§7.17.1ex tuis litteris et Quinto fratri gratias egi et te aliquando conlaudare possum, quod iam videris certa aliqua in sententia constitisse.
그대의 편지를 읽고 나는 나의 형제인 퀸투스에게 감사를 표했으며, 이제 그대가 어떤 확고한 결의에 머무르고 있는 것처럼 보이기에 비로소 그대를 칭찬할 수 있게 되었소.
nam primorum mensum litteris tuis vehementer commovebar, quod mihi interdum (pace tua dixerim) levis in urbis urbanitatisque desiderio, interdum piger, interdum timidus in labore militari, saepe autem etiam, quod a te alienissimum est, subimpudens videbare.
왜냐하면 처음 몇 달 동안의 그대의 편지 때문에 나는 몹시 동요했었기 때문인데, 그 당시 그대는 내게 때로는 (그대의 양해를 얻어 말하자면) 도시와 그 세련된 생활에 대한 갈망으로 가볍게 처신하고, 때로는 나태하며, 때로는 군대의 고된 일에 겁을 먹고, 자주 또한—그대의 성품과는 지극히 어울리지 않게도—다소 뻔뻔스럽게 보였기 때문이오.
tamquam enim syngrapham ad imperatorem non epistulam attulisses, sic pecunia ablata domum redire properabas, nec tibi in mentem veniebat eos ipsos qui cum syngraphis venissent Alexandream nummum adhuc nullum auferre potuisse. §7.17.2ego si mei commodi rationem ducerem, te mecum esse maxime vellem;
마치 그대가 장군에게 편지가 아니라 차용증을 가져온 것처럼, 그대는 돈을 손에 쥐자마저 집으로 돌아가기를 서둘렀으며, 차용증을 들고 알렉산드리아로 갔던 사람들조차 아직 단 한 푼의 돈도 가지고 나오지 못했다는 사실은 그대의 머릿속에 떠오르지도 않았던 모양이구려. 만일 내가 내 개인의 편의만을 생각한다면, 그대가 나와 함께 있기를 가장 바랐을 것이오.
non enim mediocri adficiebar vel voluptate ex consuetudine nostra vel utilitate ex consilio atque opera tua;
왜냐하면 나는 우리의 친교로부터 적지 않은 기쁨을 얻었고, 그대의 조언과 협력으로부터 적지 않은 도움을 얻었기 때문이오.
sed cum te ex adulescentia tua in amicitiam et fidem meam contulisses; semper te non modo tuendum mihi sed etiam augendum atque ornandum putavi.
하지만 그대가 젊은 시절부터 나의 우정과 신뢰에 몸을 의탁해 온 이상, 나는 언제나 그대를 보호해야 할 뿐만 아니라 발전시키고 빛내주어야 한다고 생각했소.
itaque quoad opinatus sum me in provinciam exiturum, quae ad te ultro detulerim meminisse te credo.
그리하여 내가属州로 떠날 것이라 생각했던 동안, 내가 자발적으로 그대에게 제안했던 일들을 그대는 기억하고 있으리라 믿소.
postea quam ea mutata ratio est, cum viderem me a Caesare honorificentissime tractari et unice diligi hominisque liberalitatem incredibilem et singularem fidem nossem, sic ei te commendavi et tradidi, ut gravissime diligentissimeque potui.
그 후 그 계획이 변경되었을 때, 내가 카이사르로부터 극진한 대접을 받고 남다른 사랑을 받는 것을 보았고, 그분의 믿을 수 없는 관대함과 독보적인 신의를 알게 되었을 때, 나는 내가 할 수 있는 한 가장 정중하고 세심하게 그대를 그분께 추천하고 인도해 주었소.
quod ille ita et accepit et mihi saepe litteris significavit et tibi et verbis et re ostendit mea commendatione sese valde esse commotum.
그분은 이를 기꺼이 받아들여 내게 편지로 여러 번 그 뜻을 전해왔고, 말과 행동 양면으로 나의 추천에 크게 감동했음을 그대에게 보여주었소.
hunc tu virum nactus, si me aut sapere aliquid aut velle tua causa putas, ne dimiseris et, si quae te forte res aliquando offenderit, cum ille aut occupatione aut difficultate tardior tibi erit visus, perferto et ultima exspectato;
이러한 인물을 얻었으니, 만일 그대가 내가 조금의 지혜라도 가지고 있다거나 그대를 위해 힘쓰고자 한다고 생각한다면, 그분을 놓치지 마시오. 그리고 만약 그분이 바쁘거나 곤란한 처지에 있어 그대에게 다소 늦어지는 것처럼 보여 어떤 일이 때로 그대의 마음을 상하게 하더라도, 참아내고 끝까지 기다리시오.
quae ego tibi iucunda et honesta praestabo. §7.17.3pluribus te hortari non debeo;
그것이 그대에게 즐겁고 명예로운 일이 되도록 내가 보장하겠소. 더 길게 그대에게 권할 필요는 없을 것이오.
tantum moneo, neque amicitiae confirmandae clarissimi ac liberalissimi viri neque uberioris provinciae neque aetatis magis idoneum tempus, si hoc amiseris, te esse ullum umquam reperturum.
다만 경고하건대, 만일 이 기회를 놓친다면 그대는 이처럼 고명하고 관대한 인물과의 우정을 굳건히 하는 데도, 더 풍요로운属州를 얻는 데도, 또한 그대의 연령에도 이보다 더 적절한 시기를 앞으로 결코 찾지 못할 것이오.
'hoc,' quem ad modum vos scribere soletis in vestris libris, 'idem Q. Cornelio videbatur. ' in Britanniam te profectum non esse gaudeo, quod et labore caruisti et ego te de rebus illis non audiam.
“이에 대하여,” 그대들이 그대들의 책에 늘 쓰는 것처럼, “Q. 코르넬리우스도 같은 견해를 가졌다.” 그대가 브리탄니아로 떠나지 않은 것을 나는 기쁘게 생각하오. 그 고생을 면했을 뿐만 아니라 나 또한 그대에게서 그곳 일에 대한 불평을 듣지 않아도 되기 때문이오.
Ubi sis hibernaturus et qua spe aut condicione perscribas ad me velim.
그대가 어디서 겨울을 날 생각인지, 그리고 어떤 희망이나 조건에 있는지 내게 자세히 써서 보내주기 바라오.