§4.1Ἰδοὺ εἶ καλὴ πλησίον μου, ἰδοὺ εἶ καλή.
보라, 내 사랑아, 너는 아름답도다, 보라, 너는 아름답도다.
ὀφθαλμοί σου περιστεραὶ
ἐκτὸς τῆς σιωπήσεώς σου.
너의 눈은 너의 침묵(너울) 너머로 비둘기 같구나.
τρίχαμά σου ὡς ἀγέλαι τῶν αἰγῶν
αἳ ἀπεκαλύφθησαν ἀπὸ τοῦ Γαλαάδ.
너의 머리털은 길르앗 산에서 내려오는 염소 떼 같구나.
§4.2ὀδόντες σου ὡς ἀγέλαι τῶν κεκαρμέναων
αἳ ἀνέβησαν ἀπὸ τοῦ λουτροῦ,
αἱ πᾶσαι διδυμεύουσαι,
καὶ ἀτεκνοῦσα οὐκ ἔστιν ἐν αὐταῖς.
너의 이는 목욕탕에서 나오는 털 깎인 양 떼 같으니, 그것들은 모두 쌍태를 낳았고 그중에는 새끼를 잃은 것이 하나도 없구나.
§4.3ὡς σπαρτίον τὸ κόκκινον χείλη σου,
καὶ ἡ λαλιά σου ὡραία·
너의 입술은 홍색 실 같고 너의 말씨는 아름답도다.
ὡς λέπυρον ῥόας μῆλόν σου
ἐκτὸς τῆς σιωπήσεως σου.
너의 뺨은 너의 침묵(너울) 너머로 쪼갠 석류 같구나.
§4.4ὡς πύργος Δαυεὶδ τράχηλός σου,
ὁ ᾠκοδομημένος εἰς Θαλπιώθ.
너의 목은 탈피오트를 위하여 세운 다윗의 망대 같도다.
χίλιοι θυρεοὶ κρέμανται ἐπʼ αὐτόν,
πᾶσαι βολίδες τῶν δυνατῶν.
그 위에는 천 개의 방패, 곧 용사들의 모든 무기가 걸려 있구나.
§4.5δύο μαστοί σου ὡς δύο νεβροὶ δἰδυμοι δορκάδος
οἱ νεμόμενοι ἐν κρίνοις.
너의 두 유방은 백합화 가운데서 풀을 뜯는 노루의 쌍둥이 어린 사슴 같구나.
§4.6ἕως οὗ διαπνεύσῃ ἡ ἡμέρα καὶ κινηθῶσιν αἱ σκιαί,
πορεύσομαι ἐμαυτῷ πρὸς τὸ ὄρος τῆς σμύρνης
καὶ πρὸς τὸν βουνὸν τοῦ Λιβάνου.
날이 저물고 그림자가 사라지기까지, 내가 나 자신을 위해 몰약 산과 유향 언덕으로 가리라.
§4.7ὅλη καλὴ εἶ πλησίον μου, καὶ μῶμος οὐκ ἔστιν ἐν σοί.
내 사랑아, 너는 온전히 아름답고 너에게는 아무런 흠이 없구나.
δεῦρο ἀπὸ Λιβάνου, νύμφη, δεῦρο ἀπὸ Λιβάνου·
신부야, 나와 함께 레바논에서 오너라, 레바논에서 함께 오너라.
ἐλεύσῃ καὶ διελεύσῃ ἀπὸ ἀρχῆς πίστεως. ἀπὸ κεφαλῆς Σανεὶρ καὶ Ἑρμών,
ἀπὸ μανδρῶν λεόντων, ἀπὸ ὀρέων παρδάλεων.
너는 진실(믿음)의 꼭대기에서, 스닐과 헤르몬 꼭대기에서, 사자 굴과 표범 산에서 내려오리라.
§4.9ἐκαρδίωσας ἡμᾶς, ἀδελφή μου νύμφη·
내 누이, 내 신부야, 네가 내 마음을 빼앗았구나.
ἐκαρδίωσας ἡμᾶς ἑνὶ ἀπὸ ὀφθαλμῶν σου,
ἐν μιᾷ, ἐν θέματι τραχήλων σου.
네가 네 눈의 한 번의 눈길로, 네 목걸이의 하나의 장식으로 내 마음을 빼앗았구나.
§4.10τί ἐκαλλιώθησαν μαστοί σου ἀπὸ οἴνου,
καὶ ὀσμὴ ἱματίων σου ὑπὲρ πάντα ἀρώματα
네 유방(사랑)이 포도주보다 어찌 그리 아름다운지! 네 의복의 향기는 모든 향료보다 뛰어나구나.
§4.11κηρίον ἀποστάζουσιν χείλη σου, νύμφη·
신부야, 네 입술은 송이꿀을 떨어뜨리는구나.
μέλι καὶ γάλα ὑπὸ τὴν γλῶσσάν σου,
καὶ ὀσμὴ ἱματίων σου ὡς ὀσμὴ Λβάνου.
네 혀 밑에는 꿀과 젖이 있고, 네 의복의 향기는 레바논의 향기 같도다.
§4.12κῆπος κεκλεισμένος ἀδελφή μου νύμφη,
κῆπος κεκλεισμένος, πηγὴ ἐσφραγισμένη·
내 누이, 내 신부야, 너는 잠근 동산이요, 덮은 우물이요, 봉한 샘이로다.
§4.13ἀποστολαί σου παράδεισος μετὰ καρποῦ ἀκροδρύων,
κύπροι μετὰ νάρδων·
네게서 나는 싹은 극상의 과일이 있는 낙원이요, 고벨화와 나드풀이로다.
§4.14νάρδος καὶ κρόκος,
κάλαμος καὶ κιννάμαωμον
μετὰ πάντων ξύλων τοῦ Λιβάνου,
σμύρνα ἀλὼθ μετὰ πάνταον πρώτων μύρων·
나드와 번홍화와 창포와 계수와 레바논의 모든 나무요, 몰약과 침향과 모든 귀한 향료로다.
§4.15πηγὴ κήπου καὶ φρέαρ ὕδατος ζῶντος
καὶ ῥοιζοῦντος ἀπὸ τοῦ Λιβάνου.
너는 동산의 샘이요 생수의 우물이요 레바논에서부터 흐르는 시내로다.
§4.16Ἐξεγέρθητι, βορρᾶ·
북풍아, 깨어라!
καὶ ἔρχου.
남풍아, 오라!
νότε,
καὶ διάπνευσον κῆπόν μου, καὶ ῥευσάτωσαν ἀρώματά μου.
나의 동산에 불어와서 향기를 휘날리게 하라.