§25ἄνευ ποδῶν ἐπʼ ὀμοις φέρονται ἐνδεικνύμενοι τὴν ἑαυτῶν ἀτιμίαν τοῖς ἀνθρώποις, αἰσχύνονταί τε καὶ οἱ θεραπεύοντες αὐτά,
그것들은 발이 없어서 사람들에게 자신들의 수치를 드러내며 어깨에 메여 실려 다닙니다. 그것들을 섬기는 자들 역시 부끄러움을 당합니다.
§26διὰ τό, μὴ ποτε ἐπὶ τὴν γῆν πέσῃ, δι᾿ αὐτῶν ἀνίστασθαι·
그것들이 땅에 떨어질 때에 스스로 일어나지 못하기 때문입니다.
μήτε ἐάν τις αὐτὸ ὀρθὸν στήσῃ, δι᾿ ἑαυτοῦ κινηθήσεται, μήτε ἐὰν κλιθῇ, οὐ μὴ ὀρθωθῇ, ἀλλʼ ἶσπερ νεκροῖς τὰ δώρα αὐτοῖς παρατίθεται.
또한 누군가 그것을 똑바로 세워 놓아도 스스로 움직이지 못하고, 기울어져도 스스로 똑바로 서지 못합니다. 사람들은 마치 죽은 이들에게 하듯 그것들 앞에 선물을 차려 놓습니다.
§27τὰς δὲ θυσίας αὐτῶν ἀποδόμενοι οἱ ἱερεῖς αὐτῶν καταχρῶνται·
그 사제들은 그것들의 희생 제물을 팔아 자신들을 위해 남용합니다.
ὡσαύτως δὲ καὶ αἱ γυναῖκες ἀπʼ αὐτῶν ταριχεύουσαι οὕτε πτωχῷ οὕτε ἀδυνάτῳ μὴ μεταδώσιν·
마찬가지로 그들의 아내들도 제물의 일부를 소금에 절여 두고, 가난한 이들이나 힘없는 이들에게는 아무것도 나누어 주려 하지 않습니다.
§28τῶυ θυσιῶν αὐτῶν ἀποκαθημένη καὶ λεχὼς ἄπτονται.
월경 중인 여인이나 산모가 그것들의 제물에 손을 댑니다.
γνόντες οὗν ἀπὸ τούτων ὅτι οὐκ εἰσὶν θεοί, μὴ φοβηθῆτε αὐτοὺς.
그러므로 이것들을 통해 그것들이 신이 아님을 알았으니, 그것들을 두려워하지 마십시오.
§29Πόθεν γὰρ κληθείησαν θεοί;
도대체 어떻게 그것들을 신이라 부를 수 있겠습니까?
ὅτι γυναῖκες παρατιθέασιν θεοῖς ἀργυροῖς καὶ χρυσοῖς καὶ ξυλίνοις·
여인들이 은 신과 금 신과 나무 신들 앞에 제물을 차려 놓기 때문입니다.
§30καὶ ἐν τοῖς οἴκοις αὐτῶν οἱ ἱερεῖς διφρεύουσιν, ἔχοντες τοὺς χιτῶνας διερραωγότας καὶ τὰς κεφαλὰς καὶ τοὺς πώγωνας ἐξυρημένους, ὧν αἱ κεφαλαὶ ἀκάλυπτοί εἰσιν,
또한 신전 안에서 사제들은 찢어진 옷을 입고 머리와 수염을 민 채, 머리에는 아무것도 쓰지 않은 상태로 앉아 있습니다.
§31ὠρύονται δέ βοώντες ἐναντίον τῶν θεῶν αὐτῶν ώσπερ τινές ἐν περιδείπνῳ νεκροῦ.
그들은 초상집의 잔치에 있는 사람들처럼 자신들의 신들 앞에서 큰 소리로 울부짖으며 소리칩니다.
§32ἀπὸ τοῦ ἱματισμοῦ αὐτῶν ἀφελόμενοι οἱ ἱερεῖς ἐνδύσουσιν τὰς γυναίκας αὐτῶν καὶ τὰ παιδία·
사제들은 그것들의 옷을 벗겨 자기 아내들과 자식들에게 입힙니다.
§33οδτε ἐὰν κακὸν πάθωσιν ὑπό τινος οὕτε ἐὰν ἀγαθόν, δυνήσονται ἀνταποδοῦναι· οὕτε καταστῆσαι βασιλέα δύνανται οὕτε ἀφελέσθαι.
그것들은 누군가에게 해를 입거나 덕을 보아도 보답할 수 없으며, 왕을 세울 수도 없고 폐할 수도 없습니다.
§34ὁὡσαύτως οὕτε πλοῦτον οὐτε χαλκὸν οὐ μὴ δύνωνται διδόναι·
마찬가지로 그것들은 재물도 청동(동전)도 줄 수 없습니다.
ἐάν τις αὐτοῖς εὐχὴν εὐξάμενος μὴ ἀποδῷ, οὐ μὴ ἐπιζητήσωσιν·
누군가 그것들에게 서원을 하고 지키지 않더라도, 결코 그것을 찾아내어 요구하지 못합니다.
§35ἐκ θανάτου ἄνθρωπον οὐ μὴ όύσωνται, οὐτε ἥττονα ἀπὸ ἰσχυροῦ μὴ ἐξέλωνται·
그것들은 사람을 죽음에서 구하지 못하고, 약한 자를 강한 자에게서 건져내지도 못합니다.
