§10.1.1et afui proficiscens in Graeciam et, postea quam de medio cursu rei p. sum voce revocatus, numquam per M. Antonium quietus fui;
나는 그리스로 출발하여 자리에 없었으나, 여정의 중간에 국가의 목소리에 의해 소환된 이후로, 마르쿠스 안토니우스 때문에 단 한 순간도 평온하지 못했습니다.
cuius tanta est non insolentia (nam id quidem vulgare vitium est) sed immanitas, non modo ut vocem sed ne vultum quidem liberum possit ferre cuiusquam.
그의 오만함(그것은 참으로 흔한 악덕입니다만)이 아니라 그의 야만성은 너무나 커서, 누구의 목소리뿐만 아니라 자유로운 표정조차 용납할 수 없을 정도입니다.
itaque mihi maximae curae est non de mea quidem vita cui satis feci vel aetate vel factis vel, si quid etiam hoc ad rem pertinet, gloria, sed me patria sollicitat in primisque, mi Plance, exspectatio consulatus tui, quae ita longa est, ut optandum sit ut possimus ad id tempus rei p.
따라서 나에게 가장 큰 염려는, 나이로나 업적으로나, 혹은 이것도 관련이 있다면 명성으로나 이미 충분히 만족한 내 자신의 삶에 대한 것이 아니라, 조국이 나를 걱정하게 만들며, 무엇보다도 나의 플랑쿠스여, 그대의 집정관직에 대한 기대가 그러합니다.
spiritum ducere.
그것은 너무나 멀리 있어서, 우리가 그때까지 국가의 숨을 이어갈 수 있기를 바라야 할 정도입니다.
quae potest enim spes esse in ea re p. , in qua hominis impotentissimi atque intemperantissimi armis oppressa sunt omnia, et in qua nec senatus nec populus vim habet ullam nec leges ullae sunt nec iudicia nec omnino simulacrum aliquod ac vestigium civitatis?
도대체 극도로 방종하고 무절제한 자의 무력에 의해 모든 것이 억압받고, 원로원도 민중도 아무런 힘을 쓰지 못하며, 어떠한 법도 재판도 없고, 국가의 어떤 형태나 흔적조차 전혀 없는 그러한 국가에서 무슨 희망이 있을 수 있겠습니까?
§10.1.2sed quoniam acta omnia mitti ad te arbitrabar, nihil erat quod singulis de rebus scriberem;
하지만 모든 공보가 그대에게 전달되고 있다고 생각하므로, 개별적인 일들에 대해 쓸 필요는 없었습니다.
illud autem erat amoris mei, quem a tua pueritia susceptum non servavi solum sed etiam auxi, monere te atque hortari ut in rem p. omni. cogitatione curaque incumberes.
다만 그대의 소년 시절부터 생겨나 내가 유지했을 뿐만 아니라 더욱 키워온 내 사랑의 의무로서, 그대가 모든 생각과 염려를 다해 국가에 헌신하도록 권고하고 격려하는 바입니다.
quae si ad tuum tempus perducitur, facilis gubernatio est ut perducatur autem magnae cum diligentiae est tum etiam fortunae.
만일 국가가 그대의 시기까지 보존된다면 그 조타는 쉬운 일입니다; 그러나 보존되는 것 자체는 커다란 근면뿐만 아니라 행운에도 달려 있습니다.
§10.1.3sed et te aliquanto ante, ut spero, habebimus et, praeterquam quod rei p. consulere debemus, tamen tuae dignitati ita favemus, ut omne nostrum consilium, studium, officium, operam, laborem, diligentiam ad amplitudinem tuam conferamus.
하지만 우리는 그보다 훨씬 전에 그대를 맞이하게 될 것으로 기대하며, 우리가 국가를 돌보아야 한다는 점 외에도, 우리는 그대의 존엄을 너무나 지지하기 때문에 우리의 모든 조언, 열의, 의무, 노력, 노고, 근면을 그대의 위대함을 위해 바칩니다.
ita facillime et rei p. , quae mihi carissima est, et amicitiae nostrae, quam sanctissime nobis colendam puto, me intellego satis facturum.
그리하여 내게 가장 소중한 국가에 대해서도, 우리가 가장 신성하게 가꾸어야 한다고 생각하는 우리의 우정에 대해서도 내가 가장 쉽게 의무를 다하게 될 것임을 확신합니다.
§10.1.4Furnium nostrum tanti a te fieri, quantum ipsius humanitas et dignitas postulat, nec miror et gaudeo teque hoc existimare volo, quicquid in eum iudici officique contuleris, id it a me accipere, ut in me ipsum te putem contulisse.
우리의 푸르니우스가 그의 교양과 존엄이 요구하는 만큼 그대에 의해 귀중하게 여겨진다는 것을 나는 이상하게 생각하지 않으며 기쁘게 생각합니다. 그리고 그대가 그에게 베풀어 줄 어떠한 판단과 호의도, 내가 그것을 나 자신에게 베푼 것으로 생각할 만큼 그렇게 받아들인다는 점을 그대가 알아주기를 바랍니다.