§11.15.1ὁ δὲ τῶν Ἀχαιῶν στρατηγὸς ἕως μὲν τοῦ δυνατοῦ διακατεῖχε τοὺς μισθοφόρους, ἐπʼ ὀνόματος καλῶν καὶ παροξύνων τοὺς ἡγεμόνας·
그러나 아카이아인의 장군은 가능한 한 용병들을 저지하며, 대장들의 이름을 부르며 격려했다.
§11.15.2ἐπεὶ δʼ ἑώρα τούτους ἐκβιαζομένους, οὐ πτοηθεὶς ἔφευγεν οὐδʼ ἀθυμήσας ἀπέστη, ἀλλʼ ὑποστείλας αὑτὸν ὑπὸ τὸ τῆς φάλαγγος κέρας, ἅμα τῷ παραπεσεῖν τοὺς διώκοντας καὶ γενέσθαι τὸν τόπον ἔρημον, καθʼ ὃν ὁ κίνδυνος ἦν, εὐθέως τοῖς πρώτοις τέλεσι τῶν φαλαγγιτῶν ἐπʼ ἀσπίδα κλίνων, προῆγε μετὰ δρόμου, τηρῶν τὰς τάξεις.
하지만 그들이 밀려나는 것을 보았을 때, 그는 두려워하여 도망치거나 낙담하여 물러서지 않고, 팔랑크스의 날개(측면) 아래로 몸을 피했다가, 추격하던 자들이 지나가고 위험이 있던 장소가 비게 되자마자, 즉시 팔랑크스 중장보병의 선두 부대들을 왼쪽으로 선회시켜 대열을 유지한 채 구보로 전진했다.
§11.15.3καταλαβόμενος δὲ τὸν ἐκλειφθέντα τόπον ὀξέως, ἅμα μὲν ἀπετέτμητο τοὺς διώκοντας, ἅμα δʼ ὑπερδέξιος ἐγεγόνει τοῦ τῶν πολεμίων κέρατος.
그리고 비어 있는 자리를 신속하게 점령함으로써, 한편으로는 추격하는 자들을 차단했고, 다른 한편으로는 적의 측면보다 유리한 고지를 차지하게 되었다。
§11.15.4καὶ τοὺς μὲν φαλαγγίτας αὐτοῦ παρεκάλει θαρρεῖν καὶ μένειν, ἕως ἂν παραγγείλῃ ποιεῖσθαι τὴν ἐπαγωγὴν ἀναμίξ·
그는 그곳의 팔랑크스 대원들에게 총공격을 명령할 때까지 용기를 내어 그 자리를 지키라고 독려했다.
§11.15.5Πολυαίνῳ δʼ ἐπέταξε τῷ Μεγαλοπολίτῃ τοὺς περιλειπομένους καὶ τοὺς διακεκλικότας τὴν φυγὴν Ἰλλυριοὺς καὶ θωρακίτας καὶ μισθοφόρους συναθροίσαντι μετὰ σπουδῆς ἐφεδρεύειν τῷ κέρατι τῆς φάλαγγος καὶ τηρεῖν τὴν ἐπάνοδον τῶν ἐκ διώγματος ἀναχωρούντων.
그리고 메갈로폴리스인 폴리아이노스에게는 살아남은 자들과 패주하던 중에 이탈한 일리리아인, 흉갑병, 용병들을 신속히 수습하여 팔랑크스의 측면 뒤에서 엄호하고, 추격하다가 되돌아오는 적들의 귀환을 경계하라고 명령했다.
§11.15.6οἱ δὲ Λακεδαιμόνιοι χωρὶς παραγγέλματος, ἐπαρθέντες ταῖς διανοίαις ἐπὶ τῷ τῶν εὐζώνων προτερήματι, καταβαλόντες τὰς σαρίσας ὥρμησαν ἐπὶ τοὺς ὑπεναντίους.
그러나 라케다이몬인들은 명령도 받지 않은 채, 경무장병들의 승리에 고무되어 사리사를 수평으로 겨누고 적들을 향해 돌격했다.
§11.15.7ὅτε δὲ κατὰ τὴν ἐπαγωγὴν προάγοντες ἧκον ἐπὶ τὸ τῆς τάφρου χεῖλος, τὰ μὲν οὐκέτι διδόντος τοῦ καιροῦ μεταμέλειαν ὥστʼ ἐν χερσὶν ὄντας τῶν πολεμίων ἀναστρέφειν, τὰ δὲ καὶ τῆς τάφρου καταφρονήσαντες διὰ τὸ τὴν κατάβασιν ἔχειν ἐκ πολλοῦ καὶ μήθʼ ὕδωρ κατὰ τὸ τέλος ἐν αὐτῇ μήτε τινʼ ἀγρίαν ὕλην ὑπάρχειν, ὥρμησαν ἀνεπιστάτως διὰ ταύτης.
하지만 그들이 돌격하며 전진하여 참호 가장자리에 이르렀을 때, 한편으로는 상황이 더 이상 마음을 바꾸어 되돌아갈 여유를 주지 않을 정도로 적과 가까이 맞닥뜨려 있었고, 다른 한편으로는 참호의 경사면이 완만하게 내려가며 바닥에 물도 거친 잡목도 없었기 때문에 참호를 얕잡아본 탓도 있어서, 생각 없이 그 참호를 가로질러 돌진했다.