§11.6.1λων ἅπασι τοῖς Ἕλλησιν;
…모든 그리스인들에게 거대한 재앙의 시작이 아니겠소?
ὅτι γάρ, ἂν Ῥωμαῖοι τὸν ἐν Ἰταλίᾳ πόλεμον ἀποτρίψωνται — τοῦτο δʼ ἐστὶν ἐν ὀλίγῳ, συγκεκλειμένου τῆς Βρεττίας εἰς πάνυ βραχεῖς τόπους Ἀννίβου — §11.6.2λοιπὸν ὅτι πάσῃ τῇ δυνάμει τὴν ὁρμὴν ἐπὶ τοὺς κατὰ τὴν Ἑλλάδα τόπους ποιήσονται, λόγῳ μὲν Αἰτωλοῖς βοηθήσοντες κατὰ Φιλίππου, τῇ δʼ ἀληθείᾳ πᾶσαν ὑφʼ ἑαυτοὺς ποιησόμενοι, καὶ λίαν ὑπολαμβάνω τοῦτʼ εἶναι καταφανές.
왜냐하면 만약 로마인들이 이탈리아에서의 전쟁을 끝낸다면—그리고 한니발이 브루티움의 아주 좁은 지역에 포위되어 있으므로 이는 머지않아 일어날 일이지만— 그 후 그들이 전군을 이끌고 그리스 지역으로 진격해 올 것이라는 점은, 말로는 필리포스에 대항하여 에이톨리아인들을 돕는다는 명목이지만 실제로는 모든 것을 자신들의 지배 하에 두려는 것이며, 나는 이 점이 지극히 명백하다고 생각하기 때문이오.
§11.6.3ἐάν τε καλῶς προθῶνται ποιεῖν Ῥωμαῖοι κυριεύσαντες, ἐκείνων ἔσεσθαι καὶ τὴν χάριν καὶ τὴν ἐπιγραφήν, ἐάν τε κακῶς, τῶν αὐτῶν ὑπάρξειν καὶ τὰς ὠφελείας ἐκ τῶν ἀπολλυμένων καὶ τὴν ἐξουσίαν §11.6.4τῶν σῳζομένων.
또한 로마인들이 지배자가 된 후에 선의를 베풀고자 하더라도 그 감사와 명성은 그들의 것이 될 것이며, 악의를 베풀고자 하더라도 멸망한 자들로부터 얻는 이익과 살아남은 자들에 대한 지배권 역시 똑같이 그들의 것이 될 것이오.
ὑμεῖς δὲ τότε τοὺς θεοὺς ἐπικαλέσεσθε μάρτυρας, ὅταν μήτε τῶν θεῶν βούληται μήτε τῶν ἀνθρώπων ἔτι δύνηται βοηθεῖν ὑμῖν μηδείς.
그리고 그대들은 그때가 되어서야 신들을 증인으로 불러 구원을 요청하겠지만, 그때는 신들 중 누구도 원치 않을 것이고 인간 중 누구도 더 이상 그대들을 도울 수 없을 것이오.
ἴσως μὲν οὖν ἐξ ἀρχῆς ἔδει πάντα προορᾶσθαι·
아마도 처음부터 모든 것을 내다보았어야 했을 것이오.
§11.6.5τοῦτο γὰρ ἦν ὑμῖν πρέπον·
그것이 그대들에게 걸맞은 일이었기 때문이오.
§11.6.6ἐπειδὴ δὲ πολλὰ διαφεύγει τῶν μελλόντων τὴν ἀνθρωπίνην πρόνοιαν, νῦν γε δέον ἂν εἴη, διὰ τούτων τῶν πραγμάτων συνεωρακότας τὸ συμβαῖνον, βέλτιον βουλεύεσθαι περὶ τοῦ μέλλοντος.
그러나 미래의 많은 일은 인간의 예견을 벗어나는 법이니, 이제라도 이러한 사태를 통해 일어나고 있는 일을 직시하고 미래에 대해 더 나은 결정을 내려야 마땅할 것이오.
§11.6.7οὐ μὴν ἀλλʼ ἡμεῖς γε κατὰ τὸ παρὸν οὐδὲν ἀπολελοίπαμεν τῶν ἁρμοζόντων ἢ λέγειν ἢ πράττειν τοῖς ἀληθινοῖς φίλοις, καὶ περὶ τοῦ μέλλοντος τὸ δοκοῦν μετὰ παρρησίας εἰρήκαμεν·
그렇기는 하나, 우리로서는 적어도 현재로서는 진정한 친구로서 말하거나 행동해야 할 합당한 일들을 단 하나도 소홀히 하지 않았으며, 미래에 대해서도 옳다고 생각하는 바를 솔직하게 말해왔소.
§11.6.8ὑμᾶς δʼ ἀξιοῦμεν καὶ παρακαλοῦμεν μήθʼ αὑτοῖς φθονῆσαι μήτε τοῖς ἄλλοις Ἕλλησι τῆς ἐλευθερίας καὶ τῆς σωτηρίας. " §11.6.9τούτου δὲ ποιήσαντος διατροπήν τινα τοῖς πολλοῖς, ὡς ἐδόκει, μετὰ τοῦτον εἰσῆλθον οἱ παρὰ τοῦ Φιλίππου πρέσβεις, οἳ τοὺς μὲν κατὰ μέρος λόγους ὑπερέθεντο, δύο δʼ ἔφασαν ἥκειν ἔχοντες ἐντολάς,
우리는 그대들에게 요구하며 권고하오, 그대들 자신에게나 다른 그리스인들에게나 자유와 구원을 아끼지 말아 달라고.” 그(리키스코스)가 군중 사이에 겉보기에도 일종의 동요를 일으킨 후, 그의 뒤를 이어 필리포스가 보낸 사절들이 들어왔는데, 이들은 세부적인 논의는 미루고 두 가지 지시를 받아왔다고 말했소.
§11.6.10αἱρουμένων μὲν τῶν Αἰτωλῶν τὴν εἰρήνην ἑτοίμως δέχεσθαι τοὺς θεοὺς καὶ τοὺς πρεσβευτὰς τοὺς παρόντας ἀπὸ τῆς Ἑλλάδος ἐπιμαρτυραμένους χωρίζεσθαι διότι τῶν μετὰ ταῦτα συμβησομένων τοῖς Ἕλλησιν Αἰτωλούς, ἀλλʼ οὐ Φίλιππον αἴτιον δεήσει νομίζειν. —
즉, 에이톨리아인들이 평화를 선택한다면 이를 기꺼이 받아들일 것이나, 그렇지 않다면 신들과 그리스에서 온 현장의 사절들을 증인으로 삼아, 향후 그리스인들에게 일어날 일들에 대해 필리포스가 아니라 에이톨리아인들에게 책임이 있다고 여겨야 함을 선언하고 떠나겠다는 것이었소.