§2.1Formosum pastor Corydon ardebat Alexim, §2.2delicias domini, nec quid speraret habebat; §2.3tantum inter densas, umbrosa cacumina, fagos §2.4adsidue veniebat.
牧人科里隆对美丽的小伙子阿莱克西斯怀着热烈的爱火,他是主人的宝贝,但科里隆却没有什么可奢望的;他只是不断地来到那树荫浓密、高耸入云的榉树林中。
Ibi haec incondita solus §2.5montibus et silvis studio iactabat inani: §2.6O crudelis Alexi, nihil mea carmina curas?
在那里,他独自一人,把这些杂乱无章的诗句,怀着空虚的热情向山陵和森林倾诉: “噢,冷酷的阿莱克西斯,你对我的歌谣一点也不在乎吗?
§2.7Nil nostri miserere? Mori me denique coges.
对我毫无怜悯之情吗? 你最终会逼我走向死亡。
§2.8nunc etiam pecudes umbras et frigora captant; §2.9nunc viridis etiam occultant spineta lacertos, §2.10Thestylis et rapido fessis messoribus aestu §2.11alia serpyllumque herbas contundit olentis.
如今甚至连牲畜都在寻求阴凉与清爽;如今甚至绿色的蜥蜴都藏身在荆棘丛中,泰斯提莉斯正为因烈日而疲惫的收割者们捣碎大蒜和野百里香这些香气浓郁的草药。
而我呢,当我追踪你的足迹时,在烈日之下,树林里回响着我和沙哑蝉鸣的声音。
§2.14Nonne fuit satius tristis Amaryllidis iras
难道忍受忧伤的美丽丝的愤怒和她傲慢的轻蔑不是更好吗?
§2.15atque superba pati fastidia, nonne Menalcan,
难道忍受梅纳尔卡斯不是更好吗?
§2.16quam vis ille niger, quamvis tu candidus esses?
尽管他那么黑,而你那么白皙?
§2.17o formose puer, nimium ne crede colori!
噢,美丽的少年,不要过分相信你的肤色!
§2.18alba ligustra cadunt, vaccinia nigra leguntur.
白色的女贞花凋落,黑色的风信子却被采摘。
§2.19Despectus tibi sum, nec qui sim quaeris, Alexi, §2.20quam dives pecoris, nivei quam lactis abundans.
我被你鄙视,阿莱克西斯,你甚至不问我是谁,我拥有多么丰富的牲畜,我多么富有雪白的牛奶。
§2.21mille meae Siculis errant in montibus agnae; §2.22lac mihi non aestate novum, non frigore defit; §2.23canto quae solitus, si quando armenta vocabat, §2.24Amphion Dircaeus in Actaeo Aracimtho.
我有上千只小羊羔在西西里的山间漫步;无论是在夏天还是在冬天的寒冷中,我的新鲜牛奶从未缺过;我唱着狄耳刻泉水旁的长者安菲翁在阿克泰翁的阿拉昆托斯山上呼唤群牛时所唱的歌。
§2.25Nec sum adeo informis: nuper me in litore vidi, §2.26cum placidum ventis staret mare; non ego Daphnim §2.27iudice te metuam, si numquam fallit imago.
我也并非那么丑陋:最近我在海滩上看到了自己,当大海因没有风而平静地站立时;只要镜像没有欺骗我,就算由你做裁判,我也不怕和达夫尼斯相比。
§2.28O tantum libeat mecum tibi sordida rura §2.29atque humilis habitare casas, et figere cervos, §2.30haedorumque gregem viridi compellere hibisco!
噢,只要你愿意和我一起住在粗鄙的乡野和低矮的茅屋里,去射杀鹿群,用绿色的木槿枝驱赶小山羊群!
§2.31Mecum una in silvis imitabere Pana canendo.
在森林里,你将和我一起通过歌唱来模仿潘神。
潘神首先教会了用蜡把多根芦苇连接在一起;潘神照料着羊群和羊群的牧人。
§2.34Nec te paeniteat calamo trivisse labellum: §2.35haec eadem ut sciret, quid non faciebat Amyntas?
你也不必为用芦笛磨破了嘴唇而感到后悔:为了学会这些相同的本领,阿敏塔斯有什么事没有做过呢?
§2.36est mihi disparibus septem compacta cicutis §2.37fistula, Damoetas dono mihi quam dedit olim, §2.38et dixit moriens: “Te nunc habet ista secundum.
我有一支由七根长短不一的毒参茎制成的牧笛,这是达莫伊塔斯很久以前送给我的礼物,他临终时说:‘现在,这笛子把你当成了它的第二任主人。
” §2.39dixit Damoetas, invidit stultus Amyntas.
