§30.13.1ὅτι μετὰ τὴν τοῦ Περσέως κατάλυσιν ἅμα τῷ κριθῆναι τὰ ὅλα πανταχόθεν ἐξέπεμπον πρέσβεις συγχαρησομένους τοῖς στρατηγοῖς ἐπὶ τοῖς γεγονόσιν.
페르세우스가 타도된 후 대세가 결정되자마자, 일어난 일들에 대해 장군들에게 축하를 전하고자 사방에서 사절들을 파견했다고 한다.
§30.13.2τῶν δὲ πραγμάτων ὁλοσχερῶς ἐπὶ Ῥωμαίους κεκλικότων, ἐπιπολάζοντες διὰ τὸν καιρὸν οἱ δοκοῦντες εἶναι φίλοι Ῥωμαίων ἐν πᾶσι τοῖς πολιτεύμασιν, εἴς τε τὰς πρεσβείας οὗτοι καθίσταντο καὶ τὰς ἄλλας χρείας.
사태가 완전히 로마인들에게 기울자, 모든 정체에서 로마의 친구를 자처하는 자들이 시세를 타고 득세하여 사절과 기타 공무에 임명되었다.
§30.13.3διὸ συνέδραμον εἰς τὴν Μακεδονίαν ἐκ μὲν Ἀχαΐας Καλλικράτης, Ἀριστόδαμος, Ἀγησίας, Φίλιππος,
그리하여 아카이아에서는 칼리크라테스, 아리스토데모스, 아게시아스, 필리포스가 마케도니아로 모여들었다.
§30.13.4ἐκ δὲ Βοιωτίας οἱ περὶ Μνάσιππον, ἐκ δὲ τῆς Ἀκαρνανίας οἱ περὶ Χρέμαν, παρὰ δὲ τῶν Ἠπειρωτῶν οἱ περὶ τὸν Χάροπα καὶ Νικίαν, παρὰ δὲ τῶν Αἰτωλῶν οἱ περὶ τὸν Λυκίσκον καὶ Τίσιππον.
보이오티아에서는 므나시포스 일파가, 아카르나니아에서는 크레마스 일파가, 에페이로스인들 중에서는 하로포스와 니키아스 일파가, 아이톨리아인들 중에서는 리키스코스와 티시포스 일파가 모여들었다.
§30.13.5ἁπάντων δὲ τούτων ὁμοῦ γενομένων καὶ πρὸς τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν ἁμιλλωμένων προθύμως, καὶ μηδενὸς ὑπάρχοντος ἀνταγωνιστοῦ διὰ τὸ τοὺς ἀντιπολιτευομένους ἅπαντας εἴκοντας τοῖς καιροῖς ἀνακεχωρηκέναι τελέως, ἀκονιτὶ κατεκράτησαν τῆς ὑποθέσεως οἱ προειρημένοι.
이들 모두가 한자리에 모여 동일한 목적을 위해 열성적으로 경쟁하고 있었고, 반대파의 모든 정치인들이 시세에 굴복하여 완전히 물러나 있었기에 경쟁자가 아무도 없었으므로, 앞서 언급한 이들은 싸우지도 않고 자신들의 목적을 달성했다.
§30.13.6πρὸς μὲν οὖν τὰς ἄλλας πόλεις καὶ τὰς ἐθνικὰς συστάσεις οἱ δέκα διʼ αὐτῶν τῶν στρατηγῶν ἐποιήσαντο τὴν ἐπιταγήν, οὓς δεήσει πορεύεσθαι τῶν ἀνδρῶν εἰς τὴν Ῥώμην.
그리하여 다른 도시들과 부족 연맹들에 대해 10인 위원회는 장군들 자신을 통해, 그 사람들 중 누가 로마로 가야 하는지에 대한 명령을 내렸다.
§30.13.7οὗτοι δʼ ἦσαν ὡς ἐπίπαν οὓς ἀπέγραψαν οἱ προειρημένοι κατὰ τὰς ἰδίας ἀντιπαραγωγάς, πλὴν ὀλίγων τελέως τῶν ἔκδηλόν τι πεποιηκότων.
그리고 이들은 명백한 행동을 취했던 극소수의 사람들을 제외하면, 대체로 앞서 언급한 친로마파들이 자신들의 사적인 적대 관계에 따라 명부에 적어 넣은 자들이었다.
§30.13.8πρὸς δὲ τὸ τῶν Ἀχαιῶν ἔθνος πρεσβευτὰς ἐξέπεμψαν τοὺς ἐπιφανεστάτους ἄνδρας τῶν δέκα, Γάιον Κλαύδιον καὶ Γνάιον Δομέτιον,
그러나 아카이아인 연맹에 대해서는 10인 위원 중 가장 저명한 인물들인 가이우스 클라우디우스와 그나이우스 도미티우스를 사절로 파견했다.
§30.13.9διὰ δύʼ αἰτίας, πρῶτον μὲν εὐλαβούμενοι τοὺς Ἀχαιοὺς μή ποτʼ οὐ πειθαρχήσωσι τοῖς γραφομένοις, ἀλλὰ καὶ κινδυνεύσωσιν οἱ περὶ τὸν Καλλικράτην, δόξαντες ἐξειργάσθαι τὰς κατὰ πάντων τῶν Ἑλλήνων διαβολάς,
여기에는 두 가지 이유가 있었는데, 첫째는 아카이아인들이 서면 지시에 복종하지 않을까 우려했기 때문이며, 또한 칼리크라테스 일파가 모든 그리스인들에 대한 모함을 꾸며낸 자들로 여겨져 신변의 위험에 처할까 염려했기 때문이다.
§30.13.10ὃ κατʼ ἀλήθειαν ἦν, δεύτερον δὲ διὰ τὸ μηθὲν ἐν τοῖς αἰχμαλώτοις γράμμασιν ἀκριβὲς εὑρῆσθαι κατὰ μηδενὸς τῶν Ἀχαιῶν.
그것은 실제로 사실이었는데, 둘째로는 압수된 서한들 속에서 아카이아인 누구에 대해서도 확실한 증거를 찾을 수 없었기 때문이다.
§30.13.11περὶ μὲν οὖν τούτων μετά τινα χρόνον ἐξέπεμπεν ὁ στρατηγὸς τὰς ἐπιστολὰς καὶ τοὺς πρέσβεις, καίπερ οὐκ εὐδοκούμενος κατά γε τὴν αὑτοῦ γνώμην ταῖς τῶν περὶ τὸν Λυκίσκον καὶ Καλλικράτην διαβολαῖς, ὡς ἐξ αὐτῶν τῶν πραγμάτων ὕστερον ἐγένετο καταφανές. —
그리하여 이 일들에 관하여 얼마간의 시간이 흐른 뒤 장군은 서한을 보내고 사절들을 파견했다. 비록 그 자신의 생각으로는 리키스코스와 칼리크라테스 일파의 모함을 달가워하지 않았지만 말이다. 이는 나중에 사태 자체를 통해 명백해졌다.