§6.6.1δὲ καὶ τῶν ἐναντίων τούτοις.
...그리고 이와 마찬가지로 이것들과 반대되는 것들에 대해서도 개념이 생겨나게 된다.
ὁ δὲ τρόπος τῆς ἀρχῆς καὶ τῆς γενέσεως τῶν εἰρημένων τοιόσδε. §6.6.2πάντων γὰρ πρὸς τὰς συνουσίας ὁρμώντων κατὰ φύσιν, ἐκ δὲ τούτων παιδοποιίας ἀποτελουμένης, ὁπότε τις τῶν ἐκτραφέντων εἰς ἡλικίαν ἱκόμενος μὴ νέμοι χάριν μηδʼ ἀμύναι τούτοις οἷς ἐκτρέφοιτʼ, ἀλλά που τἀναντία κακῶς λέγειν ἢ δρᾶν τούτους ἐγχειροίη, §6.6.3δῆλον ὡς δυσαρεστεῖν καὶ προσκόπτειν εἰκὸς τοὺς συνόντας καὶ συνιδόντας τὴν γεγενημένην ἐκ τῶν γεννησάντων ἐπιμέλειαν καὶ κακοπάθειαν περὶ τὰ τέκνα καὶ τὴν τούτων θεραπείαν καὶ τροφήν. §6.6.4τοῦ γὰρ γένους τῶν ἀνθρώπων ταύτῃ διαφέροντος τῶν ἄλλων ζῴων, ᾗ μόνοις αὐτοῖς μέτεστι νοῦ καὶ λογισμοῦ, φανερὸν ὡς οὐκ εἰκὸς παρατρέχειν αὐτοὺς τὴν προειρημένην διαφοράν, καθάπερ ἐπὶ τῶν ἄλλων ζῴων, §6.6.5ἀλλʼ ἐπισημαίνεσθαι τὸ γινόμενον καὶ δυσαρεστεῖσθαι τοῖς παροῦσι, προορωμένους τὸ μέλλον καὶ συλλογιζομένους ὅτι τὸ παραπλήσιον ἑκάστοις αὐτῶν συγκυρήσει. §6.6.6καὶ μὴν ὅταν που πάλιν ἅτερος ὑπὸ θατέρου τυχὼν ἐπικουρίας ἢ βοηθείας ἐν τοῖς δεινοῖς μὴ νέμῃ τῷ σώσαντι χάριν, ἀλλά ποτε καὶ βλάπτειν ἐγχειρῇ τοῦτον, φανερὸν ὡς εἰκὸς τῷ τοιούτῳ δυσαρεστεῖσθαι καὶ προσκόπτειν τοὺς εἰδότας, συναγανακτοῦντας μὲν τῷ πέλας, ἀναφέροντας δʼ ἐφʼ αὑτοὺς τὸ παραπλήσιον. §6.6.7ἐξ ὧν ὑπογίνεταί τις ἔννοια παρʼ ἑκάστῳ τῆς τοῦ καθήκοντος δυνάμεως καὶ θεωρίας· ὅπερ ἐστὶν ἀρχὴ καὶ τέλος δικαιοσύνης. §6.6.8ὁμοίως πάλιν ὅταν ἀμύνῃ μέν τις πρὸ πάντων ἐν τοῖς δεινοῖς, ὑφίστηται δὲ καὶ μένῃ τὰς ἐπιφορὰς τῶν ἀλκιμωτάτων ζῴων, εἰκὸς μὲν τὸν τοιοῦτον ὑπὸ τοῦ πλήθους ἐπισημασίας τυγχάνειν εὐνοϊκῆς καὶ προστατικῆς, τὸν δὲ τἀναντία τούτῳ πράττοντα καταγνώσεως καὶ προσκοπῆς. §6.6.9ἐξ οὗ πάλιν εὔλογον ὑπογίνεσθαί τινα θεωρίαν παρὰ τοῖς πολλοῖς αἰσχροῦ καὶ καλοῦ καὶ τῆς τούτων πρὸς ἄλληλα διαφορᾶς, καὶ τὸ μὲν ζήλου καὶ μιμήσεως τυγχάνειν διὰ τὸ συμφέρον, τὸ δὲ φυγῆς. §6.6.10ἐν οἷς ὅταν ὁ προεστὼς καὶ τὴν μεγίστην δύναμιν ἔχων ἀεὶ συνεπισχύῃ τοῖς προειρημένοις κατὰ τὰς τῶν πολλῶν διαλήψεις, καὶ δόξῃ τοῖς ὑποταττομένοις διανεμητικὸς εἶναι τοῦ κατʼ ἀξίαν ἑκάστοις, §6.6.11οὐκέτι τὴν βίαν δεδιότες, τῇ δὲ γνώμῃ τὸ πλεῖον εὐδοκοῦντες, ὑποτάττονται καὶ συσσῴζουσι τὴν ἀρχὴν αὐτοῦ, κἂν ὅλως ᾖ γηραιός, ὁμοθυμαδὸν ἐπαμύνοντες καὶ διαγωνιζόμενοι πρὸς τοὺς ἐπιβουλεύοντας αὐτοῦ τῇ δυναστείᾳ. §6.6.12καὶ δὴ τῷ τοιούτῳ τρόπῳ βασιλεὺς ἐκ μονάρχου λανθάνει γενόμενος, ὅταν παρὰ τοῦ θυμοῦ καὶ τῆς ἰσχύος μεταλάβῃ τὴν ἡγε
한편 앞서 말한 것들의 시작과 발생의 방식은 다음과 같다.\n 왜냐하면 모든 이가 본성에 따라 결합을 갈망하고 이로부터 자녀 출산이 이루어지는데, 양육받은 자 중 누군가가 성년이 되었을 때 자신을 길러준 이들에게 은혜를 갚지도 않고 그들을 도우려 하지도 않으며, 오히려 그 반대로 이들을 헐뜯거나 해치려고 시도한다면,\n 함께 생활하며 부모가 자식들에 대해 쏟은 정성과 노고, 그리고 이들에 대한 보살핌과 양육을 곁에서 지켜본 사람들이 이에 대해 불쾌해하고 분개할 것임은 분명하다.\n 인류가 다른 동물들과 구별되는 점이 바로 이것인데, 즉 인간에게만 오직 지성과 이성이 나누어져 있기 때문이며, 따라서 다른 동물들의 경우처럼 그들이 앞서 언급한 차이를 그냥 지나칠 리는 없다는 점이 분명하다.\n 오히려 그들은 일어난 일에 주목하고 현재 벌어진 상황에 불쾌해할 것이니, 이는 미래를 내다보고 자신들 각자에게도 이와 유사한 일이 닥칠 것임을 추론하기 때문이다.\n 또한 누군가가 위경 속에서 다른 이로부터 원조나 도움을 받고서도 자신을 구원해 준 이에게 은혜를 갚지 않고, 오히려 언젠가 그를 해치려 시도한다면, 이를 아는 이들이 그러한 자에게 불쾌해하고 분개할 것임은 분명하니, 이들은 이웃에게 감정을 이입하여 함께 분노하면서 자신들에게도 그와 유사한 일이 닥칠 수 있음을 돌이켜보기 때문이다.\n 이것들로부터 각자의 마음속에 의무의 힘과 이론에 대한 어떤 개념이 서서히 생겨나게 되니, 이것이 바로 정의의 시작이자 끝이다.\n 이와 마찬가지로 또다시 누군가가 위험 속에서 모두의 앞에서 방어하며 가장 강력한 맹수들의 습격을 견뎌내고 맞설 때, 그러한 이가 대중으로부터 호의적이고 옹호하는 찬사를 받는 것은 당연하며, 이와 반대로 행하는 자가 비난과 불쾌감을 사는 것 역시 당연하다.\n 이로부터 다시 대중들 사이에 추한 것과 아름다운 것, 그리고 이것들의 상호 차이에 대한 어떤 인식이 생겨나는 것이 순리에 맞으며, 전자는 유익함 때문에 동경과 모방의 대상이 되고 후자는 회피의 대상이 된다.\n 이러한 상황 속에서 지도자이자 가장 큰 힘을 가진 자가 항상 대중의 판단에 따라 앞서 말한 것들을 함께 옹호하고, 지배를 받는 이들에게 각자의 가치에 맞게 배분하는 자로 보일 때,\n 그들은 더 이상 그의 폭력을 두려워해서가 아니라 지성으로 기꺼이 찬동하기 때문에 그에게 복종하며 그의 지배를 함께 수호하니, 비록 그가 완전히 노쇠하였을지라도 일심으로 옹호하며 그의 권력을 노리는 자들에 맞서 결연히 싸운다.\n 그리고 진정 이와 같은 방식으로 군주가 자신도 모르게 왕이 되니, 이는 그의 지도권이 격정과 힘으로부터...