§3.13.1οἱ δὲ ἄνηβοι παῖδες εἰσδυόμενοι διὰ τῶν ὑπονόμων εἰς τὰ κεκοιλωμένα τῆς πέτρας ἀναβάλλουσιν ἐπιπόνως τὴν ῥιπτουμένην κατὰ μικρὸν πέτραν καὶ πρὸς τὸν ἐκτὸς τοῦ στομίου τόπον εἰς ὕπαιθρον ἀποκομίζουσιν.
그리고 성년이 되지 않은 소년들은 갱도를 통해 바위의 구멍 뚫린 곳으로 기어 들어가, 조금씩 떨어지는 바위 조각들을 힘들게 주워 모아 갱도 입구 밖의 야외로 날라 간다.
οἱ δʼ ὑπὲρ ἔτη τριάκοντα παρὰ τούτων λαμβάνοντες ὡρισμένον μέτρον τοῦ λατομήματος ἐν ὅλμοις λιθίνοις τύπτουσι σιδηροῖς ὑπέροις, ἄχρι ἂν ὀρόβου τὸ μέγεθος κατεργάσωνται.
서른 살이 넘은 남자들은 이들로부터 정해진 양의 채굴된 돌을 받아, 돌절구 속에서 철공이로 두드려 대니, 이는 그것을 살갈퀴 씨앗 크기로 가공할 때까지 계속된다.
§3.13.2παρὰ δὲ τούτων τὸν ὀροβίτην λίθον αἱ γυναῖκες καὶ οἱ πρεσβύτεροι τῶν ἀνδρῶν ἐκδέχονται, καὶ μύλων ἑξῆς πλειόνων ὄντων ἐπὶ τούτους ἐπιβάλλουσι, καὶ παραστάντες ἀνὰ τρεῖς ἢ δύο πρὸς τὴν κώπην ἀλήθουσιν, ἕως ἂν εἰς σεμιδάλεως τρόπον τὸ δοθὲν μέτρον κατεργάσωνται.
그리고 여성들과 나이 든 남자들이 이들로부터 그 살갈퀴 크기의 돌을 건네받아, 여러 개가 일렬로 늘어서 있는 맷돌 위에 이를 투입하고, 두세 명씩 자루 옆에 서서 돌려 대니, 자신들에게 주어진 분량을 고운 밀가루 같은 상태로 가공할 때까지 간다.
προσούσης δʼ ἅπασιν ἀθεραπευσίας σώματος καὶ τῆς τὴν αἰδῶ περιστελλούσης ἐσθῆτος μὴ προσούσης, οὐκ ἔστιν ὃς ἰδὼν οὐκ ἂν ἐλεήσειε τοὺς ἀκληροῦντας διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς ταλαιπωρίας.
모든 이들에게 몸을 돌보지 못함이 따르고, 부끄러운 곳을 가릴 옷조차 없기 때문에, 이를 보고 그 비참함의 극치로 인해 이 불행한 이들을 가엾게 여기지 않을 사람은 아무도 없을 것이다.
§3.13.3οὐ γὰρ τυγχάνει συγγνώμης οὐδʼ ἀνέσεως ἁπλῶς οὐκ ἄρρωστος, οὐ πεπηρωμένος, οὐ γεγηρακώς, οὐ γυναικὸς ἀσθένεια, πάντες δὲ πληγαῖς ἀναγκάζονται προσκαρτερεῖν τοῖς ἔργοις, μέχρι ἂν κακουχούμενοι τελευτήσωσιν ἐν ταῖς ἀνάγκαις.
병든 자도, 몸이 성치 않은 자도, 늙은 자도, 여성의 약함도 결코 어떠한 용서나 휴식을 얻지 못하며, 모두가 매질을 당하며 강제로 작업에 전념해야만 하니, 이는 그들이 학대받으며 곤궁함 속에서 죽음을 맞이할 때까지 이어진다.
διόπερ οἱ δυστυχεῖς φοβερώτερον ἀεὶ τὸ μέλλον τοῦ παρόντος ἡγοῦνται διὰ τὴν ὑπερβολὴν τῆς τιμωρίας, ποθεινότερον δὲ τοῦ ζῆν τὸν θάνατον προσδέχονται.
그러므로 이 불행한 자들은 형벌의 극치로 인해 언제나 현재보다 미래를 더 두려운 것으로 여기며, 사는 것보다 차라리 죽음을 더 갈망하며 기다린다.