§4.21.1οἱ μὲν οὖν Λακεδαιμόνιοι τοσαῦτα εἶπον, νομίζοντες τοὺς Ἀθηναίους ἐν τῷ πρὶν χρόνῳ σπονδῶν μὲν ἐπιθυμεῖν, σφῶν δὲ ἐναντιουμένων κωλύεσθαι, διδομένης δὲ εἰρήνης ἀσμένους δέξεσθαί τε καὶ τοὺς ἄνδρας ἀποδώσειν.
그리하여 라케다이몬인들은 이와 같이 말했는데, 이는 아테네인들이 이전에는 휴전을 갈망했으나 자신들의 반대로 인해 가로막혀 있었고, 이제 평화가 제공되니 기꺼이 이를 받아들이고 그 사람들을 돌려보내 줄 것이라고 생각했기 때문이다.
§4.21.2οἱ δὲ τὰς μὲν σπονδάς, ἔχοντες τοὺς ἄνδρας ἐν τῇ νήσῳ, ἤδη σφίσιν ἐνόμιζον ἑτοίμους εἶναι, ὁπόταν βούλωνται ποιεῖσθαι πρὸς αὐτούς, τοῦ δὲ πλέονος ὠρέγοντο.
그러나 아테네인들은 그 사람들을 섬에 확보해 두고 있는 이상, 자신들이 원할 때는 언제든 그들과의 휴전이 이미 자신들에게 준비되어 있다고 생각하여, 더 많은 것을 갈망했다.
§4.21.3μάλιστα δὲ αὐτοὺς ἐνῆγε Κλέων ὁ Κλεαινέτου, ἀνὴρ δημαγωγὸς κατ’ ἐκεῖνον τὸν χρόνον ὢν καὶ τῷ πλήθει πιθανώτατος·
그들을 가장 강력하게 부추긴 것은 당시 민중 지도자이자 군중에게 가장 설득력 있었던 클레아이네토스의 아들 클레온이었다.
καὶ ἔπεισεν ἀποκρίνασθαι ὡς χρὴ τὰ μὲν ὅπλα καὶ σφᾶς αὐτοὺς τοὺς ἐν τῇ νήσῳ παραδόντας πρῶτον κομισθῆναι Ἀθήναζε, ἐλθόντων δὲ ἀποδόντας Λακεδαιμονίους Νίσαιαν καὶ Πηγὰς καὶ Τροιζῆνα καὶ Ἀχαΐαν, ἃ οὐ πολέμῳ ἔλαβον, ἀλλ’ ἀπὸ τῆς προτέρας ξυμβάσεως Ἀθηναίων ξυγχωρησάντων κατὰ ξυμφορὰς καὶ ἐν τῷ τότε δεομένων τι μᾶλλον σπονδῶν, κομίσασθαι τοὺς ἄνδρας καὶ σπονδὰς ποιήσασθαι ὁπόσον ἂν δοκῇ χρόνον ἀμφοτέροις.
그는 다음과 같이 답변해야 한다고 그들을 설득했다. 즉, 먼저 섬에 있는 자들이 무기와 자기 자신을 넘겨주고 아테네로 호송되어야 하며, 그들이 도착한 뒤에 라케다이몬인들이 니사이아, 페가이, 트로이젠, 아카이아를 반환하고서—이곳들은 그들이 전쟁으로 얻은 것이 아니라, 이전의 조약에 따라 아테네인들이 재난에 처해 당시 휴전을 더욱 절실히 필요로 하여 양보한 것이었지만—자신들의 사람들을 데려가고 양측 모두에게 적절하다고 생각되는 기간만큼 휴전을 맺어야 한다는 것이었다.