§5.27.1Mittitur ad eos colloquendi causa Gaius Arpineius, eques Romanus, familiaris Quinti Tituri, et Quintus Iunius ex Hispania quidam, qui iam ante missu Caesaris ad Ambiorigem ventitare consuerat;
회담을 위해 퀸투스 티투리우스의 친우인 로마 기사 가이우스 아르피네이우스와, 이전에 이미 카이사르의 파견으로 암비오릭스를 자주 방문하곤 했던 히스파니아 출신의 어떤 퀸투스 유니우스가 그들에게 보내진다.
apud quos Ambiorix ad hunc modum locutus est:
그들 앞에서 암비오릭스는 다음과 같이 말하였다.
§5.27.2sese pro Caesaris in se beneficiis plurimum ei confiteri debere, quod eius opera stipendio liberatus esset, quod Aduatucis, finitimis suis, pendere consuesset, quodque ei et filius et fratris filius ab Caesare remissi essent, quos Aduatuci obsidum numero missos apud se in servitute et catenis tenuissent;
자신에 대한 카이사르의 은혜에 대하여 그에게 매우 큰 빚을 지고 있음을 고백한다. 왜냐하면 그의 노력 덕분에 자신의 이웃인 아두아투키족에게 지불하곤 하던 공납에서 해방되었고, 또한 아두아투키족이 인질로 보내진 그들을 자신들 아래에서 노예 상태와 사슬에 묶어 두고 있었던 것을 카이사르가 자신의 아들과 조카 둘 다 돌려보내 주었기 때문이다.
§5.27.3neque id, quod fecerit de oppugnatione castrorum, aut iudicio aut voluntate sua fecisse, sed coactu civitatis, suaque esse eiusmodi imperia, ut non minus haberet iuris in se multitudo quam ipse in multitudinem.
그리고 진영 공격에 관하여 그가 행한 일은 자신의 결정이나 의지에 따라 행한 것이 아니라 부족의 강요에 의한 것이며, 자신의 지배권은 무리가 자신에 대해 가지는 권리가 자신이 무리에 대해 가지는 권리보다 결코 적지 않은 그러한 성질의 것이다.
§5.27.4Civitati porro hanc fuisse belli causam, quod repentinae Gallorum coniurationi resistere non potuerit.
나아가 부족에게 있어 이 전쟁의 원인은 고울족의 갑작스러운 동맹에 저항할 수 없었기 때문이었다.
Id se facile ex humilitate sua probare posse, quod non adeo sit imperitus rerum ut suis copiis populum Romanum superari posse confidat.
이 점은 자신의 미약함으로부터 쉽게 증명할 수 있는데, 자신은 자신의 군대로 로마 인민을 물리칠 수 있다고 확신할 만큼 정세에 무지하지 않기 때문이다.
§5.27.5Sed esse Galliae commune consilium: omnibus hibernis Caesaris oppugnandis hunc esse dictum diem, ne qua legio alterae legioni subsidio venire posset;
그러나 그것은 고울 전체의 공동 계획이다. 어떠한 군단도 다른 군단에 원군으로 갈 수 없도록 하기 위해 카이사르의 모든 겨울 진영을 공격하도록 이 날이 지정되었다.
§5.27.6non facile Gallos Gallis negare potuisse, praesertim cum de recuperanda communi libertate consilium initum videretur.
고울인이 고울인을 거절하기란 쉽지 않았으며, 특히 공동의 자유를 되찾기 위한 계획이 시작된 것으로 보일 때는 더욱 그러하다.
§5.27.7Quibus quoniam pro pietate satisfecerit, habere nunc se rationem offici pro beneficiis Caesaris: monere, orare Titurium pro hospitio, ut suae ac militum saluti consulat.
그들(동포들)에 대해서는 애국심에 따라 충분히 임무를 다했으므로, 이제 자신은 카이사르의 은혜에 대한 보답으로서 의무의 배려를 하고 있다. 자신은 티투리우스에게 대접의 관계에 기대어 경고하고 간청하니, 그 자신과 병사들의 안전을 도모하라는 것이다.
§5.27.8Magnam manum Germanorum conductam Rhenum transisse; hanc adfore biduo.
고용된 게르만인의 대군이 라인강을 건넜으며, 이들이 이틀 안에 당도할 것이다.
§5.27.9Ipsorum esse consilium, velintne priusquam finitimi sentiant eductos ex hibernis milites aut ad Ciceronem aut ad Labienum deducere, quorum alter milia passuum circiter quinquaginta, alter paulo amplius ab eis absit.
이웃들이 알아채기 전에 겨울 진영에서 이끌어낸 병사들을 키케로에게나 라비에누스에게로 인도해 갈지 여부는 그들(로마인들) 자신의 결정이다. 그들 중 한 명은 약 50마일, 다른 한 명은 그보다 조금 더 멀리 그들로부터 떨어져 있다.
§5.27.10Illud se polliceri et iureiurando confirmare tutum iter per fines daturum;
자신은 영토를 통과하는 안전한 통행로를 제공할 것을 약속하고 서약으로 확약한다.
§5.27.11quod cum faciat, et civitati sese consulere, quod hibernis levetur, et Caesari pro eius meritis gratiam referre.
이렇게 함으로써 그는 겨울 진영의 부담에서 벗어나게 되는 자신의 부족을 도모하는 것이기도 하고, 카이사르에게 그의 공적에 대하여 감사를 표하는 것이기도 하다.
Hac oratione habita discedit Ambiorix.
이 연설을 마친 후 암비오릭스는 물러갔다.