§10.9.1Μῖμος, πόλεμος, πτοία, νάρκα, δουλεία·
연극, 전쟁, 동요, 마비, 예속.
καθ’ ἡμέραν ἀπαλείψεταί σου τὰ ἱερὰ ἐκεῖνα δόγματα, ὁπόσα ἀφυσιολογήτως φαντάζῃ καὶ παραπέμπεις.
날마다 너의 그 신성한 교리들은 지워질 것이니, 네가 자연학적이지 않게 마음속에 그리고 그냥 넘겨버리는 그 모든 교리들이 그러할 것이다.
δεῖ δὲ πᾶν οὕτω βλέπειν καὶ πράσσειν ὥστε καὶ τὸ πρακτικὸν ἅμα συντελεῖσθαι καὶ ἅμα τὸ θεωρητικὸν ἐνεργεῖσθαι καὶ τὸ ἐκ τῆς περὶ ἑκάστων ἐπιστήμης αὔθαδες σῴζεσθαι λανθάνον, οὐχὶ κρυπτόμενον.
그러나 모든 일을 다음과 같이 바라보고 행해야 하니, 실천적인 활동이 동시에 완수되고 동시에 이론적인 관조가 활성화되며, 개별적인 것들에 대한 지식에서 나오는 확신이 의도적으로 숨겨지는 것이 아니라 남의 눈에 띄지 않게 유지되도록 해야 한다.
πότε γὰρ ἁπλότητος ἀπολαύσεις;
왜냐하면 너는 언제쯤 단순함을 누릴 것인가?
πότε δὲ σεμνότητος;
언제쯤 엄숙함을 누릴 것인가?
πότε δὲ τῆς ἐφ’ ἑκάστου γνωρίσεως, τί τε ἐστὶ κατ̓ οὐσίαν καὶ τίνα χώραν ἔχει ἐν τῷ κόσμῳ καὶ ἐπὶ πόσον πέφυκεν ὑφίστασθαι καὶ ἐκ τίνων συγκέκριται καὶ τίσι δύναται ὑπάρχειν καὶ τίνες δύνανται αὐτὸ διδόναι τε καὶ ἀφαιρεῖσθαι;
언제쯤 개별적인 것들에 대한 인식, 즉 그것이 본질상 무엇인지, 우주에서 어떤 위치를 차지하는지, 본성상 얼마 동안 존재하도록 되어 있는지, 무엇으로 구성되어 있는지, 누구에게 속할 수 있는지, 그리고 누가 그것을 줄 수도 있고 빼앗을 수도 있는지에 대한 인식을 누릴 것인가?