§4.15.1accepi perbrevis tuas litteras;
당신으로부터 매우 짧은 편지를 받았습니다.
quibus id, quod scire cupiebam, cognoscere non potui, cognovi autem id, quod mihi dubium non fuit;
그것으로써 내가 알고 싶어 했던 것을 알아낼 수는 없었지만, 나에게 의심의 여지가 없었던 것은 알게 되었습니다.
nam quam fortiter ferres communis miserias, non intellexi, quam me amares, facile perspexi.
왜냐하면 당신이 공동의 불행을 얼마나 용기 있게 견대내고 있는지는 이해하지 못했으나, 당신이 나를 얼마나 사랑하고 있는지는 쉽게 간파했기 때문입니다.
sed hoc scieram, illud si scissem, ad id meas litteras accommodavissem.
하지만 후자는 이미 알고 있었습니다. 만일 전자를 알았더라면, 나의 편지를 그것에 맞추어 조정했을 것입니다.
§4.15.2sed, tamen etsi antea scripsi quae existimavi scribi oportere, tamen hoc tempore breviter commonendum putavi, ne quo in periculo te proprio existimares esse.
하지만 내가 이전에 쓰여야 마땅하다고 판단한 것들을 썼음에도 불구하고, 이 시기에 당신이 자신만의 어떤 위험 속에 있다고 생각하지 않도록 짧게 일깨워주어야겠다고 생각했습니다.
in magno omnes, sed tamen in communi sumus.
우리 모두는 거대하지만 공동의 위험 속에 있습니다.
qua re non debes aut propriam fortunam et praecipuam postulare aut communem recusare.
그러므로 당신은 자신만의 특별한 운명을 요구해서도 안 되고, 공동의 운명을 거부해서도 안 됩니다.
quapropter eo animo simus inter nos, quo semper fuimus;
그러므로 우리 서로에 대해 항상 품어왔던 그런 마음가짐을 유지합시다.
quod de te sperare, de me praestare possum.
그것을 나는 당신에 대해서는 바랄 수 있고, 나 자신에 대해서는 보증할 수 있습니다.