§16.32.1ἐξ ὧν εἴποι τις ἂν καὶ τὴν λεγομένην Φωκικὴν ἀπόνοιαν καὶ τὴν Ἀκαρνάνων εὐψυχίαν ὑπερηρκέναι τὴν τῶν Ἀβυδηνῶν τόλμαν. §16.32.2Φωκεῖς τε γὰρ δοκοῦσι τὰ παραπλήσια βουλεύσασθαι περὶ τῶν ἀναγκαίων, οὐκ εἰς τέλος ἀπηλπισμένας ἔχοντες τὰς τοῦ νικᾶν ἐλπίδας διὰ τὸ μέλλειν ποιεῖσθαι τὸν κίνδυνον πρὸς τοὺς Θετταλοὺς ἐν τοῖς ὑπαίθροις ἐκ παρατάξεως·
이것들로부터 사람들은 아비도스인들의 대담함이 이른바 포키스인들의 필사적인 각오나 아카르나니아인들의 불굴의 용기마저도 능가했다고 말할지도 모른다. 왜냐하면 포키스인들은 들판에서 대열을 갖추고 테살리아인들과 맞서 결전을 치르려 했기에 승리의 희망을 완전히 잃은 것은 아니었음에도, 자신들의 친족들에 대해 그와 유사한 결정을 내린 것으로 보이기 때문이다.
ὁμοίως δὲ καὶ τὸ τῶν Ἀκαρνάνων ἔθνος, §16.32.3ὅτε προιδόμενοι τὴν Αἰτωλῶν ἔφοδον, ἐβουλεύσαντο παραπλήσια περὶ τῶν ἐνεστώτων·
마찬가지로 아카르나니아 민족 역시, 아이톨리아인들의 침입을 예견했을 때 현재의 상황에 대해 유사한 결정을 내렸다.
ὑπὲρ ὧν τὰ κατὰ μέρος ἡμεῖς ἐν τοῖς πρὸ τούτων ἱστορήκαμεν. §16.32.4Ἀβυδηνοὶ δέ, συγκεκλεισμένοι καὶ σχεδὸν ἀπηλπικότες τὴν σωτηρίαν, πανδημεὶ προείλοντο τῆς εἱμαρμένης τυχεῖν μετὰ τῶν τέκνων καὶ τῶν γυναικῶν μᾶλλον ἢ ζῶντες ἔτι πρόληψιν ἔχειν τοῦ πεσεῖσθαι τὰ σφέτερα τέκνα καὶ τὰς γυναῖκας ὑπὸ τὴν τῶν ἐχθρῶν ἐξουσίαν.
이들에 대한 상세한 내용을 우리는 이전의 서술에서 역사로 기록한 바 있다. 그러나 아비도스인들은 포위되어 생존의 희망을 거의 잃은 상태에서, 살아서 자신들의 아이들과 아내들이 적들의 지배 아래 떨어지는 것을 미리 내다보기보다는, 온 시민이 아이들 및 아내들과 함께 운명을 같이하는 편을 선택했다. 그렇기에 아비도스인들의 비극적인 급변에 대해 누구나 운명의 신을 가장 크게 원망할지도 모른다.
§16.32.5διὸ καὶ μάλιστʼ ἄν τις ἐπὶ τῆς Ἀβυδηνῶν περιπετείας μέμψαιτο τῇ τύχῃ, διότι τὰς μὲν τῶν προειρημένων συμφορὰς οἷον ἐλεήσασα παραυτίκα διωρθώσατο, περιθεῖσα τὴν νίκην ἅμα καὶ τὴν σωτηρίαν τοῖς ἀπηλπισμένοις, περὶ δʼ Ἀβυδηνῶν τὴν ἐναντίαν εἶχε διάληψιν. §16.32.6οἱ μὲν γὰρ ἄνδρες ἀπέθανον, ἡ δὲ πόλις ἑάλω, τὰ δὲ τέκνα σὺν αὐταῖς μητράσιν ἐγένετο τοῖς ἐχθροῖς ὑποχείρια.
운명의 신은 앞서 말한 이들의 재난을 마치 가엽게 여기듯 즉시 바로잡아, 절망해 있던 이들에게 승리와 동시에 구원을 안겨다 준 반면, 아비도스인들에 대해서는 그 반대의 결정을 내렸기 때문이다. 실로 남성들은 죽었고, 도시는 함락되었으며, 아이들은 그 어머니들과 함께 적들의 수중에 떨어졌다.