§33.12.1ὅτι κατὰ τὴν Ἀσίαν Ἄτταλος ἔτι κατὰ χειμῶνα συνήθροιζε μεγάλας δυνάμεις, ἅτε καὶ τῶν περὶ τὸν Ἀριαράθην καὶ τὸν Μιθριδάτην ἐξαπεσταλκότων αὐτῷ στρατιὰν ἱππέων καὶ πεζῶν κατὰ τὴν συμμαχίαν, ὧν ἡγεῖτο Δημήτριος Ἀριαράθου.
아시아에서는 아탈로스가 아직 겨울임에도 대군을 소집하고 있었는데, 아리아라테스와 미트리다테스 측에서도 동맹에 따라 그에게 기병과 보병 군대를 파견해 주었기 때문이며, 아리아라테스의 아들 데메토리오스가 이들을 이끌고 있었다.
ὄντος δὲ περὶ ταύτας αὐτοῦ τὰς κατασκευάς, §33.12.2ἧκον ἐκ τῆς Ῥώμης οἱ δέκα πρέσβεις, οἳ καὶ συμμίξαντες αὐτῷ περὶ Κάδους καὶ κοινολογηθέντες περὶ τῶν πραγμάτων ὥρμησαν πρὸς τὸν Προυσίαν. §33.12.3ἐπειδὴ δὲ συνέμιξαν, διεσάφουν αὐτῷ τὰ παρὰ τῆς συγκλήτου μετὰ πολλῆς ἀνατάσεως. §33.12.4ὁ δὲ Προυσίας ἔνια μὲν τῶν προσταττομένων προσεδέχετο, τοῖς δὲ πλείστοις ἀντέλεγε. §33.12.5διόπερ οἱ Ῥωμαῖοι προσκόψαντες αὐτῷ τήν τε φιλίαν ἀπείπαντο καὶ τὴν συμμαχίαν, καὶ πάντες ἐξ αὐτῆς ἀπηλλάττοντο πάλιν ὡς τὸν Ἄτταλον. §33.12.6ὁ δὲ Προυσίας μετανοήσας μέχρι μέν τινος ἐπηκολούθει λιπαρῶν, ἐπεὶ δʼ οὐδὲν ἤνυεν, ἀπαλλαγεὶς ἐν ἀμηχανίαις ἦν. §33.12.7οἱ δὲ Ῥωμαῖοι τὸν μὲν Ἄτταλον ἐκέλευον προκαθίσαντα τῆς αὑτοῦ χώρας μετὰ δυνάμεως αὐτὸν μὲν μὴ κατάρχειν τοῦ πολέμου, ταῖς δὲ πόλεσι ταῖς αὑτοῦ καὶ ταῖς κώμαις τὴν ἀσφάλειαν παρασκευάζειν· §33.12.8αὐτοὶ δὲ μερίσαντες σφᾶς αὐτούς, οἱ μὲν ἔπλεον κατὰ σπουδὴν ἀπαγγελοῦντες τῇ συγκλήτῳ τὴν ἀπείθειαν τοῦ Προυσίου, τινὲς δʼ ἐπὶ τῆς Ἰωνίας ἐχωρίσθησαν, ἕτεροι δʼ ἐφʼ Ἑλλησπόντου καὶ τῶν κατὰ τὸ Βυζάντιον τόπων, μίαν ἔχοντες καὶ τὴν αὐτὴν πρόθεσιν ἅπαντες, §33.12.9ἀπὸ μὲν τῆς Προυσίου φιλίας καὶ συμμαχίας ἀποκαλεῖν τοὺς ἀνθρώπους, Ἀττάλῳ δὲ προσνέμειν τὴν εὔνοιαν καὶ συμμαχεῖν κατὰ δύναμιν. —
그가 이러한 준비에 전념하고 있을 때, 로마에서 열 명의 사절이 도착하여, 카도이 부근에서 그와 합류해 국사에 대해 협의한 후 프루시아스에게로 향했다. 그들이 프루시아스와 만났을 때, 원로원의 결정을 매우 강력한 위압감과 함께 그에게 분명히 전달했다. 그러나 프루시아스는 지시된 사항 중 일부는 받아들였으나, 대부분에 대해서는 반대했다. 이로 인해 로마인들은 그에게 분개하여 우호와 동맹의 파기를 선언하고, 모두가 즉시 그곳을 떠나 다시 아탈로스에게로 돌아갔다. 프루시아스는 후회하며 한동안 간청하며 그들의 뒤를 쫓아갔으나, 아무런 소용이 없음을 깨닫고 물러나 방책이 없어 쩔쩔매고 있었다. 한편 로마인들은 아탈로스에게 군대를 거느리고 자국의 국경을 방어하되, 스스로 전쟁을 시작하지는 말고, 자신의 도시들과 마을들의 안전을 확보하라고 지시했다. 그리고 그들 자신은 역할을 나누어, 일부는 프루시아스의 불복종을 원로원에 보고하기 위해 급히 배를 타고 떠났고, 일부는 이오니아로 향했으며, 다른 이들은 헬레스폰토스와 비잔티온 지방으로 향했는데, 그들 모두는 오직 한 가지 동일한 목적을 품고 있었다. 즉, 사람들을 프루시아스와의 우호 및 동맹에서 떼어놓고, 아탈로스에게 호의를 베풀며 힘이 닿는 데까지 그와 동맹을 맺도록 권하는 것이었다.