§36Μνθρωπον τυφλὸυ εἰς ὄρασιν οὐ μὴ περιστήσωσιν, ἐν ἀνάγκῃ ἄνθρωπον ὄντα οὐ μὴ ἐξέλωνται·
눈먼 사람의 시력을 되찾아 주지도 못하고, 곤경에 처한 사람을 구해내지도 못합니다.
§37χήραν οὐ μὴ ἐλεήσωσιν, οὕτε ὀρφανὸν εὗ ποιήσουσιν.
과부를 가엾이 여기지도 않고, 고아에게 은혜를 베풀지도 못합니다.
§38τοῖς ἀπὸ τοῦ ὄρους λίθοις ὡμοιωμένοι εἰσὶν τὰ ξύλινα καὶ τὰ περίχρυσα καὶ τὰ περιάργυρα, οἱ δῆ θεραπεύοντες αὐτὰ καταισχυνθήσονται.
나무로 만들어지고 금과 은을 입힌 그것들은 산에서 캐낸 돌과 같아서, 그것들을 섬기는 자들은 부끄러움을 당할 것입니다.
§39πώς οὗν νομιστέον ἤ κλητέον αὐτοὺς ὑπάρχειν θεούς;
그러니 어떻게 그것들이 신이라고 생각되거나 불릴 수 있겠습니까?
§40Ἐτι δὲ καὶ αὐτῶν τῶν Χαλδαίων ἀτιμαζόντων αὐτά, oζ ὅταν ἴδωσιν ἐνεὸν οὐ δυνάμενον λαλῆσαι, προσενεγκάμενοι τὸν Βῆλον ἀξιοῦσιν φωνῆσαι, ὡς δυνατοῦ ὄντος αὐτοῦ αἰσθέσθαι,
더욱이 칼데아인들 자신조차 그것들을 대수롭지 않게 여깁니다. 그들은 말을 못하는 벙어리를 보면, 그가 알아들을 수 있는 것처럼 벨 앞으로 데려와 말하게 해 달라고 요구합니다.
§41καὶ οὐ δύνανται αὐτοὶ νοήσαντες καταλιπεῖν αὐτά, αἵσθησιν γὰρ οὐκ ἔχουσιν.
그리고 그들 자신도 이를 깨달으면서도 그것들을 버리지 못하니, 그것들에게는 아무런 지각이 없기 때문입니다.
§42αἱ δὲ γυναῖκες περιθέμεναι σχοινία ἐν ταῖς οδοῖς ενκαθηνται, θυμιῶσαι τὰ πίτυρα·
또한 여인들은 몸에 끈을 두르고 길가에 앉아 겨를 태워 향을 피웁니다.
§43ὅταν δέ τις αὐτῶν ἐφελκυσθεῖσα ὑπό τινος τῶν παραπορευομένων κοιμηθῇ, τὴν πλησίον ὀνειδίζει, ὅτι οὐκ ἠξίωται ὥσπερ καὶ αὐτὴ οὕτε τὸ σχοινίον αὐτῆς διερράγη.
그들 중 누군가가 지나가는 사람에게 끌려가 함께 잠자리를 하게 되면, 옆에 있는 여인에게 자신처럼 선택받지 못했고 그 끈도 끊어지지 않았다며 비웃습니다.
§44πάντα τὰ γενόμενα αὐτοῖς ἐστὶν ψευδῆ.
그것들에게 일어나는 모든 일은 거짓입니다.
πῶς οὗν νομιστέον ἡ κλητέον ὡς θεοὺς αὐτοὺς ὑπάρχειν
그러니 어떻게 그것들이 신이라고 생각되거나 불릴 수 있겠습니까?
§45Ὑπὸ τεκτόνων καὶ χρυσοχόων κατασκευασμένα εἰσίν·
그것들은 목수들과 금공들에 의해 만들어진 것입니다.
οὐθὲν ἄλλο μὴ γένηται ἤ ὃ βούλονται οἱ τεχνῖται αὐτὰ γενέσθαι.
장인들이 그것들로 하여금 되기를 원하는 것 외에는 아무것도 될 수 없습니다.
§46φὐτοί τε οἱ κατασκευάζοντες αὐτὰ οὐ μὴ γένωνται πολυχρόνιοι· §47πῶς τε δὴ μέλλει τὰ ὑπʼ αὐτῶν κατασκευασθέντα;
그것들을 만드는 사람들조차 오래 살지 못하는데, 어떻게 그들에 의해 만들어진 것들이 신이 될 수 있겠습니까?
κατέλιπον γὰρ ψεύδη καὶ ὄνειδος τοῖς ἐπιγινομένοις.
그것들은 후손들에게 거짓과 수치만을 남겼을 뿐입니다.
§48ὅταν γὰρ ἐπέλθῃ ἐπʼ αὐτὰ πόλεμος καὶ κακά, βουλεύονται πρὸς ἑαυτοὺς οἱ ἱερεῖς ποῦ συναποκρυβῶσι μετʼ αὐτῶν.
전쟁이나 재앙이 그것들에게 닥치면, 사제들은 그것들과 함께 어디로 숨어야 할지 서로 의논합니다.
§49πῶς οὗν οὐκ ἔστιν αἰσθέσθαι ὅτι οὐκ εἰσὶν θεοί, οἱ οδτε σώζουσιν ἑαυτοὺς ἐκ πολέμου οὕτε ἐκ κακῶν;
그렇다면 전쟁이나 재앙으로부터 자신도 구하지 못하는 그것들이 신이 아니라는 것을 어떻게 깨닫지 못하겠습니까?