[IDEM libro sexto ad Sabinum.
[同上,在《论萨宾》第六卷。
] §28.7.2.prSi testamento comprehensum sit: 'ille seruus, si meus erit' (aut 'qui meus erit') 'cum moriar, heres esto', quatenus accipiatur 'meus', quaeritur.
] 如果遗嘱中写道:“该奴隶在我去世时,如果是我的(或‘将属于我的’),则为继承人”,人们会问,“我的”一词应在何种程度上被理解。
et si quidem alienauit in eo usum fructum, nihilo minus ipsius est: si uero partem in eo alienauit, an deficiat condicio institutionis, quaeritur.
而如果立遗嘱人确实转让了该奴隶的用益物权,该奴隶仍属他所有;但如果他转让了该奴隶的一部分(份额),人们则会问,指定继承的条件是否失效。
et uerius est non defecisse condicionem, nisi euidentissimis probationibus testatorem uoluisse apparuerit pro hac condicione haec uerba inseruisse 'si totus seruus in dominio eius remanserit': tunc enim parte alienata condicio deficit.
更为正确的看法是该条件并未失效,除非通过最确凿的证据表明,立遗嘱人意图用“如果整个奴隶仍留在其所有权中”这些字句来代替这一条件;因为在此情况下,一旦转让了部分份额,条件即告失效。
§28.7.2.1Sed si duo serui ita sint heredes instituti: 'Primus et Secundus, si mei erunt cum moriar, liberi et heredes sunto' et alter ex his sit alienatus, Celsus recte putat sic accipiendum, atque si singulos separatim sub eadem condicione heredes instituisset.
但是,如果两名奴隶被如此指定为继承人:“普里穆斯和塞昆杜斯,如果在我去世时是我的,则获得自由并为继承人”,而其中一人已被转让,塞尔苏斯正确地认为,应当像他在相同条件下分别指定他们每个人为继承人那样来理解。