§12.7.1ὅτι πολλὰ ἱστορεῖ ψευδῆ ὁ Τίμαιος, καὶ δοκεῖ τὸ παράπαν οὐκ ἄπειρος ὢν οὐδενὸς τῶν τοιούτων, ὑπὸ δὲ τῆς φιλονεικίας ἐπισκοτούμενος, ὅταν ἅπαξ ἢ ψέγειν ἢ τοὐναντίον ἐγκωμιάζειν τινὰ πρόθηται, πάντων ἐπιλανθάνεται καὶ πολύ τι τοῦ καθήκοντος παρεκβαίνει.
티마이오스가 많은 거짓을 기록하고 있다는 것, 그리고 그가 이러한 일들에 결코 문외한이 아닌 것처럼 보임에도 불구하고, 경쟁심에 눈이 멀어 일단 누군가를 비난하거나 반대로 찬양하기로 마음먹으면 모든 것을 잊어버리고 자신의 본분에서 크게 벗어난다는 것.
§12.7.2πλὴν ταῦτα μὲν ἡμῖν ὑπὲρ Ἀριστοτέλους εἰρήσθω πῶς καὶ τίσι προσέχων τοιαύτην ἐποιήσατο τὴν περὶ τῶν Λοκρῶν ἐξήγησιν·
그러나 아리스토텔레스를 옹호하기 위해, 그가 어떻게 그리고 어떤 사실들에 유의하여 로크리스인들에 관해 이와 같은 설명을 했는지에 대해서는 이쯤 해두자.
§12.7.3τὰ δὲ λέγεσθαι μέλλοντα περὶ Τιμαίου καὶ τῆς ὅλης συντάξεως αὐτοῦ καὶ καθόλου περὶ τοῦ καθήκοντος τοῖς πραγματευομένοις ἱστορίαν τοιάνδε τινὰ λήψεται τὴν ἀπάντησιν.
하지만 티마이오스와 그의 저작 전체에 관해, 그리고 더 나아가 역사를 기술하는 자들의 본분 전반에 관해 앞으로 다루어질 내용은 다음과 같은 답변을 얻게 될 것이다.
§12.7.4ὅτι μὲν οὖν ἀμφότεροι κατὰ τὸν εἰκότα λόγον πεποίηνται τὴν ἐπιχείρησιν, καὶ διότι πλείους εἰσὶ πιθανότητες ἐν τῇ κατʼ Ἀριστοτέλην ἱστορίᾳ, δοκῶ, πᾶς ἄν τις ἐκ τῶν εἰρημένων ὁμολογήσειεν·
따라서 두 사람 모두 개연성 있는 논거에 기초하여 논증을 펼쳤다는 것과, 아리스토텔레스의 역사 기술에 더 많은 개연성이 있다는 것은 앞서 말한 바에 비추어 누구나 동의할 것이라고 나는 생각한다.
ἀληθὲς μέντοι γε καὶ καθάπαξ διαστεῖλαι περί τινος οὐδὲν ἔστιν ἐν τούτοις.
그러나 이 일들 속에서 절대적으로 참이며 단번에 결정할 수 있는 것은 아무것도 없다.
§12.7.5οὐ μὴν ἀλλʼ ἔστω τὸν Τίμαιον εἰκότα λέγειν μᾶλλον.
그럼에도 불구하고 티마이오스가 더 개연성 있는 말을 한다고 가정해 보자.
διὰ ταύτην οὖν τὴν αἰτίαν δεήσει πᾶν ῥῆμα καὶ πᾶσαν φωνὴν ἀκούειν καὶ μόνον οὐ θανάτου κρίσιν ὑπέχειν τοὺς ἐν ταῖς ἱστορίαις ἧττον εἰκότα λέγοντας;
그렇다고 해서 이 때문에 역사에서 개연성이 떨어지는 말을 하는 자들이 온갖 비난의 말을 듣고 거의 사형 판결에 이르는 재판을 받아야 하겠는가?
οὐ δήπου.
결코 그렇지 않다.
§12.7.6τοῖς μὲν γὰρ κατʼ ἄγνοιαν ψευδογραφοῦσιν ἔφαμεν δεῖν διόρθωσιν εὐμενικὴν καὶ συγγνώμην ἐξακολουθεῖν, τοῖς δὲ κατὰ προαίρεσιν ἀπαραίτητον κατηγορίαν.
왜냐하면 무지로 인해 거짓을 쓰는 자들에게는 호의적인 시정과 용서가 따라야 하지만, 고의로 그렇게 하는 자들에게는 용서 없는 비난이 따라야 한다고 우리가 말했기 때문이다.