§16.2.1ἓν τοῦτό σε ἀξιοῦμεν ἤδη κείμενοι καὶ τὸ μηδὲν ὄντες μηδεμίαν ἡμῶν ὕβριν προσθεῖναι ταῖς συμφοραῖς μηδὲ βαρεῖ ποδὶ ταῖς ἀθλίαις ἐπεμβῆναι τύχαις.
이미 쓰러져 아무것도 아닌 존재가 된 우리가 당신에게 요구하는 것은 오직 이 한 가지뿐이니, 우리의 재난에 어떠한 모욕도 더하지 말고, 비참한 처지를 무거운 발로 짓밟지 말아 달라는 것이다.
§16.2.2οὐκ οἶδας, ὅτι πολλοὶ μὲν τῶν ἡμετέρων παῖδας ἐν τοῖς πολέμοις ἀπολωλέκασι, πολλοὶ δὲ ἀδελφούς, πολλοὶ δὲ φίλους;
우리 사람들 중 많은 이들이 전쟁에서 자식을 잃었고, 많은 이들이 형제를, 많은 이들이 친구를 잃었다는 것을 알지 못하는가?
οἷς ἅπασι πῶς ἄκρατον νομίζεις ἐπὶ τῶν σπλάγχνων ἀνθήσειν τὴν χολήν, ἐὰν κωλύῃ τις αὐτοὺς τοσαύταις ψυχαῖς πολεμίων τιμῆσαι τοὺς κατὰ γῆς, αἵπερ μόναι τῶν κατοιχομένων δοκοῦσιν εἶναι τιμαί;
만약 누군가가 그들이 적들의 그토록 많은 혼으로 지하의 이들을 위로하는 것을 막는다면, 가슴속에 서 가공할 분노가 어떻게 끓어오를 것이라고 생각하는가? 그 혼들이야말로 가 버린 이들에게 주어지는 유일한 경의인 것처럼 보이는데도 말이다.
§16.2.3φέρε δὴ κεἰ τοῦτο πεισθέντες ἢ βιασθέντες ἢ ὅ τι δή ποτε παθόντες εἴξουσί τε καὶ ζῆν αὐτοὺς ἐάσουσιν, ἆρʼ ἔτι σοι δοκοῦσι καὶ τὰ χρήματα αὐτοὺς ἐάσειν ἔχειν καὶ μηδεμιᾶς πειραθέντας ἀσχημοσύνης, ὥσπερ ἡρῶάς τινας ἐπʼ ἀγαθῷ τῆσδε τῆς γῆς φανέντας, ὁπότε δόξειεν αὐτοῖς, ἀπελθεῖν, ἀλλʼ οὐχ ὥσπερ θηρία περιχυθέντας διασπάσεσθαι ταῦτα λέγειν ἐπιβαλόμενον ἐμέ;
자, 설령 그들이 설득되거나 강제되거나 혹은 그 어떤 일을 당해서 굴복하고 그들을 살려두기로 허락한다 한들, 그들이 여전히 그들에게 재산마저 보유하게 하고 아무런 치욕도 겪지 않은 채, 마치 이 땅의 복을 위해 나타난 어떤 영웅들처럼 자신들이 원할 때 떠나도록 내버려 둘 것이라 생각하는가? 아니면 오히려 야수처럼 몰려들어, 이러한 말을 하려고 시도하는 나를 갈기갈기 찢어놓을 것이라 생각하는가?
§16.2.4οὐχ ὁρᾷς, ὅτι καὶ τοὺς κυνηγοὺς οἱ θηρευταὶ κύνες, ὅταν ἁλῷ θηρίον κατακλεισθὲν ὑπʼ αὐτῶν εἰς τὰ λίνα, περιίστανται τὴν ἐπιβάλλουσαν μοῖραν ἀπαιτοῦντες τῆς ἄγρας, καὶ ἐὰν μὴ μεταλάβωσιν εὐθὺς αἵματος ἢ σπλάγχνων, ἀρράζουσιν ἑπόμενοι καὶ σπαράττουσι τὸν κυνηγόν, καὶ οὔτε διωκόμενοι οὔτε παιόμενοι ἀπείργονται;
보이지 않는가? 사냥개들도 자신들에 의해 그물에 갇혀 짐승이 잡히면 사냥꾼들 주위에 둘러서서 사냥감의 마땅한 몫을 요구하며, 만약 곧바로 피나 내장을 나누어 받지 못하면 뒤따르며 으르렁거리고 사냥꾼을 물어뜯는데, 쫓겨나거나 매를 맞아도 결코 물러서지 않는 것을.