§2.9.9Ὅταν δὲ εἰς εὐκρασίαν φθάσῃ, ἐστὶ γλαυκόν.
그리고 그것이 적당한 상태에 이를 때, 그것은 청록색이 된다.
Διότι δέ τινα φυτὰ ἄνθη οὐκ ἔχουσιν, ἔστιν ἡ αἰτία ὅτι ὡς ἐπὶ τὸ πλεῖστον γίνεται τοῦτο διὰ τὴν διαφορὰν τῶν ἐν αὐτοῖς μερῶν καὶ τὴν ἐν αὐτοῖς λεπτότητα καὶ τραχύτητα καὶ παχύτητα.
또한 몇몇 식물들이 꽃을 갖지 못하는 까닭은, 대부분의 경우 이것이 식물들 내부의 부분들의 차이와, 그것들 안의 희박함, 거침, 농후함 때문이라는 데에 있다.
§2.9.10Οὐκ ἔχουσι δὲ ἄνθη φοίνικες, συκαῖ καὶ τὰ τούτοις ὅμοια.
그리고 야자나무, 무화과나무 및 이것들과 유사한 것들은 꽃을 갖지 못한다.
Τὸ δὲ φυτὸν τὸ παχεῖς ἔχον φλοιοὺς ἐκτείνεται κατὰ τὴν ἔκτασιν τῆς ὑγρότητος καὶ τὴν συνώθησιν τῆς θερμότητος.
또한 두꺼운 수피를 가진 식물은 수분의 확장과 열기의 압축에 따라 늘어난다.
Καὶ τοῦτό ἐστιν ἐν τῇ πεύκῃ καὶ τῷ φοίνικι.
그리고 이것은 소나무와 야자나무에서 보인다.
§2.9.11Τὸ δὲ φυτὸν τὸ γάλα ἐκβάλλον ἔχει τοῦτο ἐν τῷ μέσῳ.
또한 유즙을 내뿜는 식물은 이것을 자신의 중간에 가지고 있다.
Ἔστι δὲ ἡ θερμότης ὑποκάτω ἰσχυροτέρα, καὶ μένει ἐκεῖ πιότης, Ὁπόταν οὖν ἄρξηται ἡ θερμότης πέττειν, στρέφεται ἡ πιότης εἰς τὴν οἰκείαν ὑγρότητα, καὶ συμπήγνυσι ταύτην συμπήξει βραχείᾳ.
그리고 열기는 아래쪽에서 더 강하며, 지방분은 거기에 머문다. 그러므로 열기가 숙성하기 시작할 때, 지방분은 자신의 수분으로 돌아가며, 이것을 가벼운 응고로써 굳힌다.
§2.9.12Καὶ θερμαινομένου τοῦ τόπου γίνεται ἡ ὑγρότης λιπαρά, ὁμοία γάλακτι, ἐγείρεταί τε ἀναθυμίασις ἀπὸ τῆς ὑγρότητος τῆς ἑλκούσης τὸ γάλα ἐκεῖνο εἰς τὰς ἀκρότητας, καὶ κατέχει ἡ ὑγρότης τὴν θερμότητα τὴν φαινομένην, καὶ οὕτω συμπήγνυται τὸ γάλα·
그리고 그 장소가 따뜻해짐에 따라 수분은 기름지게 되어 유즙과 비슷해지고, 그 유즙을 끝부분들로 끌어당기는 수분으로부터 증기가 일어나며, 수분은 나타나는 열기를 보존하고 이리하여 유즙은 응고된다.
φύσις γάρ ἐστι τῆς θερμότητος τὸ συμπηγνύειν.
응고시키는 것은 열기의 성질이기 때문이다.
§2.9.13Ὁποῖον δή τι δὲ γάλα πολῆς ἐστὶ συμπήξεως, τότε γίνεται, ὅταν ἐν τῷ δένδρῳ φανῇ ψῦχος·
한편, 강한 응고에 속하는 어떤 유즙이든, 그것은 나무 안에 냉기가 나타날 때 일어난다.
συμπηγνύμενον γὰρ μετὰ ταῦτα ἐξέρχεται ἀπὸ τοῦ οἰκείου τόπου.
응고된 것은 그 후에 자신의 장소로부터 밖으로 나가기 때문이다.
