§66.1Fr.
¦Fr.
66
Th. de Affirmatione et negatione sic docuit, definitionem unam semper orationem eamque oportere continuatim proferri: illa enim una oratio esse dicitur, quae unius substantiae ̓εεὶξιω est.
66¦ 테오프라스토스는 《긍정과 부정에 관하여》에서 다음과 같이 가르쳤다. 즉, 정의는 항상 하나의 언설이며 그것은 중단 없이 연속해서 발음되어야 한다는 것이다. 왜냐하면 하나의 실체의 제시인 언설이 하나의 언설이라 불리기 때문이다.
Definitio autem, ut v. gr. hominis, animal gressibile bipes, una est oratio per hoc, quoniam unum subjectum i. e. hominem ὁε.
그런데 예를 들어 인간의 정의인 ‘두 발로 걷는 동물’은 하나의 주어, 즉 인간을 정의한다는 바로 이 점 때문에 하나의 언설이다.
Sin vero quis dividat et orationem unam rem significantem proferendi intermissione distribuat, multiplex fit oratio.
그러나 만일 누군가가 그것을 나누어, 하나의 사물을 의미하는 언설을 발음의 휴지로 분할한다면, 그 언설은 복수가 된다.