§1.1.1Parve—nec invideo—sine me, liber, ibis in urbem, §1.1.2ei mihi, quod domino non licet ire tuo!
小书啊——我并不嫉妒——没有我陪同,你将独自前往那座伟大的城市,唉,可怜的我,因为你的主人不被允许前往!
去吧,但不要装帧,正如一个流亡者的书所应当的那样;带着这不幸时日的装束。
§1.1.5nec te purpureo velent vaccinia fuco— §1.1.6non est conveniens luctibus ille color— §1.1.7nec titulus minio, nec cedro charta notetur, §1.1.8candida nec nigra cornua fronte geras.
不要让紫红色的染料包裹你—— 那种颜色并不适合哀悼者—— 不要用朱砂标写书名,也不要用杉木油香润纸张,不要在你黑色的切口上戴着白色的轴头。
让这些装饰去装点幸福的书籍吧;你应该记住我的命运。
§1.1.11nec fragili geminae poliantur pumice frontes, §1.1.12hirsutus sparsis ut videare comis, §1.1.13neve liturarum pudeat; qui viderit illas, §1.1.14de lacrimis factas sentiet esse meis.
不要用易碎的轻石去打磨两端,好让你显得蓬头垢面,也不要为涂改的痕迹感到羞耻;看到它们的人,都会明白那是我的泪水造成的。
去吧,书啊,用我的话向那些令人留恋的地方问好:我一定会用唯一被允许的脚触及那里。
§1.1.17siquis, ut in populo, nostri non inmemor illi, §1.1.18siquis, qui, quid agam, forte requirat, erit, §1.1.19vivere me dices, salvum tamen esse negabis; §1.1.20id quoque, quod vivam, munus habere dei.
如果在那里的众人中,有人还没有忘记我们,如果有人碰巧打听我近况如何,你要说我还活着,但要否定我安好;还要说,甚至连我还活着这件事,也是神明的恩赐。
§1.1.21atque ita tu tacitus—quaerenti plura legendus — §1.1.22ne, quae non opus est, forte loquare, cave!
就这样,你保持沉默——只有向探求更多的人展示去读—— 当心,别碰巧说出不需要说的话!
读者一经提醒,立刻会重提我的罪状,我将被众人口口相传,作为公敌被审判。
你千万不要为我辩护,尽管你会被言语中伤;由于案情不好,辩护只会让事态变得更严重。
§1.1.27invenies aliquem, qui me suspiret ademptum, §1.1.28carmina nec siccis perlegat ista genis, §1.1.29et tacitus secum, ne quis malus audiat, optet, §1.1.30sit mea lenito Caesare poena levis.
你会找到某个人,他会为我被夺走而叹息,并用无法擦干眼泪的双颊读完那些诗,并在心中默默祈祷,不让任何心怀恶意的人听见:愿凯撒宽恕,使我的惩罚减轻。
§1.1.31nos quoque, quisquis erit, ne sit miser ille, precamur, §1.1.32placatos miseris qui volet esse deos, §1.1.33quaeque volet, rata sint, ablataque principis ira §1.1.34sedibus in patriis det mihi posse mori.
我们也为那个人祈祷,无论他是谁,愿他不要遭遇不幸,正是他,希望神明对不幸的人们息怒,愿他所期盼的都能实现,愿元首的怒气消退,容许我在祖国的土地上死去。
虽然你执行了命令,书啊,但你也许会受到指责,并被认为配不上对我才华的赞美。
裁判官的职责是既查明事实,也查明事实发生时的境遇;一旦境遇被考量,你就是安全的。
诗歌是在宁静的心境中被写出来的;而我们的时代却因突然的灾难而乌云密布。
§1.1.41carmina secessum scribentis et otia quaerunt; §1.1.42me mare, me venti, me fera iactat hiems.
诗歌需要写作者的避世与闲暇;大海、风暴、狂暴的冬天正在折磨着我。
对诗歌而言,一切恐惧都是有害的;我已绝望,总觉得利剑正一次次逼近我的喉咙。
§1.1.45haec quoque quod facio, iudex mirabitur aequus, §1.1.46scriptaque cum venia qualiacumque leget.
甚至连我在做这件事,公正的裁判官也会感到惊奇,无论写得如何,他都会宽容地阅读。
给我一个霍马并把这么多灾难扔在他身上,在如此巨大的灾难中,他所有的才华都会消亡。
总之,书啊,记住去吧,不要顾及名声,不要因为被阅读后令人不快而感到羞耻。
命运对我们并不那么眷顾,以至于你还必须去考虑你的名声。
只要我还平安无事,我就被对名声的热爱所触动,曾有追求名誉的狂热在我心中。
§1.1.55carmina nunc si non studiumque, quod obfuit, odi, §1.1.56sit satis; ingenio sic fuga parta meo.
现在,如果我还不憎恨伤害了我的诗歌和学业,那就足够了;我的才华就这样为我换来了流亡。
§1.1.57tu tamen i pro me, tu, cui licet, aspice Romam, §1.1.58di facerent, possem nunc meus esse liber!
然而,你替我去吧,你,被允许的人,去看看罗马,但愿神明允许,我现在也能成为我自己的书!
不要因为你作为一个异乡人来到这座伟大的城市,就认为你可以不为人们所知地到来。