§2.2.10Τὴν δὲ ἐπιφάνειαν αὐτοῦ οὐχ ὑπερβαίνει τὸ ὕδωρ·
물은 그것(공기)의 표면을 넘지 못한다.
ἡ γὰρ ὅλη ἐπιφάνεια αὐτοῦ μία ἐστὶ μετὰ τῆς τοῦ ἀέρος.
왜냐하면 물의 전체 표면은 공기의 표면과 하나이기 때문이다.
Καὶ διὰ τοῦτο ἄνεισι καὶ τὸ ἔλαιον ὑπεράνω τοῦ ὕδατος.
그리고 이 때문에 기름도 물 위로 올라온다.
Εἰσὶ δὲ καί τινες λίθοι οἳ τοῦ ὕδατος ὑπερνήχονται, διὰ τὸ κενὸν μόνον τὸ ἐν τούτοις μεῖζον ὂν τῶν ἐν αὐτοῖς μερῶν, καὶ διὰ τὸ τὸν τόπον τοῦ ἀέρος μείζονα εἶναι τοῦ τόπου τοῦ σώματος τῆς γῆς.
또한 물 위에 뜨는 어떤 돌들도 있는데, 이는 오직 이것들(돌들) 안의 빈 공간이 그것들 안의 부분들보다 더 크기 때문이며, 공기의 장소가 흙의 몸의 장소보다 더 크기 때문이다.
§2.2.11Φύσις γάρ ἐστι τοῦ ὕδατος ὑπεράνω βαίνειν τῆς γῆς, τοῦ δὲ ἀέρος τὸ ὑπεράνω βαίνειν τοῦ ὕδατος, Ἡ τοῦ ἀέρος τοίνυν φύσις τοῦ ἐγκλειομένου τῷ λίθῳ ἀναβαίνει ἐπάνω τοῦ ὕδατος, καὶ τῷ ὅλῳ ἀέρι συνάπτεται·
왜냐하면 흙 위로 올라가는 것이 물의 본성이고, 물 위로 올라가는 것이 공기의 본성이기 때문이다. 따라서 돌 안에 갇혀 있는 공기의 본성은 물 위로 상승하여 전체 공기와 결합한다.
καὶ γὰρ ἕκαστον τὸ οἰκεῖον ὅμοιον ἐφέλκεται, καὶ συνακολουθεῖ ἡ φύσις τοῦ μέρους τῷ ὅλῳ ιὧ συζεύγνυται.
왜냐하면 제각각 자신에게 고유한 닮은 것을 끌어당기며, 부분의 본성은 그것이 결합하는 전체를 따르기 때문이다.
§2.2.12Εἰ τοίνυν ἔσται τις ῥαχία κούφη, τὸ μὲν ἥμισυ αὐτῆς καταδύσεται ἐν ὕδατι, τὸ δὲ λοιπὸν ὑπερνήξεται, ὅτι μείζων ἐν αὐτῷ ὁ ἀὴρ τοῦ λοιποῦ σώματος τοῦ λίθου.
따라서 만일 어떤 가벼운 부석이 있다면, 그것의 절반은 물에 가라앉고 나머지는 뜰 것인데, 그 안의 공기가 돌의 나머지 몸보다 더 크기 때문이다.
Διὰ τοῦτο πάντα τὰ δένδρα βαρύτερά εἰσι τῶν τοιούτων λίθων.
이 때문에 모든 나무는 그러한 돌들보다 더 무겁다.
Οἱ ἐν τοῖς ὕδασι δὲ λίθοι γίνονται ἐκ τῆς συγκρούσεως τῶν ὑδάτων τῆς ἰσχυρᾶς.
그리고 물속의 돌들은 물의 강한 충돌로부터 생긴다.
§2.2.13Γίνεται γὰρ πρῶτον ἀφρός, εἶτα συμπήγνυται οὕτως οἷόν τι γάλα λιπαρόν·
왜냐하면 먼저 거품이 생기고, 그 다음 그것은 어떤 기름진 우유처럼 응고되기 때문이다.
καὶ ὅτε τὸ ὕδωρ τῇ ψάμμῳ προστρίβεται, συναθροίζει ἡ ψάμμος τὴν λιπότητά πως τοῦ ἀφροῦ, ξηραίνει τε αὐτὴν ἡ ξηρότης τῆς θαλάσσης μετά περιττῆς τῆς ἁλυκότητος·
그리고 물이 모래에 비벼질 때, 모래는 거품의 기름기를 어떻게든 모으고, 바다의 건조함이 과도한 짠맛과 함께 그것을 말린다.
καὶ οὕτω συνάγονται τὰ μέρη τῆς ψάμμου, καὶ τῷ ἐπιμήκει τοῦ χρόνου γίνονται λίθοι.
그리하여 모래의 부분들이 모이고, 오랜 시간이 흐름에 따라 돌들이 된다.
