§7.33.1quod declamationibus nostris cares, damni nihil facis;
그대가 우리의 변론 연습을 듣지 못하는 것에 대해, 그대는 아무런 손해도 보지 않고 있소.
quod Hirtio invideres, nisi eum amares non erat causa invidendi, nisi forte ipsius eloquentiae magis quam quod me audiret invideres.
그대가 히르티우스를 부러워하는 것에 대해서는, 그대를 그를 아끼지 않았다면 부러워할 이유가 없었소. 다만 혹시 그가 내 강의를 듣는다는 사실보다 그 자신의 웅변술을 더 부러워하는 것이 아니라면 말이오.
nos enim plane, mi suavissime Volumni, aut nihil sumus aut nobis quidem ipsis displicemus gregalibus illis, quibus te plaudente vigebamus, ami_is, ut etiam, si quando aliquid dignum nostro nomine emisimus, ingemescamus, quod haec 'pinnigero, non armigero in corpore tela exerceantur,' ut ait Philoctetes apud Accium, 'abiecta gloria. '
왜냐하면, 나의 가장 사랑하는 볼룸니우스여, 그대가 박수갈채를 보내는 중에 우리가 활기를 띠었던 그 동료들이 사라져 버렸기에, 우리는 완전히 아무것도 아니거나 우리 자신에게조차 불만을 품고 있기 때문이오. 그리하여 우리가 우리의 이름에 걸맞은 무언가를 때로 내놓을 때조차, 악키우스의 극중 필록테테스가 말하듯이, "영광은 내던져진 채, 이 화살들이 무장한 몸이 아니라 깃털 달린 몸을 향해 쓰이고 있다"는 이유로 신음할 정도요.
§7.33.2sed tamen omnia mihi erunt, si tu veneris, hilariora;
그러나 그럼에도 그대가 온다면 나에게 모든 것이 더 유쾌해질 것이오.
quamquam venis, ut ipse intellegis, in maximarum quasi concursum occupationum.
비록 그대 자신도 이해하듯, 그대가 매우 커다란 공무들이 몰아치는 한가운데로 오고 있는 셈이지만 말이오.
quas si, ut volumus, exceperimus, ego vero multam salutem et foro dicam et curiae vivamque tecum multum et cum communibus nostris amatoribus.
만일 우리가 바라는 대로 그 공무들을 처리해 낸다면, 나는 법정과 원로원 모두에 긴 작별을 고하고 그대 및 우리의 공통된 친구들과 많은 시간을 함께 보낼 것이오.
nam et Cassius tuus et Dolabella noster vel potius uterque noster studiis iisdem tenentur et meis aequissimis utuntur auribus.
왜냐하면 그대의 카시우스와 우리의 돌라벨라, 혹은 차라리 우리 둘 다의 친구인 그들 모두가 동일한 학문에 몰두하고 있으며, 내 매우 호의적인 귀를 빌리고 있기 때문이오.
opus est huc limatulo et polito tuo iudicio et illis interioribus litteris Emeisi, quibus saepe verecundiorem me in loquendo facis.
여기에는 그대의 다듬어지고 세련된 판단력과, 그대가 나로 하여금 말할 때 자주 더 신중하게 만들곤 하는 저 깊은 문학적 소양이 필요하오.
mihi enim iudicatum est, si modo hoc Caesar aut patietur aut volet, deponere illam iam personam, in qua me saepe illi ipsi probavi, ac me totum in litteras abdere tecumque et cum ceteris earum studiosis honestissimo otio perfrui.
왜냐하면 카이사르가 이것을 허락하거나 원하기만 한다면, 나는 내가 그 자신에게 종종 나를 증명해 보였던 그 역할을 이제 내려놓고, 문학 속으로 나 자신을 완전히 숨겨 그대 및 다른 문학 연구자들과 함께 가장 명예로운 한가로움을 누리기로 결심했기 때문이오.
tu vellem ne veritus esses ne †pluribus legerem tuas litteras, si mihi, quem ad modum scribis, longiores forte misisses, ac velim posthac sic statuas, tuas mihi litteras longissimas quasque gratissimas fore.
그대가 쓴 것처럼, 혹시라도 더 긴 편지를 나에게 보냈을 때 내가 그것을 다른 사람들 앞에서 읽을까 봐 그대가 두려워하지 않았기를 바라오. 그리고 앞으로는 그대 편지가 길면 길수록 나에게 가장 기쁜 선물이 될 것이라고 확신해 주기를 바라오。