[ULPIANUS libro septimo decimo ad Sabinum. ] §7.1.12.prArboribus euolsis uel ui uentorum deiectis usque ad usum suum et uillae posse usufructuarium ferre Labeo ait: nec materia eum pro ligno usurum, si habeat unde utatur ligno.
拉贝奥说,对于被连根拔起或被风力吹倒的树木,用益权人可以在其自身及别墅使用的限度内将其运走:如果他有其他可获得薪柴的来源,他就不得将木材当作薪柴使用。
quam sententiam puto ueram: alioquin et si totus ager sit hunc casum passus, omnes arbores auferret fructuarius: materiam tamen ipsum succidere quantum ad uillae refectionem putat posse: quemadmodum calcem, inquit, coquere uel harenam fodere aliudue quid aedificio necessarium sumere.
我认为这一观点是正确的:否则,即使整个土地都遭遇了这种灾害,用益权人也将拿走所有的树木。 然而,他认为,用益权人自己可以在修缮别墅所需的限度内砍伐木材:正如他说,烧制石灰、挖掘沙子或获取建筑物所需的其他任何东西一样。
§7.1.12.1Nauis usu fructu legato nauigandum mittendam puto, licet naufragii periculum immineat: nauis etenim ad hoc paratur, ut nauiget.
如果遗赠了船只的用益权,我认为应当派其航行,即使存在海难的危险;因为船只正是为了航行而准备的。
§7.1.12.2Usu fructuarius uel ipse frui ea re uel alii fruendam concedere uel locare uel uendere potest: nam et qui locat, utitur et qui uendit, utitur.
用益权人既可以自己收益该物,也可以将其让与他人收益,或者将其出租、出售;因为出租者是在使用,出售者也是在使用。
sed et si alii precario concedat uel donet, puto eum uti atque ideo retinere usum fructum, et hoc Cassius et Pegasus responderunt et Pomponius libro quinto ex Sabino probat.
但是,即使他将其以无偿占有的方式让与他人或赠与他人,我认为他仍在使用,并因此保有该用益权。 卡西乌斯和佩加苏斯曾如此回答,蓬波尼乌斯在《萨宾论》第五卷中也予以赞同。
non solum autem si ego locauero, retineo usum frucsed et si alius negotium meum gerens locaverit usum fructum, iulianus libro trigensimo quinto scripsit retinere me usum fructum.
而且,不仅在我亲自出租时保有该用益权,即使是他人为我管理事务而将该用益权出租,尤里安在第三十五卷中也写道,我仍保有该用益权。
quid tamen si non locavtum, sed absente et ignorante me negotium meum gerens utatur quis et fruatur? nihilo minus retineo usum fructum (quod et Pomponius libro quinto probat) per hoc, quod negotiorum gestorum actionem adquisiui.
然而,如果他没有出租,而是在我缺席且不知情的情况下,有人为我管理事务并使用和收益该物,那又如何? 尽管如此,我仍保有该用益权(蓬波尼乌斯在第五卷中也赞同这一点),因为我获得了无因管理诉权。
§7.1.12.3De illo Pomponius dubitat, si fugitibus, in quo meus usus fructus est, stipuletur aliquid ex re mea uel per traditionem accipiat: an per hoc ipsum, quasi utar, retineam usum fructum? magisque admittit retinere.
蓬波尼乌斯对以下情况存有疑问:如果一个我对其享有用益权的逃亡奴隶,以我的财产为基础进行了要式口头约定,或者通过交付接受了某物,我是否借此本身(仿佛我正在使用他一样)而保有该用益权? 他更倾向于认为保有。
nam saepe etiamsi praesentibus seruis non utamur, tamen usum fructum retinemus: ut puta aegrotante seruo uel infante, cuius operae nullae sunt, uel defectae senectutis homine: nam et si agrum aremus, licet tam sterilis sit, ut nullus fructus nascatur, retinemus usum fructum.
因为即使奴隶就在身边,我们经常也不使用他们,但我们仍保有其用益权:例如在奴隶生病、或者是个没有劳动能力的婴儿、或者是因衰老而衰弱的人的情形下。 因为即使我们耕作一块土地,虽然它极其贫瘠以至于不产任何果实,我们仍保有该用益权。
Iulianus tamen libro trigensimo quinto digestorum scribit, etiamsi non stipuletur quid seruus fugitiuus, retineri tamen usum fructum: nam qua ratione, inquit, retinetur a proprietario possessio, etiamsi in fuga seruus sit, pari ratione etiam usus fructus retinetur.
