§22.4.1ὅτι κατὰ τὴν Βοιωτίαν μετὰ τὸ συντελεσθῆναι τὰς πρὸς Ἀντίοχον Ῥωμαίοις συνθήκας ἀποκοπεισῶν τῶν ἐλπίδων πᾶσι τοῖς καινοτομεῖν ἐπιβαλλομένοις, ἄλλην ἀρχὴν καὶ διάθεσιν ἐλάμβανον αἱ πολιτεῖαι. §22.4.2διὸ καὶ τῆς δικαιοδοσίας ἑλκομένης παρʼ αὐτοῖς σχεδὸν ἐξ εἴκοσι καὶ πέντʼ ἐτῶν, τότε λόγοι διεδίδοντο κατὰ τὰς πόλεις, φασκόντων τινῶν διότι δεῖ γίνεσθαι διέξοδον καὶ συντέλειαν τῶν πρὸς ἀλλήλους. §22.4.3πολλῆς δὲ περὶ τούτων ἀμφισβητήσεως ὑπαρχούσης διὰ τὸ πλείους εἶναι τοὺς καχέκτας τῶν εὐπόρων, ἐγίνετό τι συνέργημα τοῖς τὰ βέλτισθʼ αἱρουμένοις ἐκ ταὐτομάτου τοιοῦτον. §22.4.4ὁ γὰρ Τίτος ἐν τῇ Ῥώμῃ πάλαι μὲν ἐσπούδαζε περὶ τοῦ καταπορευθῆναι τὸν Ζεύξιππον εἰς τὴν Βοιωτίαν, ἅτε κεχρημένος αὐτῷ συνεργῷ πρὸς πολλὰ κατὰ τοὺς Ἀντιοχικοὺς καὶ Φιλιππικοὺς καιρούς. §22.4.5κατὰ δὲ τοὺς τότε χρόνους ἐξείργαστο γράψαι τὴν σύγκλητον τοῖς Βοιωτοῖς διότι δεῖ κατάγειν Ζεύξιππον καὶ τοὺς ἅμʼ αὐτῷ φυγόντας εἰς τὴν οἰκείαν. §22.4.6ὧν προσπεσόντων, δείσαντες οἱ Βοιωτοὶ μὴ κατελθόντων τῶν προειρημένων ἀποσπασθῶσιν ἀπὸ τῆς Μακεδόνων εὐνοίας, βουλόμενοι κατακηρυχθῆναι τὰς κρίσεις τὰς κατὰ τῶν περὶ τὸν Ζεύξιππον, ἃς ἦσαν πρότερον αὐτοῖς ἐπιγεγραμμένοι, §22.4.7καὶ τούτῳ τῷ τρόπῳ τῶν δικῶν μίαν μὲν αὐτῶν κατεδίκασαν ἱεροσυλίας, διότι λεπίσαιεν τὴν τοῦ Διὸς τράπεζαν ἀργυρᾶν οὖσαν, μίαν δὲ θανάτου διὰ τὸν Βραχύλλου φόνον. §22.4.8ταῦτα δὲ διοικήσαντες οὐκέτι προσεῖχον τοῖς γραφομένοις, ἀλλʼ ἔπεμπον πρεσβευτὰς εἰς τὴν Ῥώμην τοὺς περὶ Καλλίκριτον, φάσκοντες οὐ δύνασθαι τὰ κατὰ τοὺς νόμους ᾠκονομημένα παρʼ αὑτοῖς ἄκυρα ποιεῖν. §22.4.9ἐν δὲ τοῖς καιροῖς τούτοις πρεσβεύσαντος αὐτοῦ τοῦ Ζευξίππου πρὸς τὴν σύγκλητον, οἱ Ῥωμαῖοι τὴν τῶν Βοιωτῶν προαίρεσιν ἔγραψαν πρός τε τοὺς Αἰτωλοὺς καὶ πρὸς Ἀχαιούς, κελεύοντες κατάγειν Ζεύξιππον εἰς τὴν οἰκείαν. §22.4.10οἱ δʼ Ἀχαιοὶ τοῦ μὲν διὰ στρατοπέδων ποιεῖσθαι τὴν ἔφοδον ἀπέσχον, πρεσβευτὰς δὲ προεχειρίσαντο πέμπειν τοὺς παρακαλέσοντας τοὺς Βοιωτοὺς τοῖς λεγομένοις ὑπὸ τῶν Ῥωμαίων πειθαρχεῖν καὶ τὴν δικαιοδοσίαν, καθάπερ καὶ τὴν ἐν αὐτοῖς, οὕτω καὶ τὴν πρὸς αὐτοὺς ἐπὶ τέλος ἀγαγεῖν. §22.4.11συνέβαινε γὰρ καὶ τὰ πρὸς τούτους συναλλάγματα παρέλκεσθαι πολὺν ἤδη χρόνον.
