§5.1Μαρίου δὲ καταπλεύσαντος ἐκ Λιβύης καὶ τῷ Κίννᾳ προστιθέντος ἑαυτὸν ὡς ἰδιώτην ὑπάτῳ, τοῖς μὲν ἄλλοις ἐδόκει δέχεσθαι, Σερτώριος δὲ ἀπηγόρευεν, εἴτε τὸν Κίνναν ἧττον οἰόμενος ἑαυτῷ προσέξειν ἀνδρὸς ἡγεμονικωτέρου παρόντος, εἴτε τὴν βαρύτητα τοῦ Μαρίου δεδοικώς, μὴ πάντα τὰ πράγματα συγχέῃ θυμῷ μέτρον οὐκ ἔχοντι, πέρα δίκης ἐν τῷ κρατεῖν προερχόμενος.
마리우스가 리비아에서 배를 타고 돌아와 일사(一私)인으로서 집정관인 킨나에게 몸을 의탁했을 때, 다른 이들은 그를 받아들여야 한다고 생각했으나 세르토리우스는 반대했다. 이는 더 장수다운 면모를 지닌 이가 동석함에 따라 킨나가 자신에게 덜 신경 쓰게 될 것이라 생각했기 때문이거나, 아니면 마리우스의 가혹함을 두려워하여 그가 한량없는 분노로 만사를 뒤흔들고 승리했을 때 정의의 한계를 넘어 나아갈 것을 염려했기 때문이었다.
§5.2ἔλεγεν οὖν μικρὸν εἶναι τὸ ὑπολειπόμενον ἔργον αὐτοῖς ἤδη κρατοῦσι, δεξαμένων δὲ τὸν Μάριον τὸ σύμπαν οἴσεσθαι τῆς δόξης ἐκεῖνον καὶ τῆς δυνάμεως, χαλεπὸν ὄντα πρὸς κοινωνίαν ἀρχῆς καὶ ἄπιστον.
그리하여 그는 이미 승리를 거두고 있는 자신들에게 남겨진 임무는 이제 얼마 되지 않지만, 마리우스를 받아들인다면 명성과 권력 전체를 그가 독차지하게 될 것이며, 그는 권력을 공유하기에 까다롭고 신용할 수 없는 인물이기 때문이라고 말했다.
εἰπόντος δὲ τοῦ Κίννα ταῦτα μὲν ὀρθῶς ὑπολογίζεσθαι τὸν Σερτώριον, αἰδεῖσθαι δὲ καὶ διαπορεῖν ὅπως ἀπώσεται τὸν Μάριον αὐτὸς ἐπὶ κοινωνίᾳ πραγμάτων κεκληκώς, §5.3ὑπολαβὼν ὁ Σερτώριος εἶπεν
ἀλλʼ ἐγὼ μὲν αὐτὸν ἀφʼ ἑαυτοῦ Μάριον ἥκειν νομίζων εἰς Ἰταλίαν τὸ συμφέρον ἐσκόπουν σοὶ δὲ τὴν ἀρχὴν οὐδὲ βουλεύεσθαι καλῶς εἶχεν ἥκοντος ὃν αὐτὸς ἐλθεῖν ἠξίωσας, ἀλλὰ χρῆσθαι καὶ δέχεσθαι, τῆς πίστεως μηδενὶ λογισμῷ χώραν διδούσης
οὕτως μεταπέμπεται τὸν Μάριον Κίννας· καὶ τριχῇ τῆς δυνάμεως διανεμηθείσης ἦρχον οἱ τρεῖς.
이에 대해 킨나가, 세르토리우스의 이러한 우려는 올바른 계산이지만, 공동으로 대업을 도모하자고 자신이 몸소 초청한 마리우스를 어떻게 거절해야 할지 부끄럽고 난감하다고 답하자, 세르토리우스가 말을 받아 이렇게 말했다. “하지만 저는 마리우스가 자발적으로 이탈리아에 왔다고 생각하여 당신의 이익을 고려했던 것입니다. 그러나 당신이 직접 오기를 청한 이가 이미 도착한 이상, 당신 자신은 더 이상 고심하는 것조차 옳지 않으며, 오직 그를 대우하고 받아들여야 합니다. 신의가 그 어떤 타산에도 여지를 주지 않기 때문입니다.” 이리하여 킨나는 마리우스를 불러들였고, 군대가 삼등분되어 세 사람이 통치하게 되었다.
§5.4διαπολεμηθέντος δὲ τοῦ πολέμου καὶ τῶν περὶ τὸν Κίνναν καὶ Μάριον ἐμφορουμένων ὕβρεώς τε καὶ πικρίας ἁπάσης, ὥστε χρυσὸν ἀποδεῖξαι Ῥωμαίοις τὰ τοῦ πολέμου κακά, Σερτώριος λέγεται μόνος οὔτε ἀποκτεῖναί τινα πρὸς ὀργὴν οὔτε ἐνυβρίσαι κρατῶν, ἀλλὰ καὶ τῷ Μαρίῳ δυσχεραίνειν καὶ τὸν Κίνναν ἐντυγχάνων ἰδίᾳ καὶ δεόμενος μετριώτερον ποιεῖν.
전쟁이 끝난 뒤, 킨나와 마리우스의 수하들이 온갖 오만과 가혹함에 빠져들었기에 로마인들에게는 이전의 전쟁의 참상이 황금처럼 느껴질 정도였으나, 세르토리우스만은 승리한 상황에서도 분노로 인해 아무도 죽이지 않았고 오만하게 굴지도 않았다고 전해진다. 오히려 그는 마리우스의 전횡에 눈살을 찌푸렸고, 킨나를 개인적으로 만나 더 온건하게 처신할 것을 간곡히 권했다.
§5.5τέλος δὲ τῶν δούλων, οὓς Μάριος συμμάχους μὲν ἐν τῷ πολέμῳ δορυφόρους δὲ τῆς τυραννίδος ἔχων ἰσχυροὺς καὶ πλουσίους ἐποίησε, τὰ μὲν ἐκείνου διδόντος καὶ κελεύοντος, τὰ δὲ καὶ βίᾳ παρανομούντων εἰς τοὺς δεσπότας, σφαττόντων μὲν αὐτούς, ταῖς δὲ δεσποίναις πλησιαζόντων καὶ βιαζομένων τοὺς παῖδας, οὐκ ἀνασχετὰ ποιούμενος ὁ Σερτώριος ἅπαντας ἐν ταὐτῷ στρατοπεδεύοντας κατηκόντισεν, οὐκ ἐλάττους τετρακισχιλίων ὄντας.
마침내 마리우스가 전쟁 중에는 동맹군으로 삼고 참주정의 호위병으로 부려 강성하고 부유하게 만들어 놓았던 노예들이, 어떤 때는 마리우스가 베풀고 명령하는 바에 따라, 또 어떤 때는 스스로 주인을 거슬러 불법을 저지르며 그들을 학살하고 안주인들을 침범하며 아이들을 유린하자, 세르토리우스는 이를 묵과할 수 없는 일로 여겨, 같은 곳에 진을 치고 있던 그들 모두를 투창으로 쏘아 죽였으니, 그 수가 사천 명을 밑돌지 않았다.