§5.28.1Arpineius et Iunius, quae audierunt, ad legatos deferunt.
아르피네이우스와 유니우스는 들은 바를 부관들에게 보고한다.
Illi repentina re perturbati, etsi ab hoste ea dicebantur, tamen non neglegenda existimabant maximeque hac re permovebantur, quod civitatem ignobilem atque humilem Eburonum sua sponte populo Romano bellum facere ausam vix erat credendum.
그들은 갑작스러운 일에 크게 동요하였으나, 설령 적에 의해 그것들이 말해졌다 하더라도 소홀히 여겨서는 안 된다고 생각했으며, 특히 에부로네스족이라는 이름 없고 보잘것없는 부족이 스스로 로마 인민에게 전쟁을 일으킬 감히 결심을 했다는 것은 거의 믿기 어렵다는 사실에 크게 요동쳤다.
§5.28.2Itaque ad consilium rem deferunt magnaque inter eos exsistit controversia.
그리하여 그들은 이 사안을 군의회에 제출하고, 그들 사이에 큰 논쟁이 일어난다.
§5.28.3Lucius Aurunculeius compluresque tribuni militum et primorum ordinum centuriones nihil temere agendum neque ex hibernis iniussu Caesaris discedendum existimabant: quantasvis [magnas] copias etiam Germanorum sustineri posse munitis hibernis docebant: rem esse testimonio, quod primum hostium impetum multis ultro vulneribus illatis fortissime sustinuerint: re frumentaria non premi; interea et ex proximis hibernis et a Caesare conventura subsidia: postremo quid esse levius aut turpius, quam auctore hoste de summis rebus capere consilium?
루키우스 아우룬쿨레이우스와 여러 군사 트리부누스들 및 제일열 백인대장들은 경솔하게 아무것도 행해서는 안 되며 카이사르의 명령 없이 겨울 진영에서 떠나서는 안 된다고 생각했다. 그들은 겨울 진영이 방비되어 있다면 게르만인의 아무리 큰 군대라도 버텨낼 수 있다고 역설했다. 그 증거가 되는 사실은, 그들이 적의 첫 번째 공격을 오히려 많은 부상을 입혀가며 매우 용감하게 버텨냈다는 점이다. 또한 식량 사정도 압박받지 않고 있으며, 그동안 근처의 겨울 진영과 카이사르로부터 구원군이 당도할 것이고, 마지막으로 적의 권고에 따라 국가의 대사에 관한 결정을 내리는 것보다 더 경솔하고 수치스러운 일이 어디 있겠느냐는 것이었다.