§12.9τὰ δὲ περὶ τὸν νοῦν ἔχει τινὰς ἀπορίας· δοκεῖ μὲν γὰρ εἶναι τῶν φαινομένων θειότατον, πῶς δʼ ἔχων τοιοῦτος ἂν εἴη, ἔχει τινὰς δυσκολίας.
关于知性的问题则包含一些疑难；因为在显现的事物中，它似乎是最神圣的，但它处于何种状态才能具有这种性质，则包含一些困难。
εἴτε γὰρ μηδὲν νοεῖ, τί ἂν εἴη τὸ σεμνόν, ἀλλʼ ἔχει ὥσπερ ἂν εἰ ὁ καθεύδων·
因为如果它什么都不思考，那么它还有什么尊贵可言？ 相反，它就像是在睡觉的人。
εἴτε νοεῖ, τούτου δʼ ἄλλο κύριον, οὐ γάρ ἐστι τοῦτο ὅ ἐστιν αὐτοῦ ἡ οὐσία νόησις, ἀλλὰ δύναμις, οὐκ ἂν ἡ ἀρίστη οὐσία εἴη· διὰ γὰρ τοῦ νοεῖν τὸ τίμιον αὐτῷ ὑπάρχει.
但如果它在思考，而有其他事物主导着它，那么——因为它的实体不是思考作用，而是一种能力——它就不会是最善的实体；因为正是通过思考，尊贵才属于它。
ἔτι δὲ εἴτε νοῦς ἡ οὐσία αὐτοῦ εἴτε νόησίς ἐστι, τί νοεῖ;
此外，无论它的实体是知性还是思考作用，它在思考什么？
ἢ γὰρ αὐτὸς αὑτὸν ἢ ἕτερόν τι· καὶ εἰ ἕτερόν τι, ἢ τὸ αὐτὸ ἀεὶ ἢ ἄλλο.
因为它要么思考自身，要么思考其他事物；如果是其他事物，是始终思考同一事物还是不同的事物？
πότερον οὖν διαφέρει τι ἢ οὐδὲν τὸ νοεῖν τὸ καλὸν ἢ τὸ τυχόν;
那么，思考美妙的事物还是任意的事物，这之间有区别还是没有区别呢？
ἢ καὶ ἄτοπον τὸ διανοεῖσθαι περὶ ἐνίων;
或者，对某些事物进行思考甚至是不荒谬的吗？
δῆλον τοίνυν ὅτι τὸ θειότατον καὶ τιμιώτατον νοεῖ, καὶ οὐ μεταβάλλει· εἰς χεῖρον γὰρ ἡ μεταβολή, καὶ κίνησίς τις ἤδη τὸ τοιοῦτον.
因此，显而易见，它思考的是最神圣、最尊贵的事物，并且不发生变化；因为变化会向着更坏的方向，而这种变化已经是一种运动。
πρῶτον μὲν οὖν εἰ μὴ νόησίς ἐστιν ἀλλὰ δύναμις, εὔλογον ἐπίπονον εἶναι τὸ συνεχὲς αὐτῷ τῆς νοήσεως·
首先，如果它不是思考作用而是一种能力，那么思考的连续性对它来说是痛苦的，这是合乎情理的。
ἔπειτα δῆλον ὅτι ἄλλο τι ἂν εἴη τὸ τιμιώτερον ἢ ὁ νοῦς, τὸ νοούμενον.
其次，显而易见，会有其他比知性更尊贵的事物，即被思考的对象。
καὶ γὰρ τὸ νοεῖν καὶ ἡ νόησις ὑπάρξει καὶ τὸ χείριστον νοοῦντι, ὥστʼ εἰ φευκτὸν τοῦτο (καὶ γὰρ μὴ ὁρᾶν ἔνια κρεῖττον ἢ ὁρᾶν), οὐκ ἂν εἴη τὸ ἄριστον ἡ νόησις.
因为思考和思考作用甚至会属于那思考着最卑劣事物的人，所以如果这是应当避免的（因为不看某些事物确实比看它们更好），那么思考作用就不会是最善的事物。
αὑτὸν ἄρα νοεῖ, εἴπερ ἐστὶ τὸ κράτιστον, καὶ ἔστιν ἡ νόησις νοήσεως νόησις.
因此，如果它确实是最优秀的事物，它就思考自身，而它的思考就是对思考的思考。
φαίνεται δʼ ἀεὶ ἄλλου ἡ ἐπιστήμη καὶ ἡ αἴσθησις καὶ ἡ δόξα καὶ ἡ διάνοια, αὑτῆς δʼ ἐν παρέργῳ.
但是，科学、感觉、意见和思索似乎总是以其他事物为对象，而只是附带地针对自身。
ἔτι εἰ ἄλλο τὸ νοεῖν καὶ τὸ νοεῖσθαι, κατὰ πότερον αὐτῷ τὸ εὖ ὑπάρχει;
此外，如果思考和被思考是不同的，那么它的善好状态是由于其中的哪一个而属于它呢？
οὐδὲ γὰρ ταὐτὸ τὸ εἶναι νοήσει καὶ νοουμένῳ.
因为思考的存在与被思考的存在的定义并不相同。
ἢ ἐπʼ ἐνίων ἡ ἐπιστήμη τὸ πρᾶγμα, ἐπὶ μὲν τῶν ποιητικῶν ἄνευ ὕλης ἡ οὐσία καὶ τὸ τί ἦν εἶναι, ἐπὶ δὲ τῶν θεωρητικῶν ὁ λόγος τὸ πρᾶγμα καὶ ἡ νόησις;
或者，在某些情况下，科学就是对象本身吗？ 在制造科学中，没有质料的实体和“是什么”就是对象；在理论科学中，定义就是对象和思考。
οὐχ ἑτέρου οὖν ὄντος τοῦ νοουμένου καὶ τοῦ νοῦ, ὅσα μὴ ὕλην ἔχει, τὸ αὐτὸ ἔσται, καὶ ἡ νόησις τῷ νοουμένῳ μία.
因此，由于被思考的对象和知性并不是不同的，在不含质料的事物中，它们将是同一个，而思考作用与被思考的对象融为一体。
ἔτι δὴ λείπεται ἀπορία, εἰ σύνθετον τὸ νοούμενον· μεταβάλλοι γὰρ ἂν ἐν τοῖς μέρεσι τοῦ ὅλου.
不过，如果被思考的对象是复合的，依然存在一个疑难；因为如果是这样，它将在整体的部分中发生变化。
ἢ ἀδιαίρετον πᾶν τὸ μὴ ἔχον ὕλην—ὥσπερ ὁ ἀνθρώπινος νοῦς ἢ ὅ γε τῶν συνθέτων ἔχει ἔν τινι χρόνῳ (οὐ γὰρ ἔχει τὸ εὖ ἐν τῳδὶ ἢ ἐν τῳδί, ἀλλʼ ἐν ὅλῳ τινὶ τὸ ἄριστον, ὂν ἄλλο τι)— οὕτως δʼ ἔχει αὐτὴ αὑτῆς ἡ νόησις τὸν ἅπαντα αἰῶνα;
或者，凡是不含质料的事物都是不可分割的吗？ ——就像人类的知性，或者说是关于复合事物的知性在某个特定时间内所具有的状态那样（因为它不是在这一时刻或那一时刻获得其善好，而是在某个整体中获得最善的状态，而这是某种不同的东西）——而那针对自身的思考是否在整个永恒中也是处于这种状态呢？