§28.21.1ὅτι Εὐλαῖος ὁ εὐνοῦχος ἔπεισε Πτολεμαῖον ἀναλαβόντα τὰ χρήματα, τὴν βασιλείαν προιέμενον τοῖς ἐχθροῖς, ὑποχωρεῖν εἰς Σαμοθρᾴκην·
환관 에울라이오스가 프톨레마이오스를 설득하여, 자금을 챙기고 왕국을 적들에게 내팽개쳐 둔 채 사모트라케로 퇴각하게 한 일.
§28.21.2ἐφʼ ἃ τίς οὐκ ἂν ἐπιστήσας ὁμολογήσειεν ὅτι μέγιστα κακὰ ποιοῦσιν αἱ κακαὶ συντροφίαι τοὺς ἀνθρώπους;
이러한 점에 주목한다면, 나쁜 교제가 인간에게 가장 큰 해악을 끼친다는 사실을 인정하지 않을 사람이 누가 있겠는가?
§28.21.3τὸ γὰρ μηδʼ, ἐκτὸς γενόμενον τῶν δεινῶν καὶ τοσοῦτον τόπον ἀποστάντα τῶν ἐχθρῶν, ὁρμῆσαι πρός τι τῶν καθηκόντων, ἄλλως τε καὶ τηλικαύτας ἀφορμὰς ἔχοντα καὶ τοιούτων τόπων κυριεύοντα καὶ τοσούτων πληθῶν, ἀλλʼ εὐθέως αὐτόθεν ἀκονιτὶ παραχωρῆσαι βασιλείας τῆς ἐπιφανεστάτης καὶ μακαριωτάτης, πῶς οὐκ ἄν τις εἶναι φήσειε ψυχῆς ἐκτεθηλυμμένης καὶ διεφθαρμένης ὁλοσχερῶς; ἣν εἰ μὲν συνέβαινε φύσει περὶ Πτολεμαῖον ὑπάρχειν,
위험에서 벗어나 적들로부터 이토록 멀리 떨어져 있으면서도 자신의 책무 중 어느 하나에도 착수하지 않고, — 그것도 그토록 큰 자원을 가지고 있고 이토록 방대한 영토를 지배하며 그토록 많은 대중을 거느리고 있으면서도 — 도리어 즉각 그 자리에서 싸움 한번 없이 가장 현저하고 축복받은 왕국을 양도해 버리는 것, 이를 두고 어찌 온전히 유약해지고 타락해 버린 영혼의 징표라 말하지 않을 수 있겠는가?
§28.21.4τὴν φύσιν ἔδει καταμέμψασθαι καὶ μηδενὶ τῶν ἐκτὸς αἰτίαν ἐπιφέρειν·
만일 이러한 성질이 본성적으로 프톨레마이오스에게 깃들어 있었던 것이라면, 그의 본성을 탓해야 할 뿐, 외적인 요인 중 어느 것에도 책임을 돌려서는 안 되었을 것이다.
§28.21.5ἐπειδὴ δὲ διὰ τῶν μετὰ ταῦτα πράξεων ἡ φύσις ὑπὲρ αὑτῆς ἀπελογήθη, δείξασα τὸν Πτολεμαῖον καὶ στάσιμον ἱκανῶς καὶ γενναῖον ἐν τοῖς κινδύνοις ὑπάρχοντα, δῆλον ὡς εἰκότως ἄν τις τῆς τότε περὶ αὐτὸν γενομένης ἀγεννίας καὶ τῆς ὁρμῆς τῆς εἰς τὴν Σαμοθρᾴκην τὴν αἰτίαν ἐπὶ τὸν σπάδωνα καὶ τὴν τούτου συντροφίαν ἀναφέροι. —
하지만 그 이후의 행동들을 통해 본성이 스스로를 변호하여, 프톨레마이오스가 위험 속에서 충분히 단호하고 고결한 인물임을 증명해 보였으니, 그 당시 그에게 일어났던 비겁함과 사모트라케로 가고자 했던 충동의 원인을 그 내시와 그자와의 교제 탓으로 돌리는 것이 당연하다는 점은 명백하다.