§2.2.14Ἡ δήλωσις δὲ ὅτι ἡ θάλασσα ποιεῖ καθ’ ἑαυτὴν ψάμμον, οὕτως ἐστίν, ὅτι πᾶσα γῆ οὐκ ἔστι γλυκεῖα·
바다가 스스로 모래를 만든다는 증명은 다음과 같다. 즉, 모든 흙이 단(담수를 품은) 것은 아니다.
ὅτε οὖν στῇ ἐν αὐτῇ τι ὕδωρ, κωλύεται ὁ ἀὴρ ἀλλοιῶσαι αὐτό,
따라서 어떤 물이 그 안에 머무를 때, 공기가 그것을 변화시키는 것이 방해받는다.
§2.2.15Ἔτι δὲ χρονίζοντος τῷ τόπῳ τοῦ ἐμπεριειλημμένου ὕδατος, ἐπεὶ οὐ δύναται τοῦτο παρομοιῶσαι ἑαυτῷ ὁ ἀήρ (κυριεύουσι γὰρ ἐν αὐτῷ τῷ ὕδατι τὰ μέρη τὰ γεώδη, ἅ εἰσιν ἁλυκά), ἀνάγκη ἐπὶ πλέον θερμανθέντα κατὰ βραχὺ καὶ ἄμφω ποιῆσαι πηλὸν ἔμφυτον.
더욱이 갇힌 물이 그 장소에서 오래 머무름에 따라, 공기가 이것을 자신과 비슷하게 만들 수 없기 때문에 (왜냐하면 그 물 자체 속에서는 짠맛이 나는 흙의 부분들이 지배하기 때문이다), 더욱 가열되어 조금씩 양자가 본원적인 진흙을 만드는 것이 필연적이다.
§2.2.16Τοῦτο δὲ οὐ δύναται γενέσθαι ἐν ὕδασι γλυκεροῖς διὰ τὴν γλυκύτητα καὶ τὴν λεπτότητα αὐτῶν, ἀλλ’ ἐν τοῖς ἁλμυροῖς, ὅτι κυριεύει ἐν τούτοις ἡ ξηρότης τῆς γῆς, καὶ ἢ μεταβάλλει τὸ ὕδωρ εἰς τὸ εἶδος αὐτῆς, ἢ πλησίον αὐτῆς τοῦτο ποιεῖ, καὶ ἑκάτερον ἀλλοιοῦται.
그러나 이 일은 단물 안에서는 그것들의 단맛과 묽음 때문에 일어날 수 없고, 짠물 안에서 일어나는데, 이것들 안에서는 흙의 건조함이 지배하며, 물을 그것 자체의 형태로 변화시키거나 혹은 그것을 자신에 가깝게 만들며, 양자가 변형되기 때문이다.
§2.2.17Σκληρύνουσα δὲ ἡ σκληρότης τῆς γῆς κατὰ τὴν δύναμιν τῆς συμπήξεως αὐτῆς τὴν ὑπόστασιν τοῦ ὕδατος, διαιρεῖ τὸν πηλὸν εἰς ἴδια μέρη σμικρά·
그리고 흙의 단단함이 그것의 응고력에 따라 물의 침전물을 단단하게 만들면서, 진흙을 제각각의 작은 부분들로 분할한다.
καὶ διὰ τοῦτο γίνεται ἡ γῆ ἡ τῇ θαλάσσῃ πλησιάζουσα ψαμμώδης.
그리고 이 때문에 바다에 인접한 땅은 모래땅이 된다.
Οὕτως καὶ αἱ πεδιάδες, αἵτινες οὐκ ἔχουσιν ὅπερ ἂν περικαλύψῃ αὐτὰς ἀπό τοῦ ἡλίου, εἰσί τε καὶ μεμακρυσμέναι ἀπὸ ὕδατος γλυκεροῦ.
태양으로부터 자신들을 가려줄 것을 갖지 못하고 단물로부터 멀리 떨어져 있는 평원들도 이와 같다.
§2.2.18Ξηραίνει γὰρ ὁ ἥλιος τὰ μέρη τῆς ὑγρότητος τῆς γλυκείας, ἀπομένει δὲ ὅ ἐστιν ἐκ τοῦ γένους τῆς γῆς.
왜냐하면 태양이 단 습기의 부분들을 말려 버리고, 흙의 종류에 속하는 것이 남기 때문이다.
Καὶ διότι ἐνδιατρίβει ὁ ἥλιος ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ τῷ ἀπερικαλύπτῳ, διαχωρίζονται τὰ μέρη τοῦ πηλοῦ, καὶ γίνεται ἐντεῦθεν ψάμμος.
그리고 태양이 이 가려지지 않은 장소에 계속 머무르기 때문에, 진흙의 부분들이 분리되고, 그로부터 모래가 생긴다.
Τούτου δὲ σημεῖόν ἐστιν, ὅτι ἐν τοιούτῳ τόπῳ βαθὺ κοιλαίνομεν καὶ εὑρίσκομεν πηλὸν ἔμφυτον, καὶ ἔστιν οὗτος ῥίζα ψάμμου.
이것의 증거는, 그러한 장소에서 우리가 깊이 파 내려가면 본원적인 진흙을 발견한다는 것이며, 이것이 모래의 뿌리이다.