§12.16.1Αἰνείαν λέγουσι τὸν ἐξ Ἀγχίσου καὶ Ἀφροδίτης, ὅτε κατέσχεν εἰς Ἰταλίαν, θῦσαι προαιρούμενον ὅτῳ δή τινι θεῶν, μετὰ τὴν εὐχὴν μέλλοντα τοῦ παρεσκευασμένου πρὸς τὴν θυσίαν ἱερείου κατάρχεσθαι, τῶν Ἀχαιῶν ἰδεῖν τινα πρόσωθεν ἐρχόμενον, εἴτε Ὀδυσσέα, ὅτε τῷ περὶ τὸν Ἄορνον μαντείῳ χρῆσθαι ἔμελλεν, εἴτε Διομήδην, ἡνίκα Δαύνῳ
안키세스와 아프로디테의 아들 아이네아스가 이탈리아에 도착했을 때, 어떤 신에게든 희생제물을 바치기로 마음먹고 기도 후에 제사를 위해 준비된 제물로 의식을 시작하려 하던 중, 아카이아인 중 한 명이 멀리서 걸어오는 것을 보았다고 전해진다.
§12.16.2σύμμαχος ἀφίκετο· ἀχθόμενον δὲ τῷ συγκυρήματι καὶ πολεμίαν ὄψιν ἐφʼ ἱεροῖς φανεῖσαν ὡς πονηρὸν οἰωνὸν ἀφοσιώσασθαι βουλόμενον, ἐγκαλύψασθαί τε καὶ στραφῆναι·
그가 아오르노스 근처의 신탁소를 이용하려던 오디세우스였는지, 아니면 다우노스의 동맹군으로 도착한 디오메데스였는지는 모르겠으나, 그는 이 우연한 마주침에 괴로워하며 제사 중에 적의 얼굴이 나타난 불길한 징조를 부정을 씻어내듯 물리치고자 머리를 가리고 몸을 돌렸다.
μετὰ δὲ τὴν ἀπαλλαγὴν τοῦ πολεμίου χερνιψάμενον αὖθις ἐπιτελέσαι τὴν θυσίαν.
그리고 적이 물러간 뒤 다시 손을 씻고 제사를 마쳤다.
§12.16.3γενομένων δὲ τῶν ἱερῶν κρειττόνων ἡσθῆναί τε τῷ συγκυρήματι καὶ φυλάττειν ἐπὶ πάσης εὐχῆς τὸ αὐτὸ ἔθος, τούς τε ἀπʼ ἐκείνου γενομένους ὡς ἕν τι τῶν περὶ τὰς ἱερουργίας νομίμων καὶ τοῦτο διατηρεῖν.
그 결과 제물의 상태가 더 좋아지자 그는 이 우연한 일에 기뻐하며 모든 기도 때마다 동일한 관습을 지켰고, 그의 후손들 또한 제사 의식에 관한 규율 중 하나로 이 관습을 계속 유지했다고 한다.
§12.16.4ἑπόμενος δὴ τοῖς πατρικοῖς ὁ Κάμιλλος νόμοις, ἐπειδὴ τὴν εὐχὴν ἐποιήσατο καὶ κατὰ τῆς κεφαλῆς εἵλκυσε τὸ ἱμάτιον, ἐβούλετο μὲν στραφῆναι, τῆς δὲ βάσεως ὑπενεχθείσης οὐ δυνηθεὶς ἀναλαβεῖν αὑτὸν ὕπτιος ἐπὶ τὴν γῆν φέρεται.
그리하여 카밀루스는 조상의 관습을 따라 기도를 마친 후 옷을 머리 위로 끌어올렸을 때, 몸을 돌리려 했으나 발을 헛디뎌 균형을 잡지 못하고 땅 위에 벌렁 자빠지고 말았다.
§12.16.5τοῦτον τὸν οἰωνὸν οὔτε μαντείας οὔτʼ ἐνδοιασμοῦ δεόμενον, ἀλλὰ καὶ τῷ φαυλοτάτῳ ῥᾴδιον ὄντα συμβαλεῖν, ὅτι πεσεῖν αὐτῷ πᾶσα ἀνάγκη πτῶμα ἄσχημον, οὔτε φυλακῆς οὔτε ἀφοσιώσεως ἄξιον ὑπέλαβεν, ἀλλʼ ἐπὶ τὸ κεχαρισμένον ἑαυτῷ μετήνεγκεν, ὡς ὑπακηκοότων αὐτοῦ ταῖς εὐχαῖς τῶν θεῶν καὶ τὸ κακὸν ἐλάχιστον παρεσκευακότων γενέσθαι.
그는 이 징조가 신탁이나 망설임을 필요로 하지 않고 가장 비천한 자라도 자신에게 꼴사나운 넘어짐이 필연적이었다는 것을 쉽게 알아챌 수 있는 것이기에, 경계하거나 물리칠 가치도 없는 것으로 여겼다. 오히려 이를 자신에게 기분 좋은 일로 돌려 생각하며, 신들이 자신의 기도를 들어주어 해악이 최소한으로 그치도록 마련해 주었다고 이해했다.