§11.20.1Τὸ μὲν πνευμάτιόν σου καὶ τὸ πυρῶδες πᾶν, ὅσον ἐγκέκραται, καίτοι φύσει ἀνωφερῆ ὄντα, ὅμως πειθόμενα τῇ τῶν ὅλων διατάξει παρακρατεῖται ἐνταῦθα ἐπὶ τοῦ συγκρίματος.
너의 미세한 기와 모든 화기는, 그것들이 섞여 있는 한, 본성상 위로 향하는 것임에도 불구하고, 온 우주의 질서에 복종하여 이 결합체 안에 머물러 있다.
καὶ τὸ γεῶδες δὲ τὸ ἐν σοὶ πᾶν καὶ τὸ ὑγρόν, καίτοι κατωφερῆ ὄντα, ὅμως ἐγήγερται καὶ ἕστηκε τὴν οὐχ ἑαυτῶν φυσικὴν στάσιν.
그리고 네 안의 모든 지기와 수기도, 본성상 아래로 향하는 것임에도 불구하고, 들어 올려져서 자신들의 본래 위치가 아닌 곳에 서 있다.
οὕτως ἄρα καὶ τὰ στοιχεῖα ὑπακούει τοῖς ὅλοις, ἐπειδάν που καταταχθῇ σὺν βίᾳ, μένοντα μέχρις ἂν ἐκεῖθεν πάλιν τὸ ἐνδόσιμον τῆς διαλύσεως σημήνῃ.
이처럼 원소들도 강제로 배치될 때마다 온 우주에 복종하며, 저곳으로부터 다시 분해의 신호가 내려질 때까지 그 자리에 머무는 것이다.
§11.20.2οὐ δεινὸν οὖν μόνον τὸ νοερόν σου μέρος ἀπειθὲς εἶναι καὶ ἀγανακτεῖν τῇ ἑαυτοῦ χώρᾳ;
그렇다면 오직 너의 지적인 부분만이 불복종하고 자신의 자리에 불만을 품는 것은 해괴한 일이 아니겠는가?
καίτοι οὐδέν γε βίαιον τούτῳ ἐπιτάσσεται, ἀλλὰ μόνα ὅσα κατὰ φύσιν ἐστὶν αὐτῷ·
비록 그것에게는 아무런 강제적인 것도 명령되지 않고 오직 자신의 본성에 부합하는 것들만 명령되는데도 말이다.
οὐ μέντοι ἀνέχεται, ἀλλὰ τὴν ἐναντίαν φέρεται.
그런데도 그것은 참지 못하고 오히려 반대 방향으로 나아간다.
ἡ γὰρ ἐπὶ τὰ ἀδικήματα καὶ τὰ ἀκολαστήματα καὶ τὰς ὀργὰς καὶ τὰς λύπας καὶ τοὺς φόβους κίνησις οὐδὲν ἄλλο ἐστὶν ἢ ἀφισταμένου τῆς φύσεως.
불의, 방종, 분노, 슬픔, 두려움으로 향하는 움직임은 자연으로부터 이탈하는 자의 움직임에 다름 아니기 때문이다.
καὶ ὅταν δέ τινι τῶν συμβαινόντων δυσχεραίνῃ τὸ ἡγεμονικόν, καταλείπει καὶ τότε τὴν ἑαυτοῦ χώραν·
그리고 지배 중추가 일어나는 일 중 어떤 것에 불만을 품을 때에도, 그것은 그때 역시 자신의 자리를 포기하는 것이다.
πρὸς ὁσιότητα γὰρ καὶ θεοσέβειαν κατεσκεύασται οὐχ ἧττον ἢ πρὸς δικαιοσύνην.
왜냐하면 그것은 정의뿐만 아니라 경건과 신에 대한 공경을 향해서도 지어졌기 때문이다.
καὶ γὰρ ταῦτα ἐν εἴδει ἐστὶ τῆς εὐκοινωνησίας, μᾶλλον δὲ πρεσβύτερα τῶν δικαιοπραγημάτων.
왜냐하면 이것들 또한 훌륭한 사회성의 일종이며, 오히려 정의로운 행동들보다 더 앞서는 것이기 때문이다.