§5.124.1ἁλισκομενέων δὲ τῶν πολίων, ἦν γὰρ ὡς διέδεξε Ἀρισταγόρης ὁ Μιλήσιος ψυχὴν οὐκ ἄκρος, ὃς ταράξας τὴν Ἰωνίην καὶ ἐγκερασάμενος πρήγματα μεγάλα δρησμὸν ἐβούλευε ὁρέων ταῦτα·
当这些城市相继陷落时，米利都的阿里斯塔戈拉斯——正如事态所表明的，他并不是一个有大勇之人——他在使伊奥尼亚陷于混乱并挑起如此巨大的事端之后，眼见此景，便策划着逃跑。
πρὸς δέ οἱ καὶ ἀδύνατα ἐφάνη βασιλέα Δαρεῖον ὑπερβαλέσθαι·
此外，在他看来，战胜大流士国王也是不可能的事。
§5.124.2πρὸς ταῦτα δὴ ὦν συγκαλέσας τοὺς συστασιώτας ἐβουλεύετο, λέγων ὡς ἄμεινον σφίσι εἴη κρησφύγετόν τι ὑπάρχον εἶναι, ἢν ἄρα ἐξωθέωνται ἐκ τῆς Μιλήτου, εἴτε δὴ ὦν ἐς Σαρδὼ ἐκ τοῦ τόπου τούτου ἄγοι ἐς ἀποικίην, εἴτε ἐς Μύρκινον τὴν Ἠδωνῶν, τὴν Ἱστιαῖος ἐτείχεε παρὰ Δαρείου δωρεὴν λαβών.
因此，他召集了他的同党进行商议，说如果他们万一被驱逐出米利都，最好能有一个现成的避难所：究竟是应当从这里带领大家到撒丁岛去建立殖民地，还是去埃多尼亚人的迈尔基努斯，那是希斯提哀乌斯从大流士那里得到赏赐并正在修筑城墙的地方。
ταῦτα ἐπειρώτα ὁ Ἀρισταγόρης.
阿里斯塔戈拉斯就这些问题向他们征询了意见。