§4.126.1ὡς δὲ πολλὸν τοῦτο ἐγίνετο καὶ οὐκ ἐπαύετο, πέμψας Δαρεῖος ἱππέα παρὰ τὸν Σκυθέων βασιλέα Ἰδάνθυρσον ἔλεγε τάδε. δαιμόνιε ἀνδρῶν, τί φεύγεις αἰεί, ἐξεόν τοι τῶνδε τὰ ἕτερα ποιέειν;
当这种情况持续了很久且没有停止时，大流士派了一名骑兵到斯基泰人的国王伊丹叙尔索斯那里，传达了如下的话： “不可思议的人啊，既然你可以做以下两件事件中的一件，你为什么还要一直逃跑呢？
εἰ μὲν γὰρ ἀξιόχρεος δοκέεις εἶναι σεωυτῷ τοῖσι ἐμοῖσι πρήγμασι ἀντιωθῆναι, σὺ δὲ στάς τε καὶ παυσάμενος πλάνης μάχεσθαι· εἰ δὲ συγγινώσκεαι εἶναι ἥσσων, σὺ δὲ καὶ οὕτω παυσάμενος τοῦ δρόμου δεσπότῃ τῷ σῷ δῶρα φέρων γῆν τε καὶ ὕδωρ ἐλθὲ ἐς λόγους.
因为如果你认为自己有足够的能力来对抗我的力量，那就请你停下脚步，不再流浪，与我一战；但如果你承认自己弱于我，那么即使这样，也请你停止奔跑，带着土和水作为礼物来向你的主人屈服，与我谈判。 ”