§7.160.1πρὸς ταῦτα ὁ Γέλων, ἐπειδὴ ὥρα ἀπεστραμμένους τοὺς λόγους τοῦ Συάγρου, τὸν τελευταῖόν σφι τόνδε ἐξέφαινε λόγον.
이에 대해 겔론은 슈아그로스의 말이 거부하는 쪽으로 향해 있음을 보고, 그들에게 마지막으로 다음과 같이 말을 맺었다.
ὦ ξεῖνε Σπαρτιῆτα, ὀνείδεα κατιόντα ἀνθρώπῳ φιλέει ἐπανάγειν τὸν θυμόν·
“스파르타의 손님이여, 사람에게 쏟아지는 모욕은 노여움을 일으키기 마련이오.
σὺ μέντοι ἀποδεξάμενος ὑβρίσματα ἐν τῷ λόγῳ οὔ με πείσεις ἀσχήμονα ἐν τῇ ἀμοιβῇ γενέσθαι.
하지만 그대가 말 속에서 무례함을 드러냈다 하더라도, 나로 하여금 답변에서 품위 없이 행동하도록 만들 수는 없을 것이오.
§7.160.2ὅκου δὲ ὑμεῖς οὕτω περιέχεσθε τῆς ἡγεμονίης, οἰκὸς καὶ ἐμὲ μᾶλλον ὑμέων περιέχεσθαι, στρατιῆς τε ἐόντα πολλαπλησίης ἡγεμόνα καὶ νεῶν πολλὸν πλεύνων.
그대들이 그토록 지휘권에 집착하는 마당에, 몇 배나 더 많은 군대와 훨씬 더 많은 전선의 지휘관인 내가 그대들보다 지휘권에 더 집착하는 것은 당연한 일이오.
ἀλλʼ ἐπείτε ὑμῖν ὁ λόγος οὕτω προσάντης κατίσταται, ἡμεῖς τι ὑπείξομεν τοῦ ἀρχαίου λόγου·
하지만 이 제안이 그대들에게 그토록 받아들이기 어려운 것으로 드러났으니, 우리는 당초의 제안에서 얼마간 양보하겠소.
εἰ τοῦ μὲν πεζοῦ ὑμεῖς ἡγέοισθε, τοῦ δὲ ναυτικοῦ ἐγώ. εἰ δὲ ὑμῖν ἡδονὴ τοῦ κατὰ θάλασσαν ἡγεμονεύειν, τοῦ πεζοῦ ἐγὼ θέλω.
만일 그대들이 육군을 지휘한다면 내가 해군을 지휘할 것이고, 만일 바다에서 지휘권을 행사하는 것이 그대들의 바람이라면 내가 육군을 맡겠소.
καὶ ἢ τούτοισι ὑμέας χρεόν ἐστι ἀρέσκεσθαι ἢ ἀπιέναι συμμάχων τοιῶνδε ἐρήμους.
그리고 그대들은 이 조건들에 만족하든가, 아니면 이토록 훌륭한 동맹군도 없이 빈손으로 떠나든가 해야 할 것이오.”