Καὶ ἐντεῦθέν ἐστι τὸ κόμι.
그리고 이로부터 고무가 생긴다.
Τὸ κόμι δὲ τὸ θερμὸν προέρχεται ἐν τῷ στάζεσθαι·
따뜻한 고무는 방울져 떨어짐으로써 흘러나온다.
ὁπόταν γοῦν τοῦ ἀέρος ἅψηται, συμπήγνυται καὶ καταρρεῖ ἐν τόπῳ εὐκράτῳ, καὶ ἔστιν ὅμοιον ὕδατι,
어쨌든 그것이 공기에 닿을 때, 그것은 응고되어 온화한 기후의 장소에서 흘러내리며, 물과 비슷하게 된다.
§2.9.14Ἕτερον δὲ χέεται καὶ συμπήγνυται ὅμοιον λίθοις ἡ κογχυλίοις.
그러나 다른 것은 흘러나와 돌이나 조개껍데기처럼 응고된다.
Ὅτε δὲ κατὰ στράγγα ῥεῖ, μένον ἐν τῷ οἰκείῳ εἴδει γίνεται ὡς τὸ λεγόμενον σμηρίον.
그리고 그것이 물방울로 흐를 때, 자신의 고유한 형태에 머물면서 소위 금강사처럼 된다.
Τὸ δὲ ἀλλοιούμενον ὡς λίθος ἐστὶ κατὰ τὸ φαινόμενον λίαν ψυχρόν.
또한 돌처럼 변화하는 것은 겉보기에는 매우 차갑다.
Ποιεῖ δὲ τοῦτο ἡ θερμότης τοιοῦτον εἶναι·
그러나 열기가 그것을 이와 같이 만드는 것이다.
ὅταν δὲ ψῦχος καὶ καταρρῇ, ἀπολιθοῦται.
그리고 냉기가 있고 그것이 흘러내릴 때, 그것은 석화된다.
§2.9.15Πάλιν τῶν δένδρων τινὰ ἀλλοιοῦνται ἐν τῷ χειμῶνι, καὶ ποτὲ μὲν γίνονται χλοερὰ ποτὲ δὲ γλαυκά, καὶ οὐ φθείρονται οὔτε τὰ φύλλα αὐτῶν οὔτε οἱ καρποί, ὅτι τὰ φυτὰ ἐν οἶς τοῦτο συμβαίνει ἔχουσιν ἐπάνω θερμότητα παχεῖαν καὶ ἐν ταῖς ῥίζαις ὑγρότητα λεπτήν·
다시, 나무들 중 어떤 것들은 겨울에 변화하여 어떤 때는 녹색이 되고 어떤 때는 청록색이 되며, 그것들의 잎도 열매도 상하지 않으니, 이것이 일어나는 식물들은 위쪽에는 농후한 열기를 가지고 뿌리에는 희박한 수분을 가지고 있기 때문이다.
ὅθεν ἐν τῇ προόδῳ τοῦ ἔτους κατέχει ἡ ὑγρότης ἐκεῖνο τὸ χρῶμα διὰ τὴν ψυχρότητα τοῦ ἀέρος.
그리하여 한 해의 진행 속에서 수분은 공기의 냉기 때문에 그 색을 유지하게 된다.
§2.9.16Καὶ ὅτε παραβάλλει ἡ θερμότης πρὸς τὴν ψυχρότητα, ὠθεῖ ἡ θερμότης τὴν ὑγρότητα ἔξωθεν, μετὰ τοῦ οὖπερ ἔβαψε χρώματος τοῦ ἐν τῇ ἐπιφανείᾳ τοῦ δένδρου ἀκολουθοῦντος.
그리고 열기가 냉기에 대항할 때, 열기는 수분을 바깥으로 밀어내며, 그것이 물들인 색이자 나무 표면에 있는 색이 뒤따른다.
Ὅτε δὲ στρέφεται πάλιν ἡ ψυχρότης καὶ ἡ ξηρότης εἰς ἐνέργειαν, καὶ ἡ ὑγρότης κατέχει τὴν θερμότητα, τότε τὸ χρῶμα φαίνεται τὸ γλαυκόν.
그러나 냉기와 건조함이 다시 활동으로 복귀하고 수분이 열기를 보존할 때, 그때 청록색의 색채가 나타난다.