§5.19.1Τὰ πράγματα αὐτὰ οὐδ’ ὁπωστιοῦν ψυχῆς ἅπτεται οὐδὲ ἔχει εἴσοδον πρὸς ψυχὴν οὐδὲ τρέψαι οὐδὲ κινῆσαι ψυχὴν δύναται, τρέπει δὲ καὶ κινεῖ αὐτὴ ἑαυτὴν μόνη καὶ οἵων ἂν κριμάτων καταξιώσῃ ἑαυτήν, τοιαῦτα ἑαυτῇ ποιεῖ τὰ προσυφεστῶτα.
사물 자체는 결코 영혼에 닿지 않으며, 영혼으로 들어가는 길을 가지지도 않고, 영혼을 돌려놓거나 움직일 수도 없다. 오직 영혼 자체가 스스로만을 돌려놓고 움직일 뿐이며, 또한 스스로를 어떤 판단에 합당한 것으로 여기느냐에 따라, 현존하는 사물들을 자신에게 그와 같은 것으로 만든다.