§20.1.1τοῖς εἰς τὰς ἱστορίας ὑπερμήκεις δημηγορίας παρεμβάλλουσιν ἢ πυκναῖς χρωμένοις ῥητορείαις δικαίως ἄν τις ἐπιτιμήσειεν·
역사 서술 속에 지나치게 긴 연설을 삽입하거나 번잡한 수사적 변론을 사용하는 이들을 누구나 당연히 비판할 것이다.
οὐ μόνον γὰρ τὸ συνεχὲς τῆς διηγήσεως διὰ τὴν ἀκαιρίαν τῶν ἐπεισαγομένων λόγων διασπῶσιν, ἀλλὰ καὶ τῶν φιλοτίμως ἐχόντων πρὸς τὴν τῶν πράξεων ἐπίγνωσιν μεσολαβοῦσι τὴν ἐπιθυμίαν.
왜냐하면 그들은 삽입된 연설의 부적절함으로 인해 서술의 연속성을 끊어놓을 뿐만 아니라, 사건을 열망하여 알고자 하는 이들의 욕구조차 중간에서 가로막기 때문이다.
§20.1.2καίτοι γε τοὺς ἐπιδείκνυσθαι βουλομένους λόγου δύναμιν ἔξεστι κατʼ ἰδίαν δημηγορίας καὶ πρεσβευτικοὺς λόγους, ἔτι δὲ ἐγκώμια καὶ ψόγους καὶ τἄλλα τὰ τοιαῦτα συντάττεσθαι·
하지만 말의 힘을 과시하고자 하는 이들은 민회 연설이나 사절의 연설, 나아가 찬양과 규탄 및 그와 유사한 다른 것들을 개별적으로 저술할 수 있다.
τῇ γὰρ οἰκονομίᾳ τῶν λόγων χρησάμενοι καὶ τὰς ὑποθέσεις χωρὶς ἑκατέρας ἐξεργασάμενοι κατὰ λόγον ἂν ἐν ἀμφοτέραις ταῖς πραγματείαις εὐδοκιμοῖεν.
왜냐하면 그들이 언어의 적절한 배치를 활용하고 각각의 주제를 따로따로 완성해 낸다면, 마땅히 두 가지 저술 활동 모두에서 명성을 얻을 수 있을 것이기 때문이다.
§20.1.3νῦν δʼ ἔνιοι πλεονάσαντες ἐν τοῖς ῥητορικοῖς λόγοις προσθήκην ἐποιήσαντο τὴν ὅλην ἱστορίαν τῆς δημηγορίας.
그러나 오늘날 어떤 이들은 수사적인 연설을 과도하게 늘어놓음으로써 역사 전체를 연설의 부속물로 만들어 버렸다.
λυπεῖ δʼ οὐ μόνον τὸ κακῶς γραφέν, ἀλλὰ καὶ τὸ δοκοῦν ἐν τοῖς ἄλλοις ἐπιτετεῦχθαι τόπων καὶ καιρῶν τῆς οἰκείας τάξεως διημαρτηκός.
서툴게 쓰인 것뿐만 아니라, 다른 면에서는 성공적으로 쓰였다고 여겨지는 것일지라도 적절한 장소와 시기의 배치에서 벗어난 것은 불쾌감을 준다.
§20.1.4διὸ καὶ τῶν ἀναγινωσκόντων τὰς τοιαύτας πραγματείας οἱ μὲν ὑπερβαίνουσι τὰς ῥητορείας, κἂν ὅλως ἐπιτετεῦχθαι δόξωσιν, οἱ δὲ διὰ τὸ μῆκος καὶ τὴν ἀκαιρίαν τοῦ συγγραφέως ἐκλυθέντες τὰς ψυχὰς τὸ παράπαν ἀφίστανται τῆς ἀναγνώσεως, οὐκ ἀλόγως τοῦτο πάσχοντες·
그렇기 때문에 이러한 저술을 읽는 이들 중 어떤 이들은 수사적 연설이 전체적으로 비록 매우 훌륭하게 완성된 것처럼 보일지라도 그것을 건너뛰며, 다른 이들은 저술가의 장황함과 부적절함으로 인해 마음이 지쳐서 읽는 것 자체를 완전히 그만두어 버리는데, 그들이 이와 같은 일을 겪는 것도 무리가 아니다.
§20.1.5τὸ γὰρ τῆς ἱστορίας γένος ἁπλοῦν ἐστι καὶ συμφυὲς αὑτῷ καὶ τὸ σύνολον ἐμψύχῳ σώματι παραπλήσιον, οὗ τὸ μὲν ἐσπαραγμένον ἐστέρηται τῆς ψυχικῆς χάριτος, τὸ δὲ τὴν ἀναγκαίαν σύνθεσιν ἔχον εὐκαίρως τετήρηται καὶ τῷ συμφυεῖ τῆς ὅλης περιγραφῆς ἐπιτερπῆ καὶ σαφῆ παρίστησι τὴν ἀνάγνωσιν.
왜냐하면 역사라는 장르는 단순하며 그 자체로 유기적으로 결합되어 있고, 전체적으로 생명력이 있는 몸과도 같아서, 찢겨 나간 부분은 생명의 아름다움을 빼앗기지만 필요한 결합을 유지하고 있는 부분은 적절한 상태를 유지하여 전체적인 구도의 유기적 연결을 통해 읽는 일을 유쾌하고 명료하게 만들어 주기 때문이다.