§15.1Διὰ τί περὶ τοὺς αἰγιαλοὺς αἱ καλούμεναι κρόκαι στρογγύλαι εἰσίν, ἐκ μακρῶν τῶν λίθων καὶ ὁστράκων τὸ ἐξ ὑπαρχῆς ὄντων;
왜 해안의 이른바 자갈들은 원래 긴 돌이나 조개껍데기였음에도 불구하고 둥글까?
Ἥ διότι τὰ πλεῖον ἀπέχοντα τοῦ μέσου ἐν ταῖς κινήσεσι θᾶττον φέρεται, Τὸ μὲν γὰρ μέσον γίνεται κένσθαιτρον, τὸ δὲ διάστημα ἡ ἐκ τοῦ κέντρον.
혹은 그것은 운동할 때 중심에서 더 멀리 떨어져 있는 부분들이 더 빠르게 움직이기 때문일까? 왜냐하면 중간 부분이 중심이 되고, 거리는 중심으로부터의 반경이 되기 때문이다.
Ἀεὶ δὲ ἡ μείζων ἀπὸ τῆς ἴσης κινήσεως μείζω γράφει κύκλον.
그리고 더 큰 반경은 동일한 운동 하에서 항상 더 큰 원을 그린다.
§15.2Τὸ δ’ ἐν ἴσῳ χρόνῳ μείζω διεξιὸν θᾶττον φέρεται.
또한 동일한 시간 내에 더 큰 거리를 통과하는 것은 더 빠르게 움직인다.
Τὰ δὲ φερόμενα θᾶττον ἐκ τοῦ ἴσου ἀποστήματος σφοδρότερον τύπτει.
그리고 동일한 거리로부터 더 빠르게 움직이는 것은 더 격렬하게 충돌한다.
Τὰ δὲ τύπτοντα μᾶλλον καὶ αὐτὰ τύπτεται μᾶλλον, Ὥστε ἀνάγκη θραύεσθαι αἰεὶ τὰ πλέον ἀπέχοντα τοῦ μέσου.
충돌하는 것은 그 자체로도 더 격렬하게 충돌을 받는다. 따라서 중심에서 더 멀리 떨어진 부분들이 항상 부서지는 일이 불가피하다.
Τοῦτο δὲ πάσχοντα ἀνάγκη γίνεσθαι περιφερῆ.
그리고 이러한 일을 겪음으로써 그것들이 둥글게 되는 것이 불가피하다.
§15.3Ταῖς δὲ κρόκαις διὰ τὴν τῆς θαλάττης κίνησιν, διὰ τὸ μετὰ τῆς θαλάττης κινεῖσθαι, συμβαίνει ἀεὶ ἐν κινήσει εἶναι καὶ κυλιομέναις προσκόπτειν.
자갈들에게는 바다의 운동 때문에, 그리고 바다와 함께 움직이기 때문에, 항상 운동 상태에 있으면서 구르며 부딪히는 일이 일어난다.
Τοῦτο δὲ ἀνάγκη μάλιστα συμβαίνειν αὐτοῖς τοῖς ἄκροις.
그리고 이러한 일은 특히 그 끝부분들에 일어나는 것이 불가피하다.