[IDEM libro tertio decimo ad edictum. ] §4.8.3.prLabeo ait, si compromisso facto sententia dicta est, quo quis a minore uiginti quinque annis tutelae absolueretur, ratum id a praetore non habendum: neque poenae eo nomine commissae petitio dabitur.
[同上,于《告示注解》第十三编] 拉贝奥说,如果达成了仲裁协议并作出了判决,由此免除了某人对未满二十五岁者的监护责任,大法官不应认定该判决有效;亦不得提起因该事由而产生的违约金诉求。
§4.8.3.1Tametsi neminem praetor cogat arbitrium recipere, quoniam haec res libera et soluta est et extra necessitatem iurisdictionis posita, attamen ubi semel quis in se receperit arbitrium, ad curam et sollicitudinem suam hanc rem pertinere praetor putat: non tantum quod studeret lites finiri, uerum quoniam non deberent decipi, qui eum quasi uirum bonum disceptatorem inter se elegerunt.
虽然大法官不强迫任何人接受仲裁,因为此事是自由且不受约束的,并且置于司法管辖权的必要性之外;然而,一旦有人自己接受了仲裁,大法官认为此事便属于他自己的关切与职责:这不仅是因为他热切希望诉讼得以终结,更是因为那些在彼此之间选择他作为诚信裁决者的人不应当受到欺骗。
finge enim post causam iam semel atque iterum tractatam, post nudata utriusque intima et secreta negotii aperta, arbitrum uel gratiae dantem uel sordibus corruptum uel alia qua ex causa nolle sententiam dicere: quisquamne potest negare aequissimum fore praetorem interponere se debuisse, ut officium quod in se recepit impleret?
试想,在案件已经审理了一次又一次,双方的内情以及商业秘密都被揭露和公开之后,仲裁人或因偏私,或受贿赂,或因其他原因而拒绝作出判决:有谁能否定,大法官本应当介入以使其履行其所承担的职责,这将是最为公平的?
§4.8.3.2Ait praetor: 'Qui arbitrium pecunia compromissa receperit'.
大法官说:“在约定违约金的仲裁协议中接受仲裁者。
§4.8.3.3Tractemus de personis arbitrantium.
” 让我们探讨仲裁人的资格。
et quidem arbitrum cuiuscumque dignitatis coget officio quod susceperit perfungi, etiam si sit consularis: nisi forte sit in aliquo magistratu positus uel potestate, consul forte uel praetor, quoniam in hoc imperium non habet.
实际上,无论仲裁人具有何种地位,即使他是执政官级别的人,大法官也将强制其履行所承担的职责;除非他碰巧担任某种官职或拥有某种权力,例如执政官或大法官,因为在此情况下,大法官对之没有命令权。