보이오티아에서는 로마인들과 안티오코스 사이의 조약이 체결된 이후, 체제 변혁을 시도하려던 모든 이들의 희망이 끊기게 되자, 국가들은 이전과 다른 새로운 시작과 국면을 맞이하게 되었다. 그리하여 그들 사이의 사법 재판이 거의 25년 동안이나 지체되어 왔기 때문에, 당시 여러 도시에서 소문이 돌았고, 어떤 이들은 서로 간의 분쟁에 대한 해결과 종결이 이루어져야 한다고 주장했다. 이에 대해 부유한 이들보다 채무 초과자들이 더 많았기 때문에 큰 논란이 있었으나, 가장 좋은 길을 선택하는 이들에게 우연으로부터 다음과 같은 조력이 생겨났다. 즉, 로마에 있던 티투스는 예전부터 제욱시포스가 보이오티아로 돌아가도록 힘쓰고 있었는데, 이는 안티오코스와 필리포스와의 전쟁 시기에 여러 일에서 그를 협력자로 삼아 이용했기 때문이었다. 그리고 그 당시에 그는 원로원이 보이오티아인들에게 제욱시포스와 그와 함께 망명한 이들을 조국으로 귀환시켜야 한다는 서한을 보내도록 성사시켰다. 이 소식이 전해지자, 보이오티아인들은 앞서 언급한 이들이 귀환할 경우 자신들이 마케도니아인들의 호의로부터 멀어질 것을 두려워했고, 또한 이전에 자신들이 제욱시포스 일당에 대해 기록해 두었던 판결들을 공포하기를 원하여, 이러한 방식으로, 그 소송들 중 하나에서는 그들이 제우스의 은제 공물대 판을 벗겨냈다는 이유로 신전 약탈 죄로 유죄 판결을 내렸고, 다른 하나에서는 브라킬레스 살해 죄로 사형 판결을 내렸다. 이러한 처치를 마친 후, 그들은 더 이상 서한의 지시에 주의를 기울이지 않고, 도리어 칼리크리토스 일행을 사절로 로마에 파견하여, 자신들 사이에서 법률에 따라 처리된 결정들을 무효로 만들 수는 없다고 주장했다. 이 무렵 제욱시포스 자신이 원로원에 사절을 보냈기 때문에, 로마인들은 보이오티아인들의 결정을 아이톨리아인들과 아카이아인들에게 서한으로 보내 제욱시포스를 조국으로 귀환시키라고 명령했다. 그러나 아카이아인들은 군대를 이끌고 침공하는 일은 삼가고, 보이오티아인들에게 로마인들의 지시에 복종할 것과, 사법 재판에 관해 그들 내부에서와 마찬가지로 아카이아인들에 대한 재판도 종결지을 것을 권고할 사절을 파견하기로 결정했다. 왜냐하면 이들에 대한 계약상의 분쟁 역시 이미 오랜 시간 동안 지체되어 왔기 때문이었다.
ὧν διακούσαντες οἱ Βοιωτοί, §22.4.12στρατηγοῦντος Ἱππίου παρʼ αὐτοῖς, παραχρῆμα μὲν ὑπέσχοντο ποιήσειν τὰ παρακαλούμενα, μετʼ ὀλίγον δὲ πάντων ὠλιγώρησαν.
이 말을 들은 보이오티아인들은, 당시 그들의 장군이었던 히피아스의 치하에서, 그 자리에서는 권고된 일을 하겠다고 약속했으나, 얼마 지나지 않아 모든 것을 무시했다.
διόπερ ὁ Φιλοποίμην, §22.4.13Ἱππίου μὲν ἀποτεθειμένου τὴν ἀρχήν, Ἀλκέτου δὲ παρειληφότος, ἀπέδωκε τοῖς αἰτουμένοις τὰ ῥύσια κατὰ τῶν Βοιωτῶν. §22.4.14ἐξ ὧν ἐγίνετο καταρχὴ διαφορᾶς τοῖς ἔθνεσιν οὐκ εὐκαταφρόνητος.
그리하여 필로포이멘은, 히피아스가 공직에서 물러나고 알케타스가 그 직을 이어받자, 청구인들에게 보이오티아인들에 대한 보복적 압류권을 인정해 주었다. 이로 인하여 두 부족 사이에 간과할 수 없는 불화의 시작이 생겨났다.
παραυτίκα γὰρ ἔλαχε §22.4.15τῶν Μυρρίχου θρεμμάτων καὶ τοῦ Σίμωνος· καὶ περὶ ταῦτα γενομένης συμπλοκῆς, οὐκέτι πολιτικῆς διαφορᾶς, ἀλλὰ πολεμικῆς ἔχθρας ἐγένετο καταρχὴ καὶ προοίμιον. §22.4.16εἰ μὲν οὖν ἡ σύγκλητος προσέθηκε τἀκόλουθον περὶ τῆς καθόδου τῶν περὶ τὸν Ζεύξιππον, ταχέως ἂν ἐξεκαύθη πόλεμος· νῦν δʼ ἐκείνη τε παρεσιώπησεν, §22.4.17οἵ τε Μεγαρεῖς ἐπέσχον τὰ ῥύσια, διαπρεσβευσαμένων τοῖς συναλλάγμασιν. —
왜냐하면 즉시 뮈리코스와 시몬의 가축이 압류 대상이 되었고, 이를 둘러싸고 충돌이 발생함으로써 더 이상 정치적 분쟁이 아니라 전쟁이라는 적대 관계의 시작이자 서곡이 되었기 때문이었다. 만약 원로원이 제욱시포스 일당의 귀환에 관해 후속 조치를 추가했더라면 전쟁이 신속히 일어났을 것이나, 실제로는 원로원이 이 문제를 덮어두었고, 메가라인들 역시 계약상의 분쟁에 대해 사절을 교환했기 때문에 보복적 압류를 유보했다.