’ 达莫伊塔斯这样说了,愚蠢的阿敏塔斯嫉妒了。
§2.40Praeterea duo, nec tuta mihi valle reperti, §2.41capreoli, sparsis etiam nunc pellibus albo, §2.42bina die siccant ovis ubera; quos tibi servo: §2.43iam pridem a me illos abducere Thestylis orat; §2.44et faciet, quoniam sordent tibi munera nostra.
此外,我还有两只在不安全的山谷里被我发现的小鹿,它们的皮毛现在还点缀着白色的斑点,它们一天能吸干两只母羊的乳房;我为你留着它们:泰斯提莉斯早就在恳求把它们从我这里带走;她会如愿以偿的,因为在你的眼里我们的礼物是鄙俗的。
§2.45Huc ades, O formose puer: tibi lilia plenis §2.46ecce ferunt Nymphae calathis; tibi candida Nais, §2.47pallentis violas et summa papavera carpens, §2.48narcissum et florem iungit bene olentis anethi; §2.49tum casia atque aliis intexens suavibus herbis, §2.50mollia luteola pingit vaccinia calta.
到这里来吧,噢,美丽的少年:看啊,宁芙们正用满满的篮子给你送来百合花;美丽的奈阿斯,采摘着淡黄色的紫罗兰和高高的罂粟花,把水仙和香气扑鼻的小茴香花编织在一起;然后,她用肉桂和其他芬芳的草药将其编织,用黄色的金盏花点缀柔软的风信子。
§2.51Ipse ego cana legam tenera lanugine mala, §2.52castaneasque nuces, mea quas Amaryllis amabat; §2.53addam cerea pruna: honos erit huic quoque pomo; §2.54et vos, O lauri, carpam, et te, proxima myrte, §2.55sic positae quoniam suavis miscetis odores.
我自己也会去采摘长着温柔绒毛的白苹果,还有我的美丽丝曾经喜爱的栗子;我会加上蜡黄色的李子:这果实也将获得荣耀;还有你们,月桂树啊,我要采摘你们,还有你,近旁的香桃木啊,因为你们这样摆在一起,就能调和出甜美的幽香。
你真是个乡巴佬,科里隆:阿莱克西斯不在乎礼物,哪怕你用礼物来竞争,约拉斯也不会让步。
§2.58Heu, heu, quid volui misero mihi! Floribus austrum
唉,唉,我这可怜的人给自己招来了什么!
§2.59perditus et liquidis inmisi fontibus apros.
我把南风吹向了花朵,我这自暴自弃的人把野猪放进了清澈的泉水中。
§2.60Quem fugis, ah, demens? Habitarunt di quoque silvas,
你在躲避谁呢,啊,疯子?
§2.61Dardaniusque Paris.
神明也曾居住在森林里,还有达达尼斯的帕里斯。
Pallas, quas condidit arces, §2.62ipsa colat; nobis placeant ante omnia silvae.
让帕拉斯住在她自己建立的城堡里吧;让我们首先喜爱森林。
§2.63Torva leaena lupum sequitur; lupus ipse capellam; §2.64florentem cytisum sequitur lasciva capella; §2.65te Corydon, o Alexi: trahit sua quemque voluptas.
凶猛的雌狮追逐着狼;狼自己追逐着山羊;活泼的山羊追逐着盛开的金雀花;科里隆追逐着你,噢,阿莱克西斯:每个人都被自己的快乐所吸引。
§2.66Aspice, aratra iugo referunt suspensa iuvenci, §2.67et sol crescentis decedens duplicat umbras: §2.68me tamen urit amor; quis enim modus adsit amori?
看啊,小牛们正拉着挂在轭上的犁回来,渐渐落下的太阳使增长的阴影加倍:然而爱火却在燃烧着我;爱,又有什么限制呢?
§2.69Ah, Corydon, Corydon, quae te dementia cepit!
啊,科里隆,科里隆,什么疯狂夺去了你的理智!
§2.70Semiputata tibi frondosa vitis in ulmo est; §2.71quin tu aliquid saltem potius, quorum indiget usus, §2.72viminibus mollique paras detexere iunco?
你的葡萄藤还半剪在枝叶茂密的榆树上呢;你为什么不至少去用柳条和柔软的灯心草编织一些生活所需的器皿呢?
§2.73Invenies alium, si te hic fastidit, Alexim.
如果这一个嫌弃你,你还会找到另一个阿莱克西斯的。 ”