§15.20.1τοῦτο δὲ τίς οὐκ ἂν θαυμάσειε, πῶς, ὅτε μὲν αὐτὸς ὁ Πτολεμαῖος ζῶν οὐ προσεδεῖτο τῆς τούτων ἐπικουρίας, §15.20.2ἕτοιμοι βοηθεῖν ἦσαν, ὅτε δʼ ἐκεῖνος μετήλλαξε καταλιπὼν παιδίον νήπιον, ᾧ κατὰ φύσιν ἀμφοῖν ἐπέβαλλε συσσῴζειν τὴν βασιλείαν, τότε παρακαλέσαντες ἀλλήλους ὥρμησαν ἐπὶ τὸ διελόμενοι τὴν τοῦ παιδὸς ἀρχὴν ἐπανελέσθαι τὸν ἀπολελειμμένον,
이 일을 누가 경탄하지 않을 수 있겠는가? 즉, 프톨레마이오스 자신이 살아 있어서 그들의 도움을 필요로 하지 않았을 때에는, 그들은 도울 준비가 되어 있었으나, 그가 세상을 떠나며 어린아이를 남겨두어 자연의 정형상 그 왕국을 함께 보존해 주어야 할 의무가 그들 양자 모두에게 있었던 바로 그때에, 그들은 서로를 부추기며 그 아이의 영토를 분할하여 남겨진 아이를 파멸시키는 데로 돌진했다.
§15.20.3οὐδʼ οὖν, καθάπερ οἱ τύραννοι, βραχεῖαν δή τινα προβαλλόμενοι τῆς αἰσχύνης πρόφασιν, ἀλλʼ ἐξ αὐτῆς ἀνέδην καὶ θηριωδῶς οὕτως ὥστε προσοφλεῖν τὸν λεγόμενον τῶν ἰχθύων βίον, ἐν οἷς φασιν ὁμοφύλοις οὖσι τὴν τοῦ μείονος ἀπώλειαν τῷ μείζονι τροφὴν γίνεσθαι καὶ βίον.
게다가 찬주들처럼 자신들의 부끄러운 행위에 대해 사소한 핑계조차 대지 않고, 처음부터 매우 노골적이고 야수와 같아서 이른바 물고기들의 삶이라는 오명을 스스로 뒤집어쓸 정도였다. 물고기들 사이에서는 비록 동종이라 할지라도 작은 것의 파멸이 큰 것의 먹이와 목숨이 된다고들 하지 않는가.
§15.20.4ἐξ ὧν τίς οὐκ ἂν ἐμβλέψας οἷον εἰς κάτοπτρον εἰς τὴν συνθήκην ταύτην αὐτόπτης δόξειε γίνεσθαι τῆς πρὸς τοὺς θεοὺς ἀσεβείας καὶ τῆς πρὸς τοὺς ἀνθρώπους ὠμότητος, ἔτι δὲ τῆς ὑπερβαλλούσης πλεονεξίας τῶν προειρημένων βασιλέων;
이 일들로부터 이 조약을 마치 거울인 양 들여다보고서, 앞서 말한 왕들의 신들에 대한 불경과 인간들에 대한 잔혹함, 그리고 나아가 그들의 극도에 달한 탐욕을 직접 목격한 것처럼 느끼지 않을 사람이 있겠는가?
§15.20.5οὐ μὴν ἀλλὰ τίς οὐκ ἂν εἰκότως τῇ τύχῃ μεμψάμενος ἐπὶ τῶν ἀνθρωπείων πραγμάτων ἐν τούτοις ἀντικαταλλαγείη, διότι ἐκείνοις μὲν ἐπέθηκε μετὰ ταῦτα τὴν ἁρμόζουσαν δίκην, τοῖς δʼ ἐπιγενομένοις ἐξέθηκε κάλλιστον ὑπόδειγμα πρὸς ἐπανόρθωσιν τὸν τῶν προειρημένων βασιλέων παραδειγματισμόν;
그러나 오히려, 인간사의 일들로 인해 운명을 마땅히 원망하는 사람이라 할지라도, 이 일에서만큼은 운명과 화해하게 되지 않겠는가? 왜냐하면 운명은 그 후 그들에게 합당한 벌을 내렸고, 후세 사람들에게는 앞서 언급한 왕들이 징벌을 받은 사건을 스스로를 바로잡기 위한 가장 훌륭한 본보기로 제시해 주었기 때문이다.
§15.20.6ἔτι γὰρ αὐτῶν παρασπονδούντων μὲν ἀλλήλους, διασπωμένων δὲ τὴν τοῦ παιδὸς ἀρχήν, ἐπιστήσασα Ῥωμαίους, ἁκεῖνοι κατὰ τῶν πέλας ἐβουλεύσαντο παρανόμως, ταῦτα κατʼ ἐκείνων δικαίως ἐκύρωσε καὶ καθηκόντως.
왜냐하면 그들이 여전히 서로 조약을 어기고 그 아이의 영토를 찢어 발기고 있을 때, 운명은 로마인들을 등장시켜, 그들이 이웃들에 대해 불법적으로 모의했던 바로 그것들을 그들에게 정당하고도 마땅하게 집행하셨기 때문이다.
§15.20.7παραυτίκα γὰρ ἑκάτεροι διὰ τῶν ὅπλων ἡττηθέντες οὐ μόνον ἐκωλύθησαν τῆς τῶν ἀλλοτρίων ἐπιθυμίας, ἀλλὰ καὶ συγκλεισθέντες εἰς φόρους ὑπέμειναν Ῥωμαίοις τὸ προσταττόμενον ποιεῖν.
과연 즉시 양자 모두 무력에 의해 패배하여 타인의 것을 탐하던 욕망을 저지당했을 뿐만 아니라, 조공을 바치는 처지로 내몰려 로마인들이 명령하는 바를 따를 수밖에 없었기 때문이다.
§15.20.8τὸ τελευταῖον ἐν πάνυ βραχεῖ χρόνῳ τὴν μὲν Πτολεμαίου βασιλείαν ἡ τύχη διώρθωσε, τὰς δὲ τούτων δυναστείας καὶ τοὺς διαδόχους τοὺς μὲν ἄρδην ἀναστάτους ἐποίησε καὶ πανωλέθρους, τοὺς δὲ μικροῦ δεῖν τοῖς αὐτοῖς περιέβαλε συμπτώμασι.
끝으로 아주 짧은 시간 안에 운명은 프톨레마이오스의 왕국을 재건한 반면, 이들의 왕조와 후계자들에 대해서는 어떤 이들은 뿌리째 뽑아 완전히 멸망시켰고, 다른 이들은 거의 동일한 재앙에 휩싸이게 만들었다.
—
—