§10.6.1quae locutus est Furnius noster de animo tuo in rem p. , ea gratissima fuerunt senatui, p. R. probatissima;
우리의 푸르니우스가 국가에 대한 그대의 뜻에 관해 말한 것은 원로원에 지극히 기쁜 일이었고, 로마 백성들에게 대단히 찬성할 만한 것이었습니다.
quae autem tuae recitatae litterae sunt in senatu, nequaquam consentire cum Furni oratione visae sunt.
그러나 원로원에서 낭독된 그대의 편지는 푸르니우스의 말과 결코 일치하지 않는 것처럼 보였습니다.
pacis enim auctor eras;
왜냐하면 그대의 동료이자 지극히 훌륭한 인물이 가장 파렴치한 강도들에게 포위되어 있는 마당에, 그대는 평화를 제창하고 있었기 때문입니다.
cum conlega tuus, vir clarissimus, a foedissimis, latronibus obsideretur, qui aut positis armis pacem petere debent aut, si pugnantes eam postulant, victoria pax non pactione parienda est.
그들은 무기를 내려놓고 평화를 청해야 마땅하거나, 혹은 만일 싸우면서 평화를 요구한다면, 평화는 타협이 아니라 승리를 통해 얻어야만 하는 것입니다.
sed de pace litterae vel Lepidi vel tuae quam in partem acceptae sint, ex viro optimo, fratre tuo, et ex C. Furnio poteris cognoscere.
그러나 평화에 관한 레피두스의 편지나 그대의 편지가 어떤 식으로 받아들여졌는지는, 지극히 훌륭한 인물인 그대의 형제와 가이우스 푸르니우스로부터 알 수 있을 것입니다.
§10.6.2me autem impulit tui caritas ut, quamquam nec tibi ipsi consilium deesset, et fratris Furnique benevolentia fidelisque prudentia tibi praesto esset futura, vellem tamen meae quoque auctoritatis pro plurimis nostris necessitudinibus praeceptum ad te aliquod pervenire.
하지만 그대에 대한 사랑이 나를 추동하여, 비록 그대 자신에게 사려가 부족하지 않고, 형제와 푸르니우스의 호의와 충실한 현명이 그대를 도우려 대기하고 있을 터이지만, 그래도 우리의 수많은 유대에 비추어 내 권위에 따른 어떤 훈계 역시 그대에게 가닿기를 바랐던 것입니다.
crede igitur mihi, Plance, omnis, quos adhuc gradus dignitatis consecutus sis (es autem adeptus amplissimos) eos honorum vocabula habituros, non dignitatis insignia, nisi te cum libertate populi R. et cum senatus auctoritate coniunxeris.
그러므로 플랑쿠스여, 내 말을 믿으십시오. 그대가 지금까지 성취한 모든 존엄의 단계들(그대는 참으로 가장 드높은 것들을 획득했습니다만)은, 만일 그대가 로마 백성의 자유와 원로원의 권위에 자신을 결부시키지 않는다면, 그것들은 단지 관직의 명칭에 불과할 뿐 존엄의 징표가 되지는 못할 것입니다.
seiunge te, quaeso, aliquando ab iis, cum quibus te non tuum iudicium sed temporum vincla coniunxerunt.
부디 간청하건대, 그대 자신의 판단이 아니라 시대의 사슬이 그대를 결부시켰던 자들로부터 이제는 자신을 떼어놓으십시오.
§10.6.3complures in perturbatione rei p. consules dicti, quorum nemo consularis habitus est, nisi qui animo exstitit in rem p. consularis.
국가의 혼란기에 많은 이들이 집정관이라 불렸으나, 국가에 대하여 정신에 있어 집정관답게 처신한 사람이 아니고서는 그들 중 아무도 집정관급 인물로 여겨지지 않았습니다.
talem igitur te esse oportet, qui primum te ab impiorum civium tui dissimillimorum societate seiungas, deinde te senatui bonisque omnibus auctorem, principem, ducem praebeas, postremo ut pacem esse iudices non in armis positis sed in abiecto armorum et servitutis metu.
그러므로 그대는 다음과 같은 사람이 되어야 마땅합니다. 첫째로 그대와는 전혀 다른 불경한 시민들의 동맹으로부터 자신을 분리하고, 둘째로 원로원과 모든 선한 이들에게 자신을 주창자, 제1인자, 지도자로 내보이고, 마지막으로 평화란 단순히 무기를 내려놓는 것에 있는 것이 아니라, 무장과 예속에 대한 공포를 떨쳐버리는 데 있다고 판단하는 것입니다.
haec si et ages et senties, tum eris non modo consul et consularis, sed magnus etiam consul et consularis;
만일 그대가 이 일들을 행하고 그렇게 생각한다면, 그때 그대는 단지 집정관이자 집정관급 인물일 뿐만 아니라, 위대한 집정관이자 집정관급 인물이 될 것입니다.
sin aliter, tum in istis amplissimis nominibus honorum non modo dignitas nulla erit sed erit summa deformitas.
그러나 그렇지 않다면, 그때 그 눈부신 관직의 명칭들 속에는 어떤 존엄도 없을 뿐만 아니라 극도의 수치스러움만이 존재할 것입니다.
haec impulsus benevolentia scripsi paulo severius;
나는 호의에 이끌려 이 일들을 다소 엄하게 썼습니다.
quae tu in experiendo ea ratione, quae te digna est, vera esse cognosces.
그대는 그대에게 합당한 방식으로 이를 경험해 가면서 이것이 참되다는 것을 깨닫게 될 것입니다.
D. xiii K. Apr.
3월 20일 발송.