§4.60.1οἱ δὲ Δυμαῖοι καὶ Φαραιεῖς καὶ Τριταιεῖς, ἠλαττωμένοι μὲν περὶ τὴν βοήθειαν, δεδιότες δὲ τὸ μέλλον ἐκ τῆς τοῦ φρουρίου καταλήψεως, τὸ μὲν πρῶτον ἔπεμπον ἀγγέλους πρὸς τὸν στρατηγὸν τῶν Ἀχαιῶν, δηλοῦντες τὰ γεγονότα καὶ δεόμενοι σφίσι βοηθεῖν· μετὰ δὲ ταῦτα πρεσβευτὰς ἐξαπέστελλον τοὺς περὶ τῶν αὐτῶν ἀξιώσοντας.
디메인, 파라인, 트리타이아인들은 지원 작전에서 타격을 입고 요새의 함락으로 인해 앞날을 두려워하여, 처음에는 아카이아 동맹의 장군에게 사절을 보내어 일어난 일을 알리고 자신들을 도울 것을 요청했으며, 그 후에는 같은 요구를 하기 위해 사절단을 파견했다.
§4.60.2ὁ δʼ Ἄρατος οὔτε τὸ ξενικὸν ἐδύνατο συστήσασθαι διὰ τὸ κατὰ τὸν Κλεομενικὸν πόλεμον ἐλλελοιπέναι τινὰ τῶν ὀψωνίων τοὺς Ἀχαιοὺς τοῖς μισθοφόροις, καθόλου τε ταῖς ἐπιβολαῖς καὶ συλλήβδην πᾶσι τοῖς τοῦ πολέμου πράγμασιν ἀτόλμως ἐχρῆτο καὶ νωθρῶς.
그러나 아라토스는 클레오메네스 전쟁 당시에 아카이아인들이 용병들에게 급료의 일부를 체납했기 때문에 용병대를 조직할 수 없었고, 전반적으로 그의 계획에 있어서나 요컨대 모든 전쟁 업무에 있어서 비겁하고 태만하게 대처하고 있었다.
§4.60.3διόπερ ὅ τε Λυκοῦργος εἷλε τὸ τῶν Μεγαλοπολιτῶν Ἀθήναιον, ὅ τʼ Εὐριπίδας ἑξῆς τοῖς εἰρημένοις Γόρτυναν τῆς Τελφουσίας.
그리하여 리쿠르고스는 메갈로폴리스인들의 아테나이온을 점령했고, 에우리피다스는 앞서 기술한 일들에 뒤이어 텔푸시아 영토의 고르티나를 점령했다.
§4.60.4οἵ τε Δυμαῖοι καὶ Φαραιεῖς καὶ Τριταιεῖς, δυσελπιστήσαντες ἐπὶ ταῖς τοῦ στρατηγοῦ βοηθείαις, συνεφρόνησαν ἀλλήλοις εἰς τὸ τὰς μὲν κοινὰς εἰσφορὰς τοῖς Ἀχαιοῖς μὴ τελεῖν, §4.60.5ἰδίᾳ δὲ συστήσασθαι μισθοφόρους, πεζοὺς μὲν τριακοσίους, ἱππεῖς δὲ πεντήκοντα, καὶ διὰ τούτων ἀσφαλίζεσθαι τὴν χώραν.
디메인, 파라인, 트리타이아인들은 장군의 원조에 절망하여, 아카이아인들에게 공동의 분담금을 납부하지 않기로 서로 뜻을 모으고, 사사로이 보병 삼백 명, 기병 오십 명의 용병을 조직하여, 이들을 통해 자신들의 영토를 안전하게 지키기로 합의했다.
