§4.126.1ὡς δὲ πολλὸν τοῦτο ἐγίνετο καὶ οὐκ ἐπαύετο, πέμψας Δαρεῖος ἱππέα παρὰ τὸν Σκυθέων βασιλέα Ἰδάνθυρσον ἔλεγε τάδε.
このようにこれが長く続き、やむことがなかったので、ダレイオスはスキタイ人の王イダンテュルソスのもとに騎兵を送り、次のように伝えた。
δαιμόνιε ἀνδρῶν, τί φεύγεις αἰεί, ἐξεόν τοι τῶνδε τὰ ἕτερα ποιέειν;
「不可解な男よ、なぜお前は逃げてばかりいるのか。 次の二つのうちのいずれか一方を行うことができるというのに。
εἰ μὲν γὰρ ἀξιόχρεος δοκέεις εἶναι σεωυτῷ τοῖσι ἐμοῖσι πρήγμασι ἀντιωθῆναι, σὺ δὲ στάς τε καὶ παυσάμενος πλάνης μάχεσθαι·
というのも、もしお前が、自分には私の力に立ち向かう十分な能力があると思うなら、立ち止まり、彷徨うのをやめて、戦うがよい。
εἰ δὲ συγγινώσκεαι εἶναι ἥσσων, σὺ δὲ καὶ οὕτω παυσάμενος τοῦ δρόμου δεσπότῃ τῷ σῷ δῶρα φέρων γῆν τε καὶ ὕδωρ ἐλθὲ ἐς λόγους.
しかし、もし自分が劣っていると認めるなら、その場合でもやはり走るのをやめ、お前の主人に『土と水』を贈り物として携えて、話し合いに応じに来るがよい。 」