quo tibi homine haec spondeo non illo vetere verbo meo, quod cum ad te de Milone scripsissem, iure lusisti, sed more Romano, quo modo homines non inepti loquuntur, probiorem hominem, meliorem virum, pudentiorem esse neminem;
이 사람에 대해서 나는 그대에게, 내가 밀로에 관해 그대에게 썼을 때 그대가 당연하게도 놀려먹었던 나의 그 옛날 문구가 아니라, 로마인들의 방식, 즉 어리석지 않은 사람들이 말하는 방식으로 이렇게 장담하오. 이보다 더 곧은 사람, 더 훌륭한 사람, 더 신중한 사람은 아무도 없소.
accedit etiam, quod familiam ducit in iure civili singulari memoria, summa scientia.
게다가 그는 뛰어난 기억력과 최고의 지식으로 시민법에서 우두머리 역할을 하고 있다는 점이 더해지오.
huic ego neque tribunatum neque praefecturam neque ullius benefici certum nomen peto, benevolentiam tuam et liberalitatem peto neque impedio quo minus, si tibi ita placuerit, etiam hisce eum ornes gloriolae insignibus;
나는 그를 위해 군사호민관 직이나 장관 직, 혹은 어떤 은혜의 구체적인 직함을 구하는 것이 아니오. 나는 그대의 호의와 너그러움을 구하는 것이며, 만일 그대가 그렇게 원한다면 이러한 작은 명예의 징표들로 그를 빛내주는 것을 가로막지 않겠소.
totum denique hominem tibi ita trado, 'de manu,' ut aiunt, 'in manum' tuam istam et victoria et fide praestantem.
요컨대, 나는 이 사람 전부를, 사람들이 말하듯이 '손에서 손으로', 승리와 신의 모두에서 탁월한 그대의 그 손에 인도하오.
simus enim putidiusculi, quamquam per te vix licet;
우리가 조금은 뻔뻔스러워집시다, 비록 그대를 통해서는 거의 허용되지 않는 일일지라도 말이오.
verum, ut video, licebit.
하지만 내가 보기에 그것은 허용될 것이오.
cura ut valeas, et me, ut amas, ama.
건강에 유의하고, 나를 사랑하는 만큼 나를 사랑해 주시오.