§4.60.6τοῦτο δὲ πράξαντες ὑπὲρ μὲν τῶν καθʼ αὑτοὺς πραγμάτων ἐνδεχομένως ἔδοξαν βεβουλεῦσθαι, περὶ δὲ τῶν κοινῶν τἀναντία·
이 일을 행함으로써 그들은 자신들의 사정에 있어서는 나름대로 합당한 계획을 세운 것으로 보였으나, 공동의 일에 관해서는 정반대였다.
πονηρᾶς γὰρ ἐφόδου καὶ προφάσεως τοῖς βουλομένοις διαλύειν τὸ ἔθνος ἐδόκουν ἀρχηγοὶ καὶ καθηγεμόνες γεγονέναι.
왜냐하면 동맹을 해체하려는 자들에게 악한 선례와 빌미를 제공하는 선구자이자 지도자가 된 것처럼 보였기 때문이다.
§4.60.7ταύτης δὲ τῆς πράξεως τὸ μὲν πλεῖστον τῆς αἰτίας ἐπὶ τὸν στρατηγὸν ἄν τις ἀναφέροι δικαίως τὸν ὀλιγωροῦντα καὶ καταμέλλοντα καὶ προϊέμενον ἀεὶ τοὺς δεομένους.
이러한 행동에 대한 책임의 대부분은, 태만하고 늑장을 부리며 도움을 필요로 하는 이들을 항상 저버린 장군에게 정당하게 돌려져야 할 것이다.
§4.60.8πᾶς γὰρ ὁ κινδυνεύων, ἕως μὲν ἄν τινος ἐλπίδος ἀντέχηται παρὰ τῶν οἰκείων καὶ συμμάχων, προσανέχειν φιλεῖ ταύταις· ὅταν δὲ δυσχρηστῶν ἀπογνῷ, τότʼ ἤδη βοηθεῖν ἀναγκάζεθʼ αὑτῷ κατὰ δύναμιν.
위험에 처한 자는 누구나 동지나 동맹자들로부터 오는 어떤 희망에 매달릴 수 있는 한, 그것에 의지하려는 경향이 있지만, 곤경 속에서 그것을 단념할 때에는 비로소 자신의 힘이 닿는 대로 스스로를 도울 수밖에 없기 때문이다.
§4.60.9διὸ καὶ Τριταιεῦσι καὶ Φαραιεῦσι καὶ Δυμαίοις, ὅτι μὲν ἰδίᾳ συνεστήσαντο μισθοφόρους, καταμέλλοντος τοῦ τῶν Ἀχαιῶν ἡγεμόνος, οὐκ ἐγκλητέον· ὅτι δὲ τὰς εἰς τὸ κοινὸν εἰσφορὰς ἀπεῖπαν, μεμψιμοιρητέον.
그러므로 트리타이아인, 파라인, 디메인들에 대해, 아카이아인의 지도자가 늑장을 부리는 동안 그들이 사사로이 용병을 조직한 것에 대해서는 비난해서는 안 되지만, 공동의 분담금 납부를 거부한 것에 대해서는 탓해야 한다.
§4.60.10ἐχρῆν γὰρ τὴν μὲν ἰδίαν χρείαν μὴ παραλιπεῖν, εὐκαιροῦντάς γε δὴ καὶ δυναμένους, τὰ δὲ πρὸς τὴν κοινὴν πολιτείαν δίκαια συντηρεῖν, ἄλλως τε δὴ καὶ κομιδῆς ὑπαρχούσης ἀδιαπτώτου κατὰ τοὺς κοινοὺς νόμους, τὸ δὲ μέγιστον, γεγονότας ἀρχηγοὺς τοῦ τῶν Ἀχαιῶν συστήματος.
기회와 능력이 있는 한 자신들의 사적인 필요를 방치하지 말았어야 했고, 공동의 국가에 대한 의무를 보존했어야 했기 때문인데, 특히 공동의 법률에 따라 확실한 회수 방법이 존재하고 있었으며, 무엇보다도 그들이 아카이아 연합 체제의 창설자였다는 점을 생각하면 더욱 그러하다。