§10.1aἜγραψεν δὲ ὁ βασιλεὺς ἐπὶ τὴν βασιλείαν τῆς γῆς καὶ τῆς θαλασσης.
또한 왕은 육지와 바다의 왕국에 조공을 부과하였도다.
§10.2aκαὶ τὴν ἰσχὺν αὐτοῦ καὶ ἀνδραγαθίαν, πλοῦτόν τε καὶ δόξαν τῆς βασιλείας αὐτοῦ, ἰδοὺ γέγραπται ἐν βιβλίῳ βασιλέων Ιερσῶν καὶ Μήδων εἰς μνημόσυνον.
그의 권능과 용맹, 그리고 그의 왕국의 부와 영광은, 보라, 기념이 되도록 페르시아와 메디아 왕들의 책에 기록되어 있도다.
§10.3aὁ δὲ Μαρδοχαῖος διεδέχετο τὸν βασιλέα Ἀρταξέρξην, καὶ μέγας ἦν ἐν τῇ βασιλείᾳ καὶ δεδοξασμένος ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων·
유다인 모르도카이는 아르타크세르크세스 왕의 다음가는 지위에 올랐고, 왕국에서 위대하며 유다인들에게 존경을 받았도다.
καὶ φιλούμενος διηγεῖτο τὴν ἀγωγὴν παντὶ τῷ ἔθνει αὐτοῦ.
그리고 사랑을 받으며 자신의 모든 민족에게 그들의 안녕을 이야기해 주었도다.
§10.1Καὶ εἶπεν Μαρδοχαῖς Παρὰ τοῦ θεοῦ ἐγένετο ταῦτα.
그리고 모르도카이가 말하였다.
§10.2ἐμνήσθην γὰρ περὶ τοῦ ἐνυπνίου οὗ κἶδον περὶ τῶν λόγων τούτων, οὐδέ γὰρ παρῆλθευ ἀπʼ αὐτῶν λόγος·
"이 일들은 하나님에게서 비롯된 것이라." 이는 내가 이 일들에 관하여 꾸었던 꿈을 기억해 내었기 때문이니, 그 일들 가운데 단 한 마디도 이루어지지 않고 지나간 것이 없음이라.
§10.3ἡ μικρὰ πηγὴ ἣ ἐγένετο ποταμός. καὶ ἦν φῶς καὶ ἥλιος καὶ ὕδωρ πολύ.
강이 된 작은 샘, 그리고 빛과 태양과 많은 물이 있었도다.
Ἐσθήρ ἐστιν ὁ ποταμός, ἣν ἐγάμησεν ὁ βασιλεὺς καὶ ἐποίησεν βασίλισσαν·
그 강은 에스테르이니, 왕이 그녀를 아내로 맞아들여 왕비로 삼았도다.
§10.4οἱ δὲ δύο δράκοντες, ἐγώ εἰμι καὶ Ἁμάν·
그리고 그 두 마리의 용은 나와 하만이라.
§10.5τὰ δὲ ἔθνη, τὰ ἐπισυναχθέντα ἀπολέσαι τὸ ὄνομα τῶν Ἰουδαίων· §10.6τὸ δὲ ἔθνος τὸ ἐμόν, οὗτός ἐστιν Ἰσραὴλ οἱ βοήσαντες πρὸς τὸν θεὸν καὶ σωθέντες.
이방 민족들은 유다인들의 이름을 멸절하려고 함께 모여든 자들이요, 나의 민족은 하나님께 부르짖어 구원을 얻은 이스라엘이라.
καὶ ἔσωσεν Κύριος τὸν λαὸν αὐτοῦ, καὶ ἐρρύσατο Κύριος ἡμᾶς ἐκ πάντων τῶν κακῶν τούτων·
주께서 당신의 백성을 구원하셨고, 주께서 우리를 이 모든 재앙에서 건져내셨도다.
καὶ ἐποίησεν ὁ θεὸς τὰ σημεῖα καὶ τὰ τέρατα τὰ μεγάλα ἃ οὐ γέγονεν ἐν τοῖς ἔθνεσιν.
그리고 하나님께서는 이방 민족들 가운데서는 결코 일어난 적이 없는 큰 표징들과 이적들을 행하셨도다.
§10.7διὰ τοῦτο ἐποίησεν κλήρους δύο, ἕνα τῷ λαῷ τοῦ θεοῦ καὶ ἕνα πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν·
이 때문에 그분께서 두 제비를 만드셨으니, 하나는 하나님의 백성을 위한 것이요, 다른 하나는 모든 이방 민족들을 위한 것이라.
§10.8καὶ ᾖλθον οἱ δύο κλῆροι οὗτοι εἰς ὥραν καὶ καιρὸν καὶ εἰς ἡμέραν κρίσεως ἐνώπιον τοῦ θεοῦ καὶ πᾶσι τοῖς ἔθνεσιν,
그리고 이 두 제비는 하나님 앞과 모든 이방 민족들 가운데서, 정해진 시간과 때와 심판의 날에 이르렀도다.
§10.9καὶ ἐμνήσθη ὁ θεὸς τοῦ λαοῦ αὐτοῦ, καὶ ἐδικαίωσεν τὴν κληρονομίαν ἑαυτοῦ.
그리고 하나님께서 당신의 백성을 기억하셨고, 당신의 상속 재산인 백성의 의로움을 증명하셨도다.
§10.10καὶ ἔσονται αὐτοῖς αἱ ἡμέραι αὗται ἐν μηνὶ Ἀδάρ, τῇ τεσσαρεσκαιδεκάτῃ καὶ τῇ πεντεκαιδεκάτῃ τοῦ αὐτοῦ μηνός, μετὰ συναγωγῆς καὶ χαρᾶς καὶ εὐφροσύνης ἐνώπιον τοῦ θεοῦ κατὰ γενεὰς εἰς τὸν αἰῶνα ἐν τῷ λαῷ αὐτοῦ Ἰσραήλ.
그리하여 그들에게 아달월 열나흗날과 열닷샛날인 이 날들은, 하나님 앞에서 모임과 기쁨과 즐거움과 더불어 그분의 백성 이스라엘 가운데서 대대로 영원히 지켜지게 되리라.
§10.11Ἔτους τετάρτου βασιλεύοντος Πτολεμαίου καὶ Κλεοπάτρας εἰσήνεγκεν Δοσίθεος, ὃς ἔφη εἶναι ἱερεὺς καὶ Λευείτης, καὶ Πτολεμαῖος ὁ υἱὸς αὐτοῦ τὴν προκειμένην ἐπιστολὴν τῶν Φρουραί, ἣν ἔφασαν εἶναι καὶ ἑρμηνευκέναι Λυσίμαχον Πτολεμαίου τῶν ἐν Ἰερουσαλήμ.
프톨레마이오스와 클레오파트라가 통치하던 네째 해에, 자신이 제사장이자 레위인이라고 말한 도시테오스와 그의 아들 프톨레마이오스가 앞서 언급한 프루라임 서신을 가져왔도다. 그들은 그것이 진짜이며, 예루살렘 주민 중 프톨레마이오스의 아들 리시마코스가 번역한 것이라고 주장하였도다.