然而,尤里安在《学说汇纂》第三十五卷中写道,即使逃亡奴隶没有进行任何要式口头约定,该用益权依然得以保有:因为他说,基于所有权人在奴隶逃亡期间仍能保有占有的相同道理,基于同等的理由,用益权也得以保有。
§7.1.12.4Idem tractat: quid si quis possessionem eius nactus sit, an, quemadmodum a proprietario possideri desinit, ita etiam usus fructus amittatur? et primo quidem ait posse dici amitti usum fructum, sed licet amittatur, tamen dicendum, quod intra constitutum tempus ex re fructuarii stipulatus est, fructuario adquiri potest.
同作者探讨道:如果有人取得了该奴隶的占有,是否就像所有权人不再占有他一样,用益权也会随之丧失? 起初他确实认为可以认为用益权已经丧失,但即使丧失了,也应当认为,在法定期间内,奴隶以用益权人的财产为基础所作的要式口头约定,仍可由用益权人取得。
per quod colligi posse dici, ne quidem si possideatur ab alio, amitti usum fructum, si modo mihi aliquid stipuletur, paruique referre, ab herede possideatur uel ab alio, cui hereditas uendita sit uel cui proprietas legata sit, an a praedone: sufficere enim ad retinendum usum fructum esse affectum retinere uolentis et seruum nomine fructuarii aliquid facere: quae sententia habet rationem.
由此可以得出结论说,即使奴隶被他人占有,只要他为我进行某种要式口头约定,用益权也不会丧失;而且,他是被继承人占有,还是被继承权被售予的他占有,还是被所有权被遗赠的他人占有,抑或是被劫掠者占有,这几乎无关紧要:因为为了保有用益权,只要存在着想要保有者的意愿,且奴隶以用益权人的名义实施某种行为就足够了:这一观点是合理的。
§7.1.12.5Iulianus libro trigensimo quinto digestorum tractat, si fur decerpserit uel desecuerit fructus maturos pendentes, cui condictione teneatur, domino fundi an fructuario? et putat, quoniam fructus non fiunt fructuarii, nisi ab eo percipiantur, licet ab alio terra separentur, magis proprietario condictionem competere, fructuario autem furti actionem, quoniam interfuit eius fructus non esse ablatos.
尤里安在《学说汇纂》第三十五卷中探讨道:如果窃贼摘取或割下了悬挂着的成熟果实,他应当通过不当得利返还请求权向谁承担责任,是土地所有权人还是用益权人? 他认为,由于果实除非由用益权人收取,否则不属于用益权人,即使它们已被他人与土地分离,不当得利返还请求权更应当属于所有权人;而用益权人则享有盗窃诉权,因为果实不被夺走符合他的利益。
Marcellus autem mouetur eo, quod, si postea fructus istos nactus fuerit fructuarius, fortassis fiant eius: nam si fiunt, qua ratione hoc euenit? nisi ea, ut interim fierent proprietarii, mox adprehensi fructuarii efficientur, exemplo rei sub condicione legatae, quae interim heredis est, existente autem condicione ad legatarium transit.
然而,马尔切鲁斯因以下情况而动摇:如果用益权人此后获得了这些果实,它们或许会成为他的财产;因为如果是这样,这是基于什么道理发生的? 除非是基于此:在过渡期间它们属于所有权人,随后一旦被占有便成为用益权人的,这就像附条件遗赠之物的例子一样,在过渡期间该物属于继承人,但在条件成就时则转移给受遗赠人。
uerum est enim condictionem competere proprietario: cum autem in pendenti est dominium (ut ipse Iulianus ait in fetu qui summittitur et in eo quod seruus fructuarius per traditionem accepit nondum quidem pretio soluto, sed tamen ab eo satisfacto), dicendum est condictionem pendere magisque in pendenti esse dominium.
因为所有权人享有不当得利返还请求权,这是事实:然而,当所有权处于悬而未决的状态时(正如尤里安自己对于被替换的幼畜,以及用益权奴隶通过交付取得、虽未支付价金但已由其提供担保之物所说的那样),应当认为不当得利返还请求权也处于悬而未决的状态,更应当说所有权是悬而未决的。