§7.14.1Chrysippus Vettius, Cyri architecti libertus fecit ut te non immemorem putarem mei;
건축가 키루스의 해방노예인 크뤼시포스 웨티우스는 그대가 나를 잊지 않고 있다고 내가 생각하도록 만들었소.
salutem enim verbis tuis mihi nuntiarat.
왜냐하면 그가 그대의 이름으로 내게 안부를 전해주었기 때문이오.
valde iam lautus es qui gravere litteras ad me dare homini praesertim prope domestico.
특히 거의 집안사람이나 다름없는 사람에게 나에게 주는 편지를 전달하기를 꺼려하다니, 이제 그대도 참으로 대단히 지체 높은 분이 되셨구려.
quod si scribere oblitus es, minus multi iam te advocato causa cadent si nostri oblitus es, dabo operam ut istuc veniam ante quam plane ex animo tuo effluo;
만일 그대가 글 쓰는 법을 잊어버린 것이라면, 이제 그대를 변호인으로 두고도 패소하는 사람들의 수가 더 적어지겠구려. 만일 그대가 우리를 잊어버린 것이라면, 내가 그대의 마음속에서 완전히 사라지기 전에 그곳으로 가도록 애쓰겠소.
sin aestivorum timor te debilitat, aliquid excogita, ut fecisti de Britannia.
하지만 만일 여름 진영에 대한 두려움이 그대를 약하게 만들고 있다면, 그대가 브리타니아에 대해 했던 것처럼, 무언가 꾀를 내어 보시오.
§7.14.2illud quidem perlibenter audivi ex eodem Chrysippo, te esse Caesari familiarem;
바로 그 동일한 크뤼시포스로부터 그대가 카이사르와 친하게 지낸다는 말을 들은 것은 참으로 기쁜 일이었소.
sed me hercule mallem, id quod erat aequius, de tuis rebus ex tuis litteris quam saepissime cognoscerem.
하지만 맹세컨대, 더 마땅한 일이었을 터인즉, 그대의 근황에 대해 그대 자신의 편지로부터 가능한 한 자주 알 수 있었기를 바랐소.
quod certe ita fieret, si tu maluisses benevolentiae quam litium iura perdiscere.
만일 그대가 소송의 법보다 호의의 법을 철저히 배우기를 더 원했더라면, 확실히 그렇게 되었을 것이오.
sed haec iocati sumus et tuo more et non nihil etiam nostro.
하지만 이 일들은 그대의 방식대로, 그리고 적잖이 나의 방식대로도 농담을 한 것이오.
te valde amamus nosque a te amari cum volumus tum etiam confidimus.
나는 그대를 대단히 사랑하며, 그대가 나를 사랑해 주기를 바랄 뿐만 아니라 또한 확